ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Θρίλερ σαν... τρενάκι-φάντασμα

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

«Οι ηθοποιοί», αναφέρει ο Ζαλίλ Λεσπέρ, «είναι για μένα το έδαφος για να δουλέψω. Βασίζομαι στο ένστικτό τους για να διαγράψω τυχόν λάθη».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Τα ευρωπαϊκά θρίλερ αγωνίας είναι πολύ της (κινηματογραφικής) μόδας φέτος το καλοκαίρι. Ιδιαίτερα οι Ισπανοί και οι Γάλλοι έχουν τον τελευταίο χρόνο παραγάγει άφθονα από αυτά, ενώ οι εδώ διανομείς τα τιμούν και με το παραπάνω στις επιλογές τους, σπάζοντας ακόμα και την παραδοσιακή κυριαρχία των κομεντί/κωμωδιών κατά τους θερινούς μήνες. Το καλό είναι πως τα περισσότερα από αυτά τα θρίλερ είναι τουλάχιστον αξιόλογα και δεν υπάρχουν απλώς για να γεμίζουν τα κενά της κινηματογραφικής εβδομάδας. Το «Ιρις», το οποίο θα δούμε από την προσεχή Πέμπτη στις αίθουσες, είναι ένα τέτοιο φιλμ αγωνίας, που εμποτίζει μάλιστα την πλοκή του με έντονο ερωτικό στοιχείο. Ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της, ο Ζαλίλ Λεσπέρ, την προσδιορίζει κάπως έτσι: «Η ταινία είναι ένα θρίλερ χειραγώγησης που φλερτάρει με τους κώδικες ενός ερωτικού φιλμ νουάρ. Εδώ υπάρχουν μεγάλα ερωτήματα επιθυμίας αλλά και προδοσίας, στα οποία ελπίζω ο θεατής να πιαστεί χωρίς να το καταλάβει...».

Καταξιωμένος εδώ και χρόνια ηθοποιός της γαλλικής σκηνής, ο 41χρονος Λεσπέρ γνώρισε την επιτυχία και ως σκηνοθέτης με το «Yves Saint Laurent», βιογραφία του σπουδαίου σχεδιαστή μόδας. Στο «Ιρις» βάζει και τον εαυτό του μπροστά από την κάμερα, υποδυόμενος έναν πλούσιο και ισχυρό τραπεζίτη, του οποίου η πανέμορφη σύζυγος εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Σύντομα θα του ζητηθεί ένα τεράστιο ποσό για λύτρα, τα οποία όμως ο απαγωγέας δεν θα εμφανιστεί ποτέ για να εισπράξει. Ταυτόχρονα η αστυνομία διεξάγει τη δική της έρευνα, ενώ στην υπόθεση μπλέκονται ακόμα ένας χωρισμένος πατέρας, μηχανικός αυτοκινήτων, και μια συνοδός πολυτελείας. Φλας μπακ στο παρελθόν και συνεχής δράση βοηθούν να ξετυλιχθεί το κουβάρι μιας τραγικής υπόθεσης, με φόντο ένα σκοτεινό (και πολύ ατμοσφαιρικό) Παρίσι.

Πώς γυρίζεται όμως μια ταινία όπως το «Ιρις»; «Ηθελα να γυρίσω την ταινία γρήγορα και χρησιμοποιώντας πολλές κάμερες. Είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση που δημιουργεί προκλήσεις, όπως ότι μας υποχρεώνει να είμαστε πολύ ενεργητικοί κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Επίσης, μ’ αρέσει πολύ να δημιουργώ έναν χώρο, όπου μπορώ να αλλάξω τα πάντα στη στιγμή. Αν για παράδειγμα δω ότι οι ηθοποιοί είναι λίγο πιεσμένοι και δεν μπορούν να τα καταφέρουν, συνήθως υπάρχει πρόβλημα με τους διαλόγους που μπορεί να είναι κακογραμμένοι, ή με το στήσιμο του χώρου, που προφανώς είναι ακατάλληλο. Οι ηθοποιοί είναι για μένα το έδαφος για να δουλέψω. Βασίζομαι στο ένστικτό τους για να διαγράψω ό,τι μπορεί να είναι λάθος. Γι’ αυτό ο χώρος στήνεται με βάση τι δουλεύει για αυτούς, όχι το αντίθετο. Ακόμη και αν χρειαστεί να αλλάξουν τα πάντα στην πορεία!», μας λέει ο κ. Λεσπέρ.

Οσο για το είδος του θρίλερ, το οποίο γνωρίζει άνθηση τελευταία, ο ίδιος δηλώνει ενθουσιασμένος: «Εχοντας μεγαλώσει με θρίλερ, η ευκαιρία να βυθιστώ σε αυτό το είδος ήταν πολύ δελεαστική. Ταινίες όπως το “Vertigo” του Χίτσκοκ ή το “Διχασμένο κορμί” του Μπράιαν ντε Πάλμα υπήρξαν αναφορές για εμένα. Αυτό που με γοητεύει στα θρίλερ είναι ότι κρατούν τις αποστάσεις τους από το συμβατικό. Πρόκειται για ταινίες φαντασίας, σαν μία βόλτα με ένα τρενάκι-φάντασμα, όπου δεν πρέπει να παίρνεις τίποτα στα σοβαρά. Και ο θεατής πρέπει να έχει όρεξη να πιστέψει αυτό που του δείχνεις για να μπορέσει να δουλέψει». Ενα από τα πιο τολμηρά στοιχεία της ταινίας του Λεσπέρ είναι αυτό του σαδομαζοχισμού, του «bondage», στο οποίο είναι εθισμένος ο χαρακτήρας που υποδύεται ο ίδιος. «Προσπάθησα να είμαι όσο πιο ειλικρινής γίνεται πάνω σε αυτό το στοιχείο. Η αισθητική που συνδέεται με το “δέσιμο” είναι αρκετά εκλεπτυσμένη. Στην Ιαπωνία για παράδειγμα αποτελεί μία τέχνη. Η πρακτική αυτή μου τράβηξε το ενδιαφέρον, αισθητικά και εννοιολογικά, και ήθελα να την παρουσιάσω στην ταινία με έναν αξιοπρεπή τρόπο», καταλήγει εκείνος σχετικά.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ