ΠΟΛΗ

Είναι χάλια η Αθήνα τον Αύγουστο

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

H άδεια, αφιλόξενη Αθήνα τον Αύγουστο, σε κάποιους προσφέρει την εμπειρία της απόλυτης ηρεμίας.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΡΟ-ΒΟΛΕΣ

Θυμάμαι πολύ έντονα κάθε Αύγουστο –ευτυχώς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού– που πέρασα στην Αθήνα. Την πανέμορφη, ερωτεύσιμη, μοναδική, ανεπανάληπτη... όταν έχουν φύγει οι περισσότεροι, Αθήνα. Την έχω ζήσει έτσι την πόλη. Αδεια. Κενή.

Αν τη βρήκα όμορφη; Αν έζησα αυτήν τη μοναδική εμπειρία της απόλυτης ησυχίας της; Θα είμαι ειλικρινής. Πέρασα χάλια. Αθλια. Η πόλη ήταν άσχημη, σκληρή και αφιλόξενη και η πολυδιαφημιζόμενη αυγουστιάτικη ηρεμία της –τι αφόρητο κλισέ– ανυπόφορη.

Ηταν τα χειρότερα καλοκαίρια μου. Πέρασα τις μέρες μου κλεισμένη ως επί το πλείστον στο διαμέρισμα, με τους φίλους μου να λείπουν, την πόλη να... λείπει, τα μαγαζιά να είναι κλειστά, τα αγαπημένα μου εστιατόρια, τα μπαρ, τα καφέ. Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που επί μία ώρα έψαχνα ανοικτό περίπτερο. «Είναι ωραία η Αθήνα τον Αύγουστο». «Φροντίζω να βρίσκομαι πάντα στην Αθήνα τον Αύγουστο». «Είναι απολαυστική η πόλη με τους άδειους δρόμους!»

Οχι, δεν είναι ωραία η Αθήνα τον Αύγουστο. Γιατί λείπουν όλοι αυτοί που αγαπάω. Και χωρίς αυτούς καμία πόλη δεν είναι ωραία. Να ευχηθώ καλό μήνα λοιπόν. Να σας βρει σε χωριά και νησιά, σε παραλίες και εξοχές, σε κήπους και ταβερνάκια πλάι στο κύμα, με γέλια και τσουγκρίσματα. Μ’ αυτούς που αγαπάτε.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη