Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η παραγραφή και το... επέκεινα

Κύριε διευθυντά
Είναι βέβαιον ότι, εάν δώσετε το περί παραγραφής φορολογικών υποθέσεων άρθρο της Grant Thornton («Kαθημερινή» 16/7/2017) σε έναν μέσο πτυχιούχο ΑΕΙ, ο τελευταίος δεν θα είναι σε θέση να απαντήσει σε ένα φίλο του πότε επέρχεται η παραγραφή (και αυτό όχι υπαιτιότητι της Grant Thornton, αλλά λόγω της πολυπλοκότητος της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας).  Ενόψει αυτού και για την απλοποίηση της σχετικής νομοθεσίας, αλλά και για την επιθυμητή (και κατά το ΣτΕ) ασφάλεια δικαίου, προτείνω όπως η παραγραφή επέρχεται... με τον θάνατο του φορολογουμένου και των κληρονόμων του, οι οποίοι δεν θα έχουν και δικαίωμα αποποίησης της κληρονομιάς.

Μαρια Γκουμα, Αθήνα

«Της Μοσχομάγγας το σύστημα»

Κύριε διευθυντά
Το «θεσμικό εμπόδιο» που αποτελεί για την κυβέρνηση η Δικαιοσύνη ευκόλως μπορεί να υπερπηδηθεί.

Προτείνω λοιπόν με την ενόψει συνταγματική μεταρρύθμιση να θεσμοθετηθεί η κατάργηση της ισοβιότητας των δικαστών, με τη διευκρινιστική δήλωση ότι τούτο θα ισχύει μόνον για τις κυβερνήσεις αυθεντικής αριστερής προελεύσεως, ως έχουσας το αμάχητο τεκμήριο αλλά και αποκλειστικό προνόμιο του «ηθικού πλεονεκτήματος».

Ετσι θα δύνανται να ενεργούν ως ο πρώτος κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός της χώρας, περιβόητος για τη φαυλότητα που τον διέκρινε και θεμελιωτής του πελατειακού κράτους, Ιωάννης Κωλέττης, εξ Ηπείρου και αυτός ορμώμενος. Ετσι κατά την αθηναϊκή εφημερίδα «Αθηνά» της 21.3.1846, όταν και τότε η Δικαιοσύνη αποτελούσε «θεσμικό εμπόδιο» διά τον πρωθυπουργόν Ι. Κωλέττη, ούτος ενήργησε, κατά την ως άνω εφημερίδα, ως εξής:

«Αθηνά», 21.3.1846 – «Διά να γνωρίσουν οι αναγνώσται μας εις ποίον βαθμόν απονοίας και αναιδείας έφθασε το οχλαγωγικόν υπουργείον, αρκεί να μάθουν και τούτο, ότι την παραμονήν, καθ’ ην έμελλε να δικασθή εις τον Αρειον Πάγον η ζητηθείσα από μέρους των καταδικασθέντων φονέων του μακαρίτη Πετσάλη αναίρεσις· εις την παραμονήν, καθ’ ην ωσαύτως έμελλε να δικασθή εις το ίδιον δικαστήριον και υπόθεσίς τις μεταξύ του κυρίου Ιωάννου Προβελεγγίου και του ανεψιού του κυρ Κωλέτου Σωμάκη· εις την παραμονήν, τέλος πάντων, καθ’ ην έμελλε να δικασθή η ζητηθείσα αναίρεσις από μέρους του συντάκτου της «Αθηνάς» εις τον Αρειον Πάγον, τι κάμνει ο ευσυνείδητος πρωθυπουργός, ο διέπων σήμερον το υπουργείον της Δικαιοσύνης; Παύει δύο δικαστάς, τους κυρίους Ν. Δρόσον και τον Μαυρομμάτην, και διορίζει άλλους πιστώς αφοσιωμένους εις τον έντιμον της Μοσχομάγγας σύστημα και ίδια δημιουργήματά του. Νομίζομεν, ότι οποίους δήποτε λόγους και αν είπωμεν ημείς, δεν δύνανται ούτοι να είναι εκφραστικώτεροι παρ’ αυτήν την ιδίαν πράξιν του Κωλέτου». Διευκρινίζεται ότι οι μοσχόμαγκες ή μοσχομαγκίτες ήσαν οι φανατικοί οπαδοί του Κωλέττη.

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Πρωθυπουργός­–νομοδιδάσκαλος

Κύριε διευθυντά
Στην εφημερίδα σας στις 18/7/2017 στην πρώτη σελίδα με τον τίτλο «Μέτωπο με τη Δικαιοσύνη», αναφερόμενη στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, μεταφέρω τι ανέφερε ο κ. Τσίπρας: «Ενα θεσμικό πλαίσιο που δεν βοηθάει και μια αντιμετώπιση από την πλευρά της τακτικής Δικαιοσύνης, που επίσης δεν βοηθάει και προστατεύει πολλές φορές τους κακοπληρωτές εργοδότες».

Ωστε, κατά τον κ. Τσίπρα, η δικαστική εξουσία είναι για να βοηθάει; Ποιον; Υπάρχει στο Σύνταγμα της Ελλάδος διάταξη που να επιτάσσει στη Δικαιοσύνη να βοηθάει; Το βοηθάω σημαίνει συνεργάζομαι και δεν είμαι ανεξάρτητος. Το ότι η Δικαιοσύνη ως τρίτη εξουσία είναι ανεξάρτητη προβλέπεται από το Σύνταγμα, όπου σε πλήθος άρθρων του αναφέρεται σε αυτή. Πώς θα επιθυμούσε ο κ. Τσίπρας η τρίτη εξουσία να βοηθούσε; Ποιον και κατά ποιον τρόπο;

Επιπλέον λέγει ο κ. Τσίπρας ότι «η Δικαιοσύνη πολλές φορές προστατεύει τους κακοπληρωτές εργοδότες». Η φράση αυτή είναι πολύ βαριά και επιφέρει πλήρη ρήξη μεταξύ πρώτου και τρίτου συνταγματικού θεσμού της χώρας. Οι φράσεις του αυτές είναι απαράδεκτες και γκρεμίζουν τους τρεις πυλώνες της Ελληνικής Δημοκρατίας!

Η Δικαιοσύνη δεν έρχεται στα μέτρα καμιάς κυβέρνησης και δεν εξυπηρετεί κανέναν κυβερνητικό σκοπό, αλλά οι αποφάσεις της είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα, την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Λαμβάνονται δε πάντα ελεύθερα και κατά πλειοψηφία χωρίς την επέμβαση κανενός, οιοσδήποτε και αν είναι αυτός. Τέλος, αν από τα τρία ανώτατα δικαστήρια ορισμένοι νόμοι κρίνονται αντισυνταγματικοί ή αντίθετοι με το δημόσιο συμφέρον ή ανεφάρμοστοι, γι’ αυτό ευθύνονται η εκτελεστική και η νομοθετική εξουσία, η δεύτερη έχει τυφλή υπακοή στην εκτελεστική εξουσία!

Η Δικαιοσύνη είναι αμερόληπτη.

Ι. Θ. Χαϊνης, Ομότιμος καθήγητης ΕΜΠ

Ιλαρό αέριο και... ξεκαρδίσματα

Κύριε διευθυντά
Τελευταία δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα από τα ΜΜΕ στο γεγονός ότι κυκλοφόρησαν στην αγορά κάποια μπαλόνια που περιείχαν το αέριο του γέλιου. Κάποια νεαρά άτομα εισέπνευσαν αυτό το αέριο, ώστε να τους δημιουργήσει μια παροδική ευεξία ή έστω κάποιο γέλιο, και δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι το αέριο αυτό ήταν ένα νέο είδος ναρκωτικού, όπως το χασίς, η ηρωίνη κ.λπ. Αυτό δεν είναι όμως σωστό. Επειδή τυχαίνει να γνωρίζω, από πρώτο χέρι, στοιχεία για το αέριο αυτό, θα μου επιτρέψετε να σας ενημερώσω για τα ακόλουθα: Μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα, το κύριο αναισθητικό που χρησιμοποιούσαν στα χειρουργεία ήταν το χλωροφόρμιο. Με τη χρήση όμως αυτού, είχαν υπάρξει πολλά ατυχήματα (και μάλιστα μερικά θανατηφόρα). Ετσι χρειάστηκε να βρεθεί κάτι να το αντικαταστήσει και βρέθηκε το αέριο του γέλιου (ή το «πρωτοξείδιο του αζώτου» όπως είναι η επιστημονική ονομασία του ή το «ιλαρό αέριο» όπως λεγόταν τότε).

Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε αυτό το νέο αναισθητικό τη δεκαετία του ’50 εισαγόμενο από το εξωτερικό σε μεγάλες χαλύβδινες φιάλες (σαν αυτές που βλέπουμε σήμερα να περιέχουν οξυγόνο και ασετιλίνη), με πολύ καλά αποτελέσματα. Κρίθηκε τότε σκόπιμο να δημιουργηθεί και στην Ελλάδα εργοστάσιο για την παραγωγή του. Συστάθηκε λοιπόν μια ελληνοσουηδική εταιρεία (από τη μεγάλη σουηδική εταιρεία AgA και την ελληνική ΧΡΩΠΕΙ), και το 1953 άρχισε η κατασκευή του σχετικού εργοστασίου. Είχα τότε την τύχη, ως νεαρός μηχανικός, να αναλάβω την επιστασία κατασκευής του εργοστασίου καθώς και τη μελέτη μερικών συμπληρωματικών εργασιών του (βάσεις μηχανημάτων, μεταλλικές πλατφόρμες επικοινωνίας, μεταλλικές κλίμακες και πόρτες κ.λπ.). Τα επόμενα χρόνια η χρήση του πρωτοξειδίου του αζώτου γενικεύτηκε και νομίζω ότι μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται (εκτός από τα διάφορα κοκτέιλ αναισθητικών) για τις ναρκώσεις αλλά και για τη συνέχεια της νάρκωσης του εγχειριζόμενου, όταν παρατείνεται η επέμβαση.

Εξ όσων γνωρίζω, όλα αυτά τα χρόνια δεν παρατηρήθηκε κάποιο ατύχημα από τη χρήση του πρωτοξειδίου του αζώτου στα χειρουργεία. Γι’ αυτό επιτρέπεται ελεύθερα η κυκλοφορία του και ήταν εύκολη η προμήθειά του από κάποιους ασυνείδητους ώστε να γεμίσουν τα επικίνδυνα μπαλόνια. Βέβαια η λελογισμένη χρήση του είναι ακίνδυνη, εάν όμως γίνει πολλαπλή χρήση εισπνοών, είναι δυνατόν να προκύψουν επικίνδυνες καταστάσεις. Και επειδή είναι κρίμα να γίνεται κακή χρήση αυτού του πολύτιμου εργαλείου των χειρουργείων, σκόπιμο είναι η Αστυνομία να εντοπίσει γρήγορα και να συλλάβει τους ασυνείδητους που προσπάθησαν να μετατρέψουν το αθώο αναισθητικό σε ναρκωτικό.

Νικος Δυοβουνιωτης, Πολιτικός μηχανικός, Κηφισιά

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ