ΒΙΒΛΙΟ

Ημερολόγιο φυλακής στην Τουρκία του Ερντογάν

ΣΙΣΣΥ ΑΛΩΝΙΣΤΙΩΤΟΥ

Ο Can Dündar και ο Erdem Gül την ημέρα της αποφυλάκισής τους, στις 26 Φεβρουαρίου του 2016.

CAN DÜNDAR
Μας συνέλαβαν!
Μια μαρτυρία από τη φυλακή
μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος
εκδ. Κριτική, σελ. 320

«Ο Can Dündar και ο Erdem Gül πρέπει να τιμωρηθούν, έτσι που να πονέσει […] Αυτοί που έγραψαν και δημοσίευσαν αυτό το άρθρο θα πληρώσουν ακριβά. Δεν θα τους αφήσω να γλιτώσουν έτσι», δήλωνε ο Ερντογάν σε τηλεοπτική συνέντευξη την άνοιξη του 2015. Εκείνο τον Μάιο η τουρκική εφημερίδα «Τζουμχουριέτ» είχε κυκλοφορήσει με τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Αυτά είναι τα όπλα που ο Ερντογάν λέει πως δεν υπάρχουν», φιλοξενώντας στις εσωτερικές σελίδες φωτογραφικό υλικό και βιντεοσκοπημένο στην ιστοσελίδα της: Στις 19 Ιανουαρίου 2014 φορτηγά των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας (ΜΙΤ) μετέφεραν όπλα προς τους ισλαμιστές της Συρίας.

Ο αρχισυντάκτης Dündar και ο υπεύθυνος του γραφείου της «Τζουμχουριέτ» στην Αγκυρα Erdem Gül, συλλαμβάνονται τελικά στις 15 Νοεμβρίου 2015, παραμένουν προφυλακισμένοι επί τρεις μήνες στη φυλακή της Σηλυβρίας, ένα στρατόπεδο αντιφρονούντων όπου «φιλοξενούνται» οι περισσότεροι από τους συλληφθέντες δημοσιογράφους και συγγραφείς της τελευταίας «σουλτανικής» περιόδου του Ερντογάν. Τους απαγγέλλονται κατηγορίες για αποκάλυψη κρατικών μυστικών, κατασκοπεία και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Ολες φαίνονται παράλογες αλλά η τελευταία, που τους θεωρεί γκιουλενιστές, ξεφεύγει από κάθε όριο: Η «Τζουμχουριέτ» ήταν η εφημερίδα που για χρόνια κατηγορούσε το σύστημα των γκιουλενιστών και τη συνεργασία του Ερντογάν μαζί τους! Συνεργασία με στόχο την άλωση του κοσμικού κράτους.

Παγκόσμια προσοχή

Περίπου 350 συνάδελφοι δημοσιογράφοι, πολιτικοί, ακτιβιστές υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισκέπτονται τον Dündar στη διάρκεια αυτής της τρίμηνης φυλάκισης. Γράφει και δημοσιεύει στο Der Spiegel στη Γερμανία, στον Guardian στην Αγγλία, στη Le Monde στη Γαλλία, στη Washington Post στην Αμερική. Με τις διαδικασίες που ακολούθησε ο Ερντογάν φαίνεται πως η υπόθεση των όπλων και αυτή καθαυτή του Dündar προκάλεσε ιδιαίτερα μεγαλύτερη προσοχή απ’ όση θα είχε εάν τα δύο στελέχη της εφημερίδας δεν είχαν φυλακιστεί. Ο Dündar γράφει το βιβλίο-ημερολόγιο φυλακής σε μικρά σημειωματάρια με μολύβι, αφού υπολογιστές και γραφομηχανές απαγορεύονται.

Αποφυλακίζονται στις 26 Φεβρουαρίου 2016, οπότε και ο Ερντογάν δεν είχε ακόμη τον απόλυτο έλεγχο της Δικαιοσύνης, τον οποίο κατάφερε να επιβάλει μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, απολύοντας δικαστικούς λειτουργούς και δημοσίους υπαλλήλους με την κατηγορία ότι υπηρετούσαν τα συμφέροντα της «τρομοκρατικής οργάνωσης Γκιουλέν». Ο συγγραφέας αποφασίζει την αυτοεξορία του στη Γερμανία, ενώ ο συνάδελφός του παραμένει στην Τουρκία.

Αν και το βιβλίο έχει ενδιαφέρον από κάθε πλευρά, η άποψη του συγγραφέα για τη στάση της Ευρώπης είναι ιδιαίτερα σημαντική, κυρίως για όποιον θέλει να καταλάβει τι σημαίνει σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο η υπεράσπιση του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους – και όχι μόνο στη γείτονα: «Η Ευρώπη μας εγκατέλειψε», δηλώνει με πικρία σε συνέντευξη που παραχώρησε στη συνάδελφο Τέτα Παπαδοπούλου και η οποία αναδημοσιεύεται στο τέλος του βιβλίου.

«Ολοι φοβούνται»

«Δεν κάνουν τίποτα. Σχεδόν ούτε καν κριτική σε όσα συμβαίνουν στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα πέρυσι. Ο Ερντογάν με πρόσχημα το πραξικόπημα σαρώνει τα πάντα. Εκκαθαρίσεις. Διώξεις. Συλλήψεις. Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις – δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι. Κλίμα τρόμου. Ολοι φοβούνται [...] Εχω ζήσει ο ίδιος κάποια από τα πραξικοπήματα στην Τουρκία. Ομως αυτό που ακολούθησε τη 15η Ιουλίου 2016 είναι πρωτοφανές. Η αγριότητα της καταστολής δεν έχει το όμοιό της. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κυνήγι μαγισσών στην Ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Ο Ερντογάν εκβίασε την Ευρώπη απειλώντας την με τους πρόσφυγες. Ο εκβιασμός του ήταν πολύ αποτελεσματικός. Ετσι, εξαγόρασε τη σιωπή της [...] Η συμφωνία είναι: ο Ερντογάν να κρατήσει τους πρόσφυγες στο εσωτερικό της χώρας. Μεγάλη απογοήτευση για μας να βλέπουμε ότι στον αγώνα μας –αγώνα για δημοκρατία– η Ευρώπη δεν στάθηκε στο πλευρό μας».
Εκατόν πενήντα (150) δημοσιογράφοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις φυλακές της Τουρκίας. Ο Can Dündar έχει βρει καταφύγιο στη Γερμανία, ενώ η γυναίκα του παραμένει εγκλωβισμένη, αφού το διαβατήριό της βρίσκεται σε κάποιο συρτάρι των τουρκικών αρχών.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ