Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ενα αληθές σίριαλ του παραλόγου

Κύριε διευθυντά
Το νέο σίριαλ στη δικαστική περιπέτεια του κ. Ανδρέα Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ δικαιώνει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που είχε διαπιστώσει ότι η χώρα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο. Αφού η αγέρωχη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ υπέκυψε υπερηφάνως στις απαιτήσεις των δανειστών και υποσχέθηκε ότι θα αποζημιώσει τον κ. Γεωργίου για την ταλαιπωρία του ώστε να εισπράξει τη δόση της, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε νέα αναίρεση κατά του δεύτερου απαλλακτικού βουλεύματος που είχε εκδώσει το Συμβούλιο Εφετών!

Ο κ. Γεωργίου, που αποκατέστησε το κύρος της ΕΛΣΤΑΤ μετά τον εξευτελισμό των Greek statistics, κατηγορείται εδώ και χρόνια ότι «φούσκωσε» αυθαίρετα το δυσθεώρητο έλλειμμα που παρέδωσε ο Κώστας Καραμανλής, για να μπει η χώρα σε μνημόνια. Ομως μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε ομιλία του επιτέθηκε σε όσους σχολιάζουν το «αριστερό» πλεόνασμα, ενώ είναι υπεύθυνοι για την εκτίναξη του ελλείμματος στο 15,1%. Δηλαδή ο κ. Τσίπρας υιοθετεί τους υπολογισμούς Γεωργίου, τους οποίους αμφισβητεί η κ. Γεωργαντά και μάλλον δεν δέχεται η κ. Δημητρίου του Α.Π.  Αλλά ο παραλογισμός δεν σταματά εδώ. Αν η εκδοχή των διωκτών του κ. Γεωργίου ευσταθεί, τότε η χώρα μας εξαπάτησε σκοπίμως τους δανειστές και δολίως απέσπασε το μεγαλύτερο δάνειο που έχει δοθεί ποτέ για να αποφύγει δήθεν τη «χρεοκοπία». Απορίας άξιον είναι τι θα συμβεί αν οι δανειστές δεχθούν ότι διαπράχθηκε απάτη και ζητήσουν να τους επιστραφούν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που δάνεισαν στην Ελλάδα.

Κωστας Γιαννοπουλος, Μαρούσι

Οχι αναθεώρηση με δημοψήφισμα

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 23/7/2017 διάβασα το άρθρο του δημοσιογράφου Κων. Ζούλα με τίτλο «Δημοψήφισμα για το Σύνταγμα θα προκαλέσει εμπλοκή».

Ομοίως, στην ίδια εφημερίδα, στις 19/7/2017 διάβασα τις απόψεις του διακεκριμένου καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή Ευάγγελου Βενιζέλου σχετικά με το ίδιο θέμα. Επιπροσθέτως, η εφημερίδα σας δημοσιεύει τις απόψεις του διακεκριμένου καθηγητή του Συνταγματικού και Διοικητικού Δικαίου και Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, που έγραψε στην έγκριτη εφημερίδα σας στις 26/6/2011. Μου έκανε ισχυρή εντύπωση ότι οι διακεκριμένοι αυτοί συνταγματολόγοι συμφωνούν μεταξύ τους απόλυτα!

Επικαλούνται τα άρθρα 110 και 44, παρ. 2 του Συντάγματος και αναφέρουν κατηγορηματικά ότι δημοψήφισμα δεν μπορεί να γίνει σε καμία περίπτωση, εκτός από δύο περιπτώσεις, όπως αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το άρθρο 44, παρ. 2, για σοβαρό κοινωνικό θέμα.

Εύλογα γεννιούνται οι εξής απορίες: Δεν θα έπρεπε να αναφέρεται με κάθε λεπτομέρεια και σαφήνεια το περιεχόμενο που επιθυμούν να προσθέσουν στο Σύνταγμα; Πώς θα προστεθούν αυτά και πώς θα συνδεθούν με τα άρθρα 110 και 44 παρ. 2 του Συντάγματος; Πώς θα γίνει η σύνδεση αυτών με τα υπάρχοντα γενικώς άρθρα του Συντάγματος;

Μήπως υπάρξει εμπλοκή αυτών και αλληλοαναίρεση με τα άρθρα 110 και 44 παρ. 2 του Συντάγματος;

Είναι πολύ λεπτά συνταγματικά θέματα, στα οποία μόνο οι συνταγματολόγοι δύνανται να δώσουν απάντηση.

Τέλος, οι αναφερθέντες ανωτέρω διακεκριμένοι συνταγματολόγοι ήταν κάθετοι:

Αναθεώρηση του Συντάγματος δεν μπορεί να γίνει με δημοψήφισμα και η θεμελίωση των απόψεών τους είναι λίαν ισχυρή, συνταγματικώς και νομικώς.

Ι. Θ. Χαϊνης, Ομ. καθ. Ε.Μ. Πολυτεχνείου

Ενας ναυτόπαις στο τιμόνι

Κύριε διευθυντά
Είμαι καθημερινός αναγνώστης της εφημερίδας από τη εποχή της Ελένης Βλάχου, διαβάζω δε πάντοτε με μεγάλη προσοχή τα ιδικά σας άρθρα με τα γραφόμενά σας. Κατά κανόνα συμφωνώ διότι τα διακρίνει κυρίως ο ορθολογισμός και η κοινή λογική, με το πρόσφατό σας όμως άρθρο περί επείγουσας ανάγκης δημιουργίας κεντροαριστερού πόλου με προβληματίσατε ιδιαιτέρως.

Και ναι μεν συμφωνώ ότι υπάρχουν παρά πολλοί αριστεροί αξιόλογοι Ελληνες οι οποίοι δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τη Ν.Δ., αλλά θα ήθελα να σας ερωτήσω, πότε μια αριστερά κυβέρνηση ωφέλησε τη χώρα;

Από την πρώτη φορά Αριστερά του Ανδρέα (διότι τότε ήταν η πρώτη φορά Αριστερά) μέχρι τη σημερινή οικτρά «κυβέρνηση», πάντοτε οι αριστερές κυβερνήσεις ανέτρεπαν ό,τι με μεγάλες προσπάθειες είχε επιτευχθεί.

Για παράδειγμα, αναφέρομαι στην ανατροπή της κυβερνήσεως Σαμάρα για να γίνει κυβέρνηση και πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας.

Και επειδή είμαι εκ Χίου ορμώμενος, σας αναφέρω ότι στα πλοία, για να γίνεις πλοίαρχος, πρέπει πρώτα να περάσεις όλες τις βαθμίδες, από ναυτόπαις, ναύτης λοστρόμος, ανθυποπλοίαρχος, υποπλοίαρχος και μετά πλοίαρχος...

Εμείς οι Ελληνες ορίσαμε πρωθυπουργό κατ’ ευθείαν άνθρωπο που δεν είχε πείρα, από ναυτόπαιδα κατ’ ευθείαν πλοίαρχο...

Τα ανωτέρω ήταν παρενθέσεις...

Οι άπειροι αξιόλογοι Ελληνες αριστεροί κατά τη γνώμη μου, παρά τη δυσκολία που έχουν να επιλέξουν μια μη αριστερή κυβέρνηση, καλό θα ήταν να θυμηθούν τι έκαμαν μετά την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον όποιον εξέλεξαν πανηγυρικά και έτσι η χώρα μας έφτασε να είναι ισότιμος εταίρος με τα μεγάλα και σοβαρά ευρωπαϊκά κράτη.

Τα επιτεύγματα βεβαίως των κυβερνήσεων Καραμανλή τα ανέτρεψαν οι αριστερές κυβερνήσεις Παπανδρέου.

Δεν συμφωνώ λοιπόν με το άρθρο σας περί επειγούσης ανάγκης δημιουργίας κεντροαριστερού πόλου.

Η χώρα έχει ανάγκη σοβαρών πολιτικών και σας υπενθυμίζω τι έκαμε πολλές φορές ο Μίκης, τι λέει ο Πάγκαλος, ο Βενιζέλος και πολλοί άλλοι μη νεοδημοκράτες.

Προς σωτηρίαν της χώρας, θα έπρεπε να τεθούν στην άκρη πολλά και να αντικατασταθεί, όταν έλθει η ώρα, η κυβέρνηση με μια σοβαρή και όχι αριστερή τοιαύτη.

Παναγιωτης Στραβελακης

«Ωμή δολοφονία, όχι ένοπλη επίθεση»

Κύριε διευθυντά
Πότε, επιτέλους, σοβαρές εφημερίδες θα καταφέρουν να μεταδίδουν μια είδηση σωστά, έτσι που ο αναγνώστης να μπορεί να σχηματίσει γνώμη δίχως αποκρυπτόμενο επηρεασμό; Θα έλεγα, σε άμεση και χωρίς δισταγμό απάντηση του ερωτήματός μου, «ποτέ των ποτών» εφόσον θα πρόκειται περί Ισραήλ και Παλαιστινίων, και εξηγούμαι.

Η είδηση μας ήρθε από την «Κ» του Σαββάτου 22 Ιουλίου και είχε τίτλο «Αιματηρές ταραχές στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ» και υπότιτλο «Πέτρα του σκανδάλου οι έλεγχοι και απαγορεύσεις που επέβαλε το Ισραήλ στο ιερό τέμενος Αλ Ακσά». Ο μεν τίτλος απεικονίζει την πραγματικότητα, ο δε υπότιτλος τον αποκρυπτόμενο επηρεασμό του αναγνώστη διότι η πραγματική πέτρα του σκανδάλου είναι η εν ψυχρώ δολοφονία την Παρασκευή 17/7 δύο Ισραηλινών αστυνομικών από Παλαιστινίους με όπλα που είχαν προηγουμένως μεταφερθεί κρυφά μέσα στο ιερό τέμενος.

Η «Κ», βέβαια, στο κείμενο της είδησης αναφέρει ότι «στην απόφασή της για την εγκατάσταση ανιχνευτών μετάλλων οδηγήθηκε η ισραηλινή κυβέρνηση ύστερα από ένοπλη επίθεση εναντίον αστυνομικών στην περιοχή αυτή» αλλά, διορθώστε με αν κάνω λάθος, είναι απεικόνιση των πραγματικών γεγονότων να λες «ένοπλη επίθεση» όταν πρόκειται για δολοφονία;

Η «Κ» όμως, καθώς και άλλες σοβαρές ή «σοβαρές» εφημερίδες, έχουν ένα ελαφρυντικό. Τα ίδια κάνει το BBC, καθώς και οι Times της Νέας Υόρκης και η Washington Post... και, φυσικά, πολλές άλλες. Μήπως όμως αυτός είναι ο λόγος που ο αστείος στην όψη Ντόναλντ Τραμπ προτιμάει το Twitter αντί τις εφημερίδες;

Ι. Ιωσηφ, Πόρτο Ράφτη

Το μεγαλείο της ψυχής και η προσφορά ζωής στον άγνωστο συνάνθρωπο

Κύριε διευθυντά
Οι ψυχές έχουν μεγέθη, της Αλεξάνδρας η ψυχή έχει το μεγαλύτερο. Τη θαυμάζω, και δεν περίμενα από έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων να κρύβει μέσα της έναν τέτοιο τεράστιο πλούτο αγάπης για την κοινωνία, για τον κάθε άγνωστο άνθρωπο, για την κάθε ύπαρξη που δεν γνώρισε ποτέ της πριν. Ο αδερφός της είχε πάει στο εξοχικό του στο Καρπενήσι, είχαν περάσει δύο μέρες και δεν είχε καμία είδησή του. Ηταν λογικό να ανησυχήσει. Τηλεφώνησε κατ’ επανάληψιν, αλλά δεν έτυχε απάντησης. Το μυαλό της πήγε στο κακό, βλέπεις αυτά τα αδέρφια είχαν και μια σχέση καρδιάς παραπάνω από το συνηθισμένο μέτρο, νοιάζονταν σφιχτά ο ένας για τον άλλον, ήταν εκτός από συγγενείς και επιστήθιοι φίλοι.

Τι να κάνει λοιπόν η Αλεξάνδρα, τα μαζεύει με την κόρη της, είναι και καλή οδηγός, μια και δυο, ολοταχώς στο Καρπενήσι. Η φαντασία της δεν είχε πέσει έξω, το κακό είχε γίνει. Ο αγαπημένος της αδερφός βρισκόταν ημιθανής στο κρεβάτι του, χτυπημένος από εγκεφαλική αιμορραγία. Αξια γυναίκα η Αλεξάνδρα, κίνησε γη και ουρανό και σε ελάχιστο χρόνο ο πενηνταπεντάχρονος αδερφός βρισκόταν στα χέρια των γιατρών του νοσοκομείου. Η επιστήμη σήκωσε τα χέρια ψηλά, η περίπτωση δεν ήταν απλώς βαριά, ήταν ανήκεστος και ο ασθενής κρίθηκε κλινικά νεκρός. Η αδερφή, αγέρωχη μορφή θάρρους, αλτρουισμού και γενναιότητας, μια πραγματική Αντιγόνη, αποφάσισε να κρατήσει τον αδερφό ζωντανό, να τον οδηγήσει στην αθανασία. Παρέδωσε το σώμα του στους γιατρούς και την επιστήμη, με τη ρητή εντολή να συνεχίσει ο αδερφός της τη ζωή του μέσα σε άλλους ανθρώπους, σε άλλες πόλεις, σε άλλες προσωπικότητες. Χάρισε τα όργανά του σε ασθενείς σε ολόκληρη την Ελλάδα. Τα τηλέφωνα άναψαν, οι σειρήνες των ασθενοφόρων στρίγγλισαν, οικογένειες ειδοποιήθηκαν να σπεύσουν με τους ασθενείς τους στο νοσοκομείο. Τα κινητά τηλέφωνα των αρμόδιων χειρουργών πήραν φωτιά και οι προβολείς των χειρουργείων έλαμψαν και έδωσαν αυτήν τη φορά όχι μόνον ελπίδα αλλά πραγματική ζωή. Αληθινή ζωή, σε πέντε θλιμμένες οικογένειες. Η λύπη μετατράπηκε σε απρόσμενη χαρά και πολλά συγκινημένα χαμόγελα συνοδεύτηκαν από κλάματα απίστευτης ευτυχίας και ανάτασης. Φούντωσε ξαφνικά το ολόφρεσκο δέντρο της ελπίδας. Αλλος πήρε τα νεφρά, άλλος την καρδιά, άλλος το ήπαρ και άλλος τους πνεύμονες. Ο νεκρός αδερφός είχε μετατραπεί σε πέντε καινούργια αδέρφια της άμοιρης ηρωίδας Αλεξάνδρας Καόνη. Η οικογένειά της είχε μειωθεί κατά έναν αδερφό και την ίδια στιγμή είχε πολλαπλασιασθεί κατά πέντε αδέρφια. Εκεί που χάνεις τον άνθρωπό σου, την ίδια ώρα γεννιούνται για σένα καινούργια αδέρφια. Εξακοντίζεται ο αριθμός των συγγενών σου. Η μεγαλοψυχία ιστορικά δικαιώνεται από τη φύση.

Μία μόνον παραφωνία, αφού ο Αγιος Βασίλειος διαφωνεί λέγοντας «Το εν ταις χερσί των ιατρών την ελπίδα έχειν της εαυτών υγείας, κτηνώδες» – είναι κτηνώδες να αφήνει κάποιος την ελπίδα της υγείας του στα χέρια των γιατρών. Η Αλεξάνδρα, θαρραλέα προχώρησε και χάρισε πέντε ζωές εμπιστευόμενη στα χέρια των εξαιρετικών Ελλήνων ιατρών την υγεία πέντε αγνώστων συμπολιτών της, έπραξε σωστά στραφείσα στη λογική και την επιστήμη, αυτές παραδέχεται άλλωστε και ο αέναος, υπέρλαμπρος ελληνικός πολιτισμός. Αλεξάνδρα, νιώθω βαθιά απέναντί σου το αίσθημα της ζήλιας. Ναι, σε ζηλεύω γιατί είσαι καλύτερή μου. Αν μπορείς συγχώρησέ με!

Φοιβος Ιωσηφ

Ο γανωτής, ο σαλεπιτζής και η χαμένη νιότη

Κύριε διευθυντά
Σήμερα βάλθηκα να σας κάνω να κλάψετε, θυμίζοντάς σας επαγγέλματα άλλης εποχής και όχι μόνο. Θυμηθείτε τον νερουλά, που άνοιγε τη βρύση, για να γεμίσουμε τους κουβάδες, τις στάμνες κ.λπ.· τον παγοπώλη, που έφερνε τον πάγο για το ξύλινο ψυγείο μας· τον παγωτατζή, που γυρνούσε από γειτονιά σε γειτονιά με το υπέροχο εκείνο παγωτό· τον γαλατά με το κάρο, που το έσερνε μουλάρι· τον μανάβη, που το κάρο του έσερνε το υπό εξαφάνιση σήμερα συμπαθέστατο τετράποδο: το γαϊδουράκι. Θυμηθείτε τον γανωτή για τα μαχαιροπίρουνα· τον σαλεπιτζή· τον έμπορο με τις δόσεις... Και όλα αυτά όχι στα χωριά ή στις επαρχίες μόνο, αλλά στην πρωτεύουσα και στο πρώτο λιμάνι της χώρας. Ηταν τότε που η Ελλαδίτσα μας άρχιζε να παίρνει τα πάνω της, μετά μια κατοχή και έναν εμφύλιο. Και τα κατάφερνε. Τα κατάφερνε για κάμποσα χρόνια. Τότε οι πολιτικοί ήταν με τριμμένα ρούχα, όπως οι παπάδες και οι δάσκαλοι... Και ύστερα; Υστερα ήρθαν οι δημοκράτες, οι προοδευτικοί με νέες ιδέες περί σοσιαλισμού, οι εκσυγχρονιστάδες, και πέσαν με τα μούτρα στη μάσα. Οι σύγχρονοί μας αριστεροί δεν πρόφτασαν να φάνε. Εκαναν όμως κάτι χειρότερο: Ξήλωσαν ό,τι είχε απομείνει από τους αριστερούς που, χωρίς να κυβερνούν, στην ουσία κυβερνούσαν από την πίσω πόρτα, καθώς μετά τη νομιμοποίηση από τον Καραμανλή, έπιασαν καίριες θέσεις σε υπουργεία, οργανισμούς, παιδαγωγικό ινστιτούτο, Ακαδημία, πολιτιστικά κέντρα. Μπόλιασαν μια κοινωνία, οπότε οι σημερινοί αποτελειώνουν το έργο τους άνετα καταργώντας ό,τι έχει να κάνει με τον ελληνοχριστιανικό μας πολιτισμό και την παράδοσή μας.

Οσοι κλάψατε στο α΄ μέρος της επιστολής μου, σίγουρα κλάψατε όχι για τα λίγα και τα απλά της εποχής που επανέφερα στη μνήμη σας. Τη χαμένη σας νιότη κλάψατε, φίλοι μου, που έφυγε ανεπιστρεπτί.

Οσοι, στο β΄ μέρος, είναι που ελπίζατε ότι αυτή η όμορφη χώρα άξιζε να έχει καλύτερη μοίρα. Ομως κάποιοι, σε συγχορδία με τους ντόπιους ληστές, άλλα σχεδίασαν γι’ αυτήν... Ετσι σε λίγα χρόνια, οι περαστικοί θα λένε: Κάποτε εδώ κατοικούσαν Ελληνες. Γιατί σίγουρα η Ελλάδα χάνεται.

Δαναη Πανοπουλου, εκπαιδευτικός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ