ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«A Passage», έκθεση για τη διασπορά στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Η είσοδος της έκθεσης στο Μακεδονικό Μουσείο.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των Ελλήνων της διασποράς αυξάνεται συνεχώς. Μια νέα γενιά έρχεται να ενσωματωθεί στις κοινότητες των συμπατριωτών μας του εξωτερικού. Και το κύμα της μετανάστευσης αυτής μάς κάνει ξανά ορατό το πλέγμα των σχέσεων που αναπτύσσουν οι απόδημοι με την πατρίδα. Η Νίκη Γλεούδη είναι μια νεαρή φωτογράφος που ζει με την οικογένειά της εδώ και λίγα χρόνια στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Παρουσιάζει μέχρι τον Σεπτέμβριο μια έκθεση με τίτλο «A Passage» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, εστιάζοντας σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα.

Η Γλεούδη προσεγγίζει το ζήτημα με τρόπο βιωματικό. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και έπειτα από σπουδές μάνατζμεντ στην Αμερική, τις οποίες ακολούθησαν σπουδές φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σεντ Λούις, επέστρεψε στην οικογενειακή επιχείρηση στη γενέθλια πόλη. Ξαναβρέθηκε στην Αμερική πριν από περίπου τέσσερα χρόνια. Στο Μαϊάμι, της ανατέθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα από το μεταπτυχιακό της Μουσειολογίας-Πολιτιστικής Διαχείρισης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του Προγράμματος «Ελληνική Διασπορά» που ανέλαβε για το Ινστιτούτο Διεθνούς Εκπαίδευσης των ΗΠΑ και το Φουλμπράιτ στην Ελλάδα: η φωτογράφος κλήθηκε να πάρει συνέντευξη από περίπου τριάντα Ελληνες που ζουν στην αμερικανική αυτή πόλη εδώ και πολλά χρόνια, ή έχουν μετακομίσει πρόσφατα. Στόχος ήταν η αναζήτηση των αντιπροσωπευτικών πραγμάτων –υλικών ή άυλων– που τους συνδέουν με την Ελλάδα. Αποτέλεσμα των συνεντεύξεων αυτών ήταν η φωτογράφισή τους με το αντικείμενο, το ένα και μοναδικό, που θα έπαιρναν μαζί τους αν έπρεπε να εγκαταλείψουν την Αμερική την επόμενη μέρα. «Αν έφευγα αύριο από τη χώρα, θα έπαιρνα: τη χειροποίητη κουβέρτα της γιαγιάς μου που δεν την αποχωρίζομαι ποτέ, τη φωτογραφία της μάνας μου, τη μεταξωτή νυφική νυχτικιά της γιαγιάς μου φυλαγμένη στη συρταριέρα της», είναι μερικές από τις απαντήσεις των συμμετεχόντων.

Τις φωτογραφίες αυτών των ανθρώπων, μαζί με το ένα και μοναδικό αυτό αντικείμενο, αλλά και ένα σύντομο βίντεο που μιλούν για την επιλογή τους, παρουσιάζει το μουσείο. Με τον τρόπο αυτό επιχειρήθηκε από τη μουσειολογική ομάδα του μεταπτυχιακού να μεταφερθεί «η αίσθηση των “πραγμάτων” και το αίσθημα των ανθρώπων που συνδέονται μαζί τους». Οπως σημειώνει στον κατάλογο της έκθεσης η Ματούλα Σκαλτσά, υπεύθυνη του προγράμματος μαζί με τον καθηγητή εθνοτικών και αμερικανικών σπουδών του ΑΠΘ Γιώργο Καλογερά: «Την αναζήτηση αυτής της κρυμμένης σύνδεσης που έχουν τα άτομα της διασποράς, αφενός με την παλιά πατρίδα που τους ώθησε να εγκατασταθούν στη νέα γη, και αφετέρου με το ένα μόνο αντικείμενο που εκφράζει αυτήν τη σχέση, προσπάθησε να αποτυπώσει η Νίκη με τις πολύωρες συνεντεύξεις που πήρε στο Μαϊάμι. Μίλησε με ανθρώπους από πολύ διαφορετικά μεταξύ τους κοινωνικά περιβάλλοντα και επαγγελματικές ασχολίες, διαφορετικές καταγωγές και αντιλήψεις». Η έκθεση μας κάνει να στοχαστούμε και να συγκινηθούμε, δίνοντάς μας μια διαφορετική οπτική για το τι σημαίνει να φεύγεις, αλλά να παραμένεις συναισθηματικά δεμένος με έναν τόπο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ