ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τη Τζούλια Γκανάσου

Η Τζούλια Γκανάσου σπούδασε Πληροφορική στην Αθήνα και στο Λονδίνο, Λογοτεχνία (ως υπότροφος) στη Σορβώννη και στο Εδιμβούργο και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Εχει εκδώσει τα βιβλία: «Σε μαύρα πλήκτρα» (μυθιστόρημα, Γκοβόστης, 2006 - συλλογική έκδοση του Παν/μίου του Εδιμβούργου «Παγκοσμιουπόλεις»), «Ομφάλιος λώρος» (μυθιστόρημα, Γκοβόστης, 2011 - συμμετοχή σε φεστιβάλ: Αθήνα, Παρίσι, Γλασκώβη), «Ως το τέλος» (νουβέλα, Γκοβόστης, 2013 - υποψήφιο για τα: Βραβείο Νέου Λογοτέχνη 2013 Λογοτεχνικό Περιοδικό «Κλεψύδρα», Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2014), «Γονυπετείς» (νουβέλα, Γκοβόστης, 2017 - διάκριση σε διαγωνισμό νουβέλας του Πανεπιστημίου του Εξιτερ).

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

«Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών» του Γιασουνάρι Καουαμπάτα, «Διαθήκη» του Βίντοσαβ Στεβάνοβιτς, «Το παρελθόν» του Αλαν Πάουλς.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Ο Φιλέας Φογκ στον «Γύρο του κόσμου σε ογδόντα ημέρες» του Ιούλιου Βερν. Για το ταξίδι τότε που όλα ήταν άγνωστα...

Με ποιον συγγραφέα θα θέλατε να δειπνήσετε;

Με τον Φερνάντο Πεσσόα για τις ανησυχίες στο «Βιβλίο της Ανησυχίας».

Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που σας έκανε να θυμώσετε;

«Το πέμπτο παιδί» της Ντόρις Λέσινγκ. Θύμωσα από ενοχή…

Και το τελευταίο που σας συγκίνησε;

Ξανά, «Η μεγάλη χίμαιρα» του Καραγάτση.

Ποιο κλασικό βιβλίο δεν έχετε διαβάσει και ντρέπεστε γι’ αυτό;

Το «Μακμπέθ» του Σαίξπηρ.

Το νέο σας βιβλίο έχει ως φόντο τους γονυπετείς πιστούς της Τήνου. Πώς προέκυψε η ιδέα;

Παρακολούθησα μια γυναίκα στα τέσσερα η οποία πορευόταν προς την εκκλησία της Παναγίας με τέτοια προσήλωση που με συγκίνησε, ενώ ταυτόχρονα με προκάλεσε και με προβλημάτισε ποικιλοτρόπως. Η γυναίκα στα τέσσερα έγινε η αφηγήτρια της ιστορίας μου.

Οδυνηρό αυτομαστίγωμα η πίστη ή λυτρωτική κάθαρση;

Η πορεία στα τέσσερα είναι μια πορεία στην πίστη ως δύναμη που μπορεί να μετακινήσει βουνά – όχι μόνο στην πίστη στο θείο αλλά στην πίστη σε οτιδήποτε: στην έρευνα, στο πείραμα, στον έρωτα, στην ίδια τη ζωή. Η πορεία στα τέσσερα είναι μια πορεία στο σώμα. Το σώμα πιστεύει γιατί χωρίς το σώμα δεν υφίσταται πίστη, ούτε χρόνος ή φθορά. Το σώμα ενστερνίζεται ιδανικά γιατί το σώμα ματώνει. Το σώμα γίνεται παράκλητο επειδή αγάπησε, νοστάλγησε, επιθύμησε, υπήρξε. Η πορεία στα τέσσερα είναι ένας ύμνος στον αγώνα του ανθρώπου από το ένα βήμα στο επόμενο. Οι «Γονυπετείς» στρέφονται στη δοκιμή, στο θαύμα, στην ελπίδα πιστεύοντας πως το ανέφικτο είναι, υπό συνθήκες, εφικτό.

Εχετε Facebook, Twitter κ.λπ.; Εάν ναι, εμποδίζουν ή εμπλουτίζουν το γράψιμο και το διάβασμα;

Εχω λογαριασμό στο Facebook τον οποίο χρησιμοποιώ με μέτρο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ