Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Ζωγράφοι», σπρέι και φορολογία

Κύριε διευθυντά
Μέσω της εφημερίδος σας θέλω να δημοσιοποιήσω μία ιδέα μου για την αντιμετώπιση πανελληνίως του ανεξέλεγκτου ζωγραφικού οίστρου που έχει καταλάβει ορισμένους Ελληνες και τους ωθεί να τον εκτονώνουν πάνω σε κάθε επιφάνεια, είτε αυτή είναι εξωτερικός τοίχος σπιτιού είτε είναι μνημείο, είτε είναι πινακίδα Τροχαίας είτε είναι τρένο, «δημιουργώντας» «ζωγραφικά» έργα με τη βοήθεια, όχι του συνήθους χρωστήρα, αλλά του σπρέι.  Επειδή όσα εκ των «ζωγραφικών» αυτών «έργων» δεν κρίνονται ικανοποιητικά και αποδεκτά από τον ιδιοκτήτη της επιφανείας επί της οποίας «εδημιουργήθησαν» πρέπει να απομακρυνθούν, αποκαθιστάμενης της επιφανείας η οποία εχρησιμοποιήθη, και επειδή αυτή η αποκατάσταση είναι δαπανηρή, είναι δε δύσκολο κάθε φορά να βρεθεί ο «δημιουργός» του «έργου», καθ’ όσον αυτά δεν είναι ενυπόγραφα, ώστε να την αναλάβει ο ίδιος ή ο κηδεμόνας του αν είναι ανήλικος, προτείνω: διπλασιασμό της τιμής του σπρέι με την επικόλληση ειδικής ταινίας φορολογίας όπως στα τσιγάρα και τα ποτά, και με τα έσοδα του κράτους από αυτή τη φορολόγηση να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα μέσω εξειδικευμένων εταιρειών αποκατάστασης κατ’ αρχάς μνημείων, κεντρικών κτιρίων και τρένων και εν συνεχεία, σταδιακά, αναλόγων περιπτώσεων στις γειτονιές, σύμφωνα με τις αιτήσεις που θα υποβάλλονται.

Δημητρης Δωρης, Κηφισιά

Τα ΑΕΙ, η κριτική και η επιστροφή

Κύριε διευθυντά
Διάβασα με ενδιαφέρον και μεικτά συναισθήματα τα κείμενα των συντακτών και αρθρογράφων σας με θέμα την «επιστροφή στο 1982 για τα ΑΕΙ» της χώρας. Σωστή η επιλογή σας να αφιερώσετε δισέλιδο της εφημερίδας (30 Ιουλίου 2017) σε αυτό το ζωτικότατο θέμα που αφορά άμεσα την ελληνική κοινωνία, τις προοπτικές φοιτητών και διδασκόντων, αλλά και βασικές αρχές όπως τη σχέση πανεπιστημίου - κράτους, τους διεθνείς ορίζοντες, το αίτημα-δικαίωμα στη μόρφωση και αυτό που παλιότερες γενιές θα ονόμαζαν «προκοπή». Επικεντρώθηκαν οι ανησυχίες των γραφόντων στην απειλούμενη «εσωστρέφεια» στην οποία θεωρούν ότι το νέο νομοσχέδιο καταδικάζει τα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά και στον συντηρητισμό που αυτή συνεπάγεται. Πέραν των επιχειρημάτων υπέρ και κατά, και της συζήτησης των επιμέρους ζητημάτων, θεωρώ κι εγώ ότι η εσωστρέφεια και η «ακραία συντήρηση» (βλ. τίτλο του κειμένου του κ. Ν. Σταυρακάκη) είναι καταστροφικές τάσεις, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου βάλλονται θεμελιώδεις αξίες όπως η αλήθεια, η υπομονετική και τεκμηριωμένη σκέψη, η ανάλυση νέων ιδεών και κοινωνικών πραγματικοτήτων. Απορώ, λοιπόν, πώς η ίδια εφημερίδα που προσεγγίζει το ζήτημα αυτό με περίσκεψη και ανησυχία δίνει και βήμα σε απόψεις χλευαστικές για αντίστοιχα θέματα. Αναφέρομαι στα σαρκαστικά σχόλια του κ. Κασιμάτη για την ημερίδα με τίτλο «New Queer Greece» που συνδιοργάνωσα με συναδέλφους από το Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (φύλλο 20 Ιουνίου 2017 http://www. kathimerini. gr/914743/opinion/epikairothta/politikh/ti-shmainei-optikh-toy-fyloy-kai-pws-diaxeetai). Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες και θεωρώ ότι ο τόνος του κ. Κασιμάτη αποτρέπει οποιαδήποτε ανταλλαγή απόψεων (δεδομένου ότι προφανώς αγνοεί το συγκεκριμένο αντικείμενο, αλλά και βασικές θέσεις και θεματικές που διδάσκονται και ερευνώνται σε τμήματα ανθρωπιστικών σπουδών ανά την υφήλιο), όμως θα ήθελα απλά να παρατηρήσω την αντίφαση ή ειρωνεία (κάποιος θα μπορούσε να την πεί και υποκρισία) της συνύπαρξης, αν όχι στο ίδιο φύλλο αλλά στην ίδια επικαιρότητα, της κριτικής μεν και της ανοχής δε στην πνευματική και ερευνητική εσωστρέφεια και συντηρητισμό. Αντιλαμβάνομαι ότι η στήλη του κ. Κασιμάτη έχει ένα ειδικό κοινό που ίσως επικροτεί το κοινώς λεγόμενο «κράξιμο» των επιστημόνων-«δυναστών» της διαφορετικότητας και των πολιτισμικών σπουδών, αλλά αν δεν είναι αυτό εσωστρέφεια ήδη, αναρωτιέμαι τι ακριβώς φοβόμαστε ότι θα μας προκύψει στο μέλλον.

Δρ Βασιλικη Κολοκοτρωνη, Πρόεδρος Τμήματος Αγγλόφωνης Λογοτεχνίας Πανεπιστήμιο Γλασκώβης

Προτάσεις, όχι μόνον καταγγελίες

Κύριε διευθυντά
Αναφερόμενος στην επιστολή του αναγνώστη σας κ. Γρηγόρη Βαρελά στην «Κ» του Σαββάτου 22/7/2017, με τίτλο «Ας δούμε κάποτε την αλήθεια κατάματα», θα ήθελα να τον συγχαρώ για το περιεχόμενο της άριστα τεκμηριωμένης επιστολής του, συμπληρώνοντας ότι συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Δυστυχώς, το μονίμως σχεδόν καταγγελτικό ύφος του κ. Χρ. Γιανναρά, χωρίς προτάσεις βελτίωσης των όσων καταγγέλλει ή με προτάσεις θεωρητικές και ανεδαφικές, δεν βοηθά καθόλου τη χώρα μας. Ουδείς, βέβαια, αμφισβητεί την αξία πολλών κειμένων του, αλλά θα περίμενε κανείς το πνεύμα των όσων γράφει να ωθεί τους Ελληνες προς τη λογική και κυρίως την αυτογνωσία. Αντ’ αυτού ο κ. Γιανναράς ενισχύει την παράλογη και δυστυχώς ριζωμένη, στην πλειονότητα του λαού μας, γνώμη που θέλει να φταίνε όλοι οι άλλοι για τα όσα δεινά μάς συμβαίνουν σήμερα. Θα αναφερθώ μόνο σε δύο «ιστορικές» φράσεις, που ξεστόμισαν δύο γνωστότατοι πολιτικοί μας: «Τσοβόλα δώστα όλα» και «Ολοι μαζί τα φάγαμε». Αυτά, χωρίς άλλα σχόλια.

Γ. Παπαθανασιου, Κηφισιά

Απάντηση

Λυπάμαι, αλλά η επιστολή σας μάλλον απηχεί το βασικό γνώρισμα της κοινωνικής παρακμής: Ο καθένας καταλαβαίνει, διαβάζοντας ένα κείμενο, αυτό που ο ίδιος θα ήθελε και όχι ό,τι πραγματικά λέει το κείμενο. Αν θέλετε να μην εκτίθεσθε, μετρήστε αριθμητικά, σε οποιαδήποτε επιφυλλίδα, πόσες αράδες περιέχουν διαπιστώσεις (που εσείς τις εισπράττετε σαν καταγγελίες) και πόσες πολύ (μα πολύ) συγκεκριμένες προτάσεις.

Χρηστος Γιανναρας

Ενταξη, όχι γκετοποίηση

Κύριε διευθυντά
Παραθέτω την άποψή μου επί του ορισμού ενός ατόμου ως πρόσφυγος. Πρόσφυγας είναι αυτός ο οποίος προκειμένου να διασφαλίσει τη σωματική του ακεραιότητα ή την ελευθερία  εγκαταλείπει τη χώρα του λόγω πολεμικών επιχειρήσεων ή αυταρχικού καθεστώτος εισερχόμενος νομίμως ή και παρανόμως σε μία γειτονική χώρα. Από τη στιγμή που το άτομο αυτό οικειοθελώς εγκαταλείψει τη φιλοξενούσα χώρα και εισέλθει παρανόμως σε κάποια άλλη, είναι λαθρομετανάστης, ή παράτυπος μετανάστης, ή όπως αλλιώς θέλει κάποιος να τον ονομάσει. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι ευρισκόμενοι στην Ελλάδα αλλοδαποί οι προερχόμενοι από Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ., οι οποίοι μάλιστα δηλώνουν ότι σκοπόν έχουν όχι τη μόνιμον εγκατάσταση στην Ελλάδα αλλά την προώθησή τους σε βορειοευρωπαϊκές χώρες «για μια καλύτερη ζωή». Ασχέτως των ανωτέρω και δεδομένου ότι η Ελλάς έχει συμφωνήσει να δεχθεί τη μόνιμη εγκατάσταση 60.000 μεταναστών, κρίνεται απαραίτητο όπως ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλεστέραν και ταχυτέραν ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία. Μια σωστή κίνηση για την πραγματοποίηση αυτού είναι η αποφασισθείσα από την κυβέρνηση εγκατάσταση τών προς ένταξη μεταναστών σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Εκτιμώ ότι η εγκατάσταση αυτή πρέπει να γίνει όχι σε μεγάλες πόλεις, αλλά σε κωμοπόλεις ή κεφαλοχώρια ανά την Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό αφενός μεν θα αποφευχθεί η γκετοποίησή τους, αφετέρου η ένταξη θα γίνει ευχερέστερα και ταχύτερα δεδομένου ότι ευρισκόμενοι κατά κάποιον τρόπο απομονωμένοι μεταξύ Ελλήνων θα υποχρεωθούν να καταβάλλουν μεγαλύτερες προσπάθειες προσαρμογής.

Παναγιωτης Μουστακας, Αθήνα

Ενα σκίτσο, χίλιες λέξεις

Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να διαβιβάσετε στον κ. Ανδρέα Πετρουλάκη τα θερμά μου συγχαρητήρια για το σκίτσο του στο χθεσινό φύλλο (2/8, ) της «Κ». Τα λέει όλα, τα παλιά και τα μελλούμενα με τον καλύτερο τρόπο.
Αναστασιος Αναστασιαδης, επίτιμος δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ