Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Πώς να μην τρελαίνεσαι;»

Κύριε διευθυντά
Με την απόφαση 1125757/30-6-2015 ο ΟΑΕΕ (υπ. Εργασίας) ρυθμίστηκε το χρέος μου προς το αντίστοιχο ταμείο ύψους 4.339,75 ευρώ, σε 86 δόσεις των 50,46 ευρώ κάθε μήνα, με λήξη την 30ή/6/2022.

Θέλοντας να ξεκαθαρίσω τις εκκρεμότητες, πήγα στις 20/7/2017 στο σχετικό ταμείο με σκοπό να ζητήσω την εφάπαξ πληρωμή της υπόλοιπης οφειλής, ανερχόμενης σύμφωνα με τα ανωτέρω σε 2.912,25 ευρώ (4.339,75 ευρώ μείον τις έως τότε πληρωμές 1.427,50 ευρώ), όπου (στο ταμείο) δοκίμασα τρεις εκπλήξεις:

α) Το οφειλόμενο ποσό δεν είναι το υπολογιζόμενο ανωτέρω, αλλά 3.409,52 ευρώ, ήτοι κατά περίπου 500,00 ευρώ μεγαλύτερο.
β) Δεν προβλέπεται έκπτωση για την εφάπαξ πληρωμή.
γ) Οτι στο αίτημά μου, παρά τα ανωτέρω, για να εξοφλήσω το χρέος μου εφάπαξ, θα χρεωνόμουν 1.000,00 ευρώ παραπάνω!

Το πρωτάκουστο και παράλογο αυτό γεγονός –δηλαδή να θέλει ένας πολίτης να εξοφλήσει εφάπαξ το χρέος του και, αντί να επιβραβεύεται, να επιβαρύνεται και μάλιστα δυσανάλογα (33%), παρά τους μέχρι σήμερα νόμους και πρακτικές– θέτω διά της παρούσης υπόψη των αρμοδίων για τη διόρθωσή του.

Αθανασιος Ν. Ντασκας

Η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ

Κύριε διευθυντά
Η Πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη συνέντευξη Τύπου του πρέσβη του Κατάρ στην «Καθημερινή» στις 15/7/2017 και έχοντας παρατηρήσει την παράθεση λανθασμένων πληροφοριών κατά του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας επιθυμεί να τοποθετηθεί επί του περιεχομένου και να διευκρινίσει τα ακόλουθα:

• Η ανακύπτουσα κρίση με το Κατάρ οφείλεται στην υποστήριξη, τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και τη φιλοξενία υπόπτων προσωπικοτήτων αναμεμειγμένων με τον εξτρεμισμό και την τρομοκρατία, που αποσκοπούν στην εξάπλωση του μίσους, την υποκίνηση διενέξεων και την εμπλοκή στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών.

• Η στάση των τεσσάρων αραβικών χωρών: της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου, των Εμιράτων και του Μπαχρέιν, αποσκοπούσε στην αδήριτη ανάγκη να παύσει το Κατάρ αυτές τις ενέργειες και να δεσμευθεί ως προς την τήρηση των συμφωνιών του Ριάντ, τις οποίες υπέγραψε το 2013 και το 2014, με απώτερο στόχο να ξεπεραστεί η κρίση. Εξάλλου, η στάση των τεσσάρων χωρών κατέστη ακραιφνής διά της δηλώσεως που ανακοινώθηκε μετά το πέρας της συνεδρίασης των υπουργών Εξωτερικών των προαναφερθεισών χωρών που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο. Επιπροσθέτως, όλες οι χώρες του κόσμου υποστηρίζουν άρρηκτα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και των μέσων χρηματοδότησης αυτής, απορρίπτουν όλες τις εκφάνσεις υποκίνησης και εξάπλωσης του «εχθρεύεσθαι» και αρνούνται εκ βάθρων την ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις των υπολοίπων χωρών και τη φιλοξενία προσωπικοτήτων αναμεμειγμένων με την τρομοκρατία.

• Το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας μαζί με τις τρεις αδελφές χώρες κατέληξαν σ’ αυτό το σημείο και στη διακοπή των σχέσεών τους με το Κατάρ, αφού αθέτησε από την πλευρά του «δις» τις υποσχέσεις του εδώ και δύο χρόνια.  Οι συναφθείσες συμφωνίες προβλέπουν ότι οι χώρες του Κόλπου έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν τα δέοντα και τα απαραίτητα μέτρα, τα οποία εξασφαλίζουν τη σταθερότητα και την ασφάλειά τους στην περιοχή σε περίπτωση που το Κατάρ δεν δεσμευθεί με τα συμφωνηθέντα. Βάσει των συμφωνιών του Ριάντ, το Κατάρ δηλώνει με πρόδηλο τρόπο ότι υποστηρίζει τα τρομοκρατικά κινήματα με επικεφαλής τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και δεσμεύεται να πάψει την υποστήριξή της, αλλά εις μάτην! Το Κατάρ δηλώνει επίσης ότι ελέγχει το τηλεοπτικό κανάλι Al Jazeera, πράγμα που αποδεικνύεται από την κατάργηση του παραρτήματος του καναλιού Al Jazeera Mubasher στην Αίγυπτο και εν συνεχεία την υπόσχεσή του να μην υποβιβάζει τις χώρες του Κόλπου, πράγματα που δεν τήρησε ποτέ.

• Οσον αφορά τον αποκλεισμό του Κατάρ, δέον να επισημανθεί ότι δεν υφίσταται αποκλεισμός, εφόσον τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της γειτονικής χώρας παραμένουν ανοιχτά. Το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας προέβη στην άσκηση των δικαιωμάτων κυριαρχίας του διά της απαγόρευσης της χρήσεως του εναέριου χώρου του από τις Καταριανές αερογραμμές και τη χρήση των χωρικών υδάτων της Σαουδικής Αραβίας. Επαναλαμβάνουμε ωστόσο ότι δεν υπάρχει αποκλεισμός, καθώς δύναται το Κατάρ να μεταφέρει οιαδήποτε προϊόντα επιθυμεί εντός και εκτός της χώρας του χωρίς περιορισμούς. Αρα, από τεχνικής πλευράς, δεν υφίσταται αποκλεισμός όπως ισχυρίζεται το Κατάρ.

Εν κατακλείδι, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας διαβεβαιώνει ότι θα παραμένει αενάως υποστηρικτής του αδελφού Καταριανού λαού και της ασφάλειας και της σταθερότητάς του, ανεξαρτήτως των εχθρικών ενεργειών, τις οποίες διαπράττουν οι αρχές στην Ντόχα.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΑΟΥΔΙΚΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ

Κρίνοντας τους κρίνοντες

Κύριε διευθυντά
«Και οι κρίνοντες κρίνονται, δεν υβρίζονται», αείμνηστος Γ. Παπανδρέου 1963.

Οι δικαστικές αποφάσεις ασφαλώς και κρίνονται για την ορθότητά τους. Η καθιέρωση των ενδίκων μέσων κατά των αποφάσεων της Δικαιοσύνης, αστικής και ποινικής, αποτελεί κριτικό έλεγχο και επιδιώκει την επανόρθωση της αδικίας που ενδεχομένως περιέχει η πρωτόδικη απόφαση. Πλην όμως του κριτικού αυτού ελέγχου που είναι καθαρά ενδοδικαστικός, οι αποφάσεις των δικαστηρίων μας ελέγχονται και κρίνονται από την επιστημονική - νομική κριτική την οποία ασκούν δικηγόροι, δικαστές, καθηγητές των νομικών σχολών μας στα νομικά περιοδικά που κυκλοφορούν μηνιαίως και διακρίνονται για την επιστημονική τους ποιότητα. Η κριτική γενικώς είναι το πιο δύσκολο έργο, αλλά η νομική κριτική είναι η δυσκολότερη των κριτικών, γιατί, πλην της άρτιας και ολοκληρωμένης νομικής παιδείας, θέλει μεγάλη συνθετική και αναλυτική ικανότητα του κρίνοντος, πλήρη και λεπτομερή γνώση όλων των παραμέτρων της κρινομένης υποθέσεως, προσήλωση στον νόμο –στο πνεύμα και στον τύπο– καλή προαίρεση, έντιμη και ειλικρινή πρόθεση και γενικώς καθαρή και ακεραία επιστημονική συνείδηση, δίχως ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες ώστε να υπάρχει πραγματική προσέγγιση στην υπό κρίση απόφαση. Το άρ. 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας καθιερώνει την αρχή της ηθικής αποδείξεως. Είναι κατάκτηση του νομικού μας πολιτισμού, φυλακτό του ποινικού δικαστή, ορίζει ότι ο ποινικός δικαστής πρέπει να αποφασίζει κατά την πεποίθησή του ακολουθώντας τη φωνή της συνείδησής του και οδηγούμενος από την απροσωπόλητη κρίση. Πλην αυτού, θεσμική εγγύηση υπέρ του κατηγορουμένου αποτελεί και η Σύμβαση της Ρώμης περί Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενταγμένη στο εσωτερικό εθνικό μας δίκαιο, που στο άρ. 6 καθιερώνει τη «δίκαιη δίκη». Οδηγός του δικαστή είναι το Σύνταγμα, ο νόμος και η συνείδησή του. Οσο για την κριτική, πρέπει να γίνεται στην ηρεμία και τη γαλήνη του επιστημονικού γραφείου του κρίνοντος, δίχως τον θόρυβο και την κραυγή της λαϊκής πολιτικής αγοράς...

Οταν ο Ελ. Βενιζέλος εγκαινίαζε το ΣτΕ, προεδρεύοντος του σπουδαίου Ρακτιβάν, το 1928, είπε: «Θα είμαι ευτυχής εάν το δικαστήριό ΣΑΣ ακυρώση ως παράνομη απόφαση υπουργού της δικής μου κυβερνήσεως. Πρέπει ο Ελληνας πολίτης να πει στην Ελλάδα εκείνο που είπε ο Μυλωνάς του Πόσδαμ όταν θέλανε να του πάρουν τον μύλο του. “Οχι, υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο!” Ο Ελληνας πολίτης πρέπει να λέει: “Υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα”»! Με την Αριστερά του εθνικομηδενισμού, ο Ελληνας πολίτης πράγματι αναρωτιέται: Είναι αυτή κυβέρνηση; Είναι αυτοί πολιτικοί με σεβασμό στο δημοκρατικό πολίτευμα και στους δημοκρατικούς θεσμούς;

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο και στο ΣτΕ, τ. επιστημονικός συνεργάτης «Αρχείου Νομολογίας»

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ