ΜΟΥΣΙΚΗ

Μια «παραλία» στην ταράτσα

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Ο Παύλος Παυλίδης έχει πάντα τον τρόπο να δημιουργεί ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στις ζωντανές του εμφανίσεις.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Κάθε φορά που βλέπω τον Παύλο Παυλίδη να παίζει ζωντανά, ανακαλύπτω άλλον ένα λόγο εξαιτίας του οποίου το κοινό του τον λατρεύει. Καμιά φορά είναι το κέφι και η σχεδόν ψυχεδελική του έκρηξη που σε παρασέρνει, όταν παίζει σε μεγάλες σκηνές, «ηλεκτρίζοντας» ευρηματικά ακόμα και τις πιο ήρεμες μπαλάντες του. Αλλοτε πάλι μένει καθιστός με την κιθάρα του σε ένα σκαμπό κι από κει σε πάει μια ονειρική βόλτα στον δικό του «διπλανό ουρανό», όπως είναι και το όνομα ενός περασμένου του δίσκου.

Κάπως έτσι ήταν και το βράδυ της Τετάρτης στο Gazarte, με τον Παυλίδη να έρχεται μαυρισμένος (είχε εμφανιστεί στην Αμοργό τις προηγούμενες μέρες) και για παραπάνω από δύο ώρες να κάνει τα δικά του, παρέα με τον Ορέστη Μπενέκο και τον Αλέκο Βουλγαράκη.

Η εμφάνιση της Τετάρτης, που θα επαναληφθεί και την επόμενη εβδομάδα (26/7), μιας και το Roof Stage του Gazarte γέμισε ολοκληρωτικά, ήταν από τις καλύτερές του τον τελευταίο καιρό. Ο Παυλίδης μάς κάλεσε να τραγουδήσουμε μαζί του, αστειεύτηκε με μια πιτσιρίκα από το κοινό, διασκεύασε το «Αερικό» για χάρη της Ηριάννας («κήρυκες που από ουρανούς/ κι από δικαστές ωραίους...») και τραγούδησε νεότερες αλλά και πιο παλιές επιτυχίες του, ακόμα κι από την εποχή των Ξύλινων Σπαθιών. Μας είπε επιπλέον και δυο-τρία κομμάτια που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε στις συναυλίες του.

Αναρωτιέμαι πολλές φορές, παρακολουθώντας καλλιτέχνες όπως ο Παυλίδης –παρόμοιας σταδιοδρομίας και μουσικού προσανατολισμού–, τι είδους ζωντανές εμφανίσεις προτιμούν πια περισσότερο. Ερχεται άραγε ακόμα πρώτη η μέθη της μεγάλης σκηνής, που όπως λένε και οι σπουδαίοι ροκ σταρ δεν συγκρίνεται με κανένα ναρκωτικό, ή το πιο παρεΐστικο, σχεδόν οικογενειακό κλίμα ενός μικρού χώρου που δίνει τώρα περισσότερη ικανοποίηση; Προχθές πάντως, ο Παυλίδης μού φάνηκε να το απολαμβάνει με την καρδιά του που έπαιζε με τους φίλους του γύρω και καθισμένους στα πόδια του σε μαξιλάρες· ήταν λίγο σαν το παιδί με την κιθάρα στην παραλία, που κοντά του μαζεύεται πάντα η παρέα. Και τα τραγούδια των τελευταίων δίσκων του άλλωστε τέτοιου κλίματος είναι, με απαλές λιτές μελωδίες και μπόλικο ρομαντισμό. Είτε έτσι είτε αλλιώς, πάντως, εμείς θα είμαστε εκεί για να τον ακούμε και να ταξιδεύουμε, έστω και πάνω σε «μια σπασμένη πολυθρόνα»...

​​Στις 26/7 ο Παύλος Παυλίδης θα βρίσκεται ξανά στο Roof Stage του Gazarte. Ωρα έναρξης 10 μ.μ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ