ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Βαρύ το κόστος της ύφεσης για την ελληνική βιομηχανία

ΑΝΕΣΤΗΣ ΝΤΟΚΑΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η πικρή ιστορία των λουκέτων στην ελληνική βιομηχανία επανήλθε το φετινό καλοκαίρι, αφενός με τον πλειστηριασμό του ιστορικού εργοστασίου της «Α.Γ. Πετζετάκις» και αφετέρου με τον άγονο διαγωνισμό της ιταλικής χαλυβουργίας Hellenic Steel στη Θεσσαλονίκη. Στις 19 Ιουλίου 2017 στο Ειρηνοδικείο Θήβας, η Εθνική Τράπεζα θα προχωρούσε σε αναγκαστικό πλειστηριασμό του κεντρικού εργοστασίου της «Α.Γ. Πετζετάκις» στη Θήβα, με τιμή πρώτης προσφοράς στα 15 εκατ. ευρώ. Η κατάσχεση της ιστορικής μονάδας επιβλήθηκε έναντι οφειλής 1 εκατ. ευρώ, ενώ επί του ακινήτου υφίστανται 14 προσημειώσεις - υποθήκες. Η αρχή του τέλους για την «Πετζετάκις» ξεκίνησε στα τέλη του 2010, όταν τα οικονομικά της προβλήματα γίνονταν ολοένα και μεγαλύτερα. Και όλα αυτά σε έναν όμιλο που έως πριν από μερικά χρόνια ήταν μία από τις ελάχιστες ελληνικές πολυεθνικές βιομηχανίες. Μάλιστα, στις αρχές της δεκαετίας του ’60 (έτος ίδρυσης του ομίλου) οι Financial Τimes είχαν χαρακτηρίσει τον ιδρυτή της, Αριστόβουλο Πετζετάκι, «εφευρέτη πρώτης κλάσης». Και όχι άδικα, αφού ήταν αυτός που άρχισε να κατοχυρώνει διεθνείς πατέντες, οι οποίες αργότερα εκχωρήθηκαν σε κολοσσούς, όπως η Goodyear, η Pirelli και η Dunlop.

Το άλλο κρούσμα

Στον άγονο διαγωνισμό της Hellenic Steel δεν υπήρξε θετική κατάληξη επειδή ο υποψήφιος δεν έκανε δεκτό τον όρο εκτέλεσης περιβαλλοντικών έργων, που είχαν εγκριθεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος και που θα βάραιναν τον αγοραστή με κόστος περίπου 5 εκατ. ευρώ. Να σημειωθεί ότι στη Hellenic Steel απασχολούνταν πριν σταματήσει η λειτουργία της περί τα 280-300 άτομα.

Η ραγδαία αποβιομηχάνιση της χώρας έχει οδηγήσει στο κλείσιμο περισσοτέρων από 20 παραγωγικών μονάδων την τελευταία εξαετία 2012-2017. Είναι χαρακτηριστικό ότι αρκετές βιομηχανίες επιλέγουν να εκτελέσουν τις παραγγελίες που δέχονται από ξένες εταιρείες σε εργοστάσιά τους στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες με φθηνότερο κόστος ενέργειας. Mεταξύ των ιστορικών βιομηχανιών που έβαλαν λουκέτο στα χρόνια της ύφεσης ήταν τα Τσιμέντα Χαλκίδας τα οποία κατέβασαν ρολά στις αρχές του 2013. Η διοίκηση της ΑΓΕΤ Ηρακλής, στην οποία ανήκει το εργοστάσιο, αναγκάστηκε να τερματίσει τη λειτουργία του ύστερα από 87 χρόνια, εξαιτίας της ραγδαίας κάμψης της οικοδομικής δραστηριότητας στην Αττική κατά 80%.

«Τίτλοι τέλους» έπεσαν και για τη «Γεωργιάδης», μια από τις πιο φημισμένες καπνοβιομηχανίες, αφού δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στα οικονομικά της προβλήματα και στον σκληρό ανταγωνισμό των πολυεθνικών. Το σήμα κατατεθέν της εταιρείας ήταν η περίφημη σειρά «22», η οποία είχε πιστούς λάτρεις, ενώ παρήγε αρκετά από τα σήματα της σειράς Rothmans, κατόπιν αδείας που έλαβε από την αγγλική Rothmans of Pall Mall.

Στην Ιστορία πέρασε και η Φίλκεραμ-Johnson. Η βιομηχανία δομικών υλικών, με δικαστική απόφαση, οδηγήθηκε στο κλείσιμο στα τέλη του 2011, ύστερα από μισό αιώνα ζωής. Αίσθηση προκάλεσε και το κλείσιμο της Χαρτοποιίας Θράκης (Diana), η οποία οδηγήθηκε σε πτώχευση. Από τη λαίλαπα της ύφεσης δεν ξέφυγαν ούτε η αρτοβιομηχανία Nutriart (πρώην «Κατσέλης») ούτε το εργοστάσιο της Pepsico ΗΒΗ στο Λουτράκι, αλλά ούτε και η ΑΓΝΟ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ