Καθολικοί Γερμανοί και Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί κατέβαιναν αμίλητοι τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην κατακόμβη του επιβλητικού ρωμαιοκαθολικού ναού της Τεατινερκίρχε, στο κέντρο του Μονάχου, όπου φυλάσσεται η ιστορία επτά και πλέον αιώνων της Βαυαρίας, αλλά και τριών δεκαετιών της Ελλάδας, καθοριστικών για τη συγκρότηση του νεόκοπου κράτους της. Κάτω από το πλακόστρωτο της ιστορικής εκκλησίας στην Οτεόν Πλατς βρίσκονται είκοσι οχτώ χαλύβδινες σαρκοφάγοι, ισάριθμων μελών του Οίκου Βίτελσμπαχ, που βασίλευσε στη Γερμανία από το 1180 έως το 1918. Βασιλείς, πρίγκιπες, πριγκιπόπουλα που ο θάνατος βρήκε πρόωρα έχουν εκεί, στο «ανάκτορο της γαλήνης και της σιωπής», την τελευταία τους κατοικία. Ανάμεσά τους και ο «δικός μας» Όθων, ο πρώτος βασιλιάς που εγκατέστησαν στην Ελλάδα (1832) οι εγγυήτριες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία), έχοντας πλάι του στον «δίκλινο» θάλαμο τη σαρκοφάγο της πανίσχυρης συζύγου του, Αμαλίας. «Όθων ο Α΄ βασιλεύς της Ελλάδος, πρίγκιψ της Βαυαρίας» είναι η ανάγλυφη επιγραφή στην επτασφράγιστη σαρκοφάγο, που φέρει επίσης λαξευμένους τον σταυρό και τον μαίανδρο. 

Στις 26 Ιουλίου συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τον θάνατο του Όθωνα και με αφορμή την επέτειο οι Έλληνες της Βαυαρίας οργάνωσαν στο Μόναχο «Ημέρα Μνήμης». Με πρωτοβουλία του πρωτοπρεσβύτερου της Μητρόπολης Γερμανίας, Απόστολου Μαλαμούση, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί και ορθόδοξο μνημόσυνο. Συγκροτήθηκε μάλιστα και οργανωτική επιτροπή με τη συμμετοχή της γενικής προξένου της Ελλάδας στο Μόναχο, Παναγιώτας Κωνσταντινοπούλου, και πολλών ακόμα φορέων. Έχει τη σημασία της η πρωτοβουλία αυτή, καθώς η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έτρεφε τα καλύτερα αισθήματα για τον Όθωνα, διότι παρέμεινε καθολικός μέχρι το τέλος και το ελληνικό κράτος δεν συνήθιζε μετά την κατάργηση της βασιλείας να συμμετέχει, και μάλιστα επισήμως, σε εκδηλώσεις υπέρ των εστεμμένων του. Πάντως ο Όθωνας, όπως υπογράμμισαν οι ομιλητές στην τελετή του μνημοσύνου, ακόμα και από τα ανάκτορα της εξορίας του στη Βαμβέργη, όπου πέρασε πέντε χρόνια μέχρι τον θάνατό του το 1867, όχι μόνο δεν «έβγαλε από την καρδιά του» την Ελλάδα, αλλά και έδωσε εντολή να ενταφιαστεί με φουστανέλα και να εκφωνηθεί το «πάτερ ημών», όπως και έγινε. 

Στον κατάμεστο ρωμαιοκαθολικό ναό περισσότεροι από 500 Γερμανοί καθολικοί και Έλληνες προσευχήθηκαν «υπέρ αναπαύσεως» της ψυχής του «κεκοιμημένου δούλου» Όθωνα ή Όττο. Στο πρώτο στασίδι καθόταν ο δούκας της Βαυαρίας, ένας φιλέλληνας γαλαζοαίματος που κατά τη διάρκεια της κρίσης συγκέντρωσε 400.000 ευρώ για την ενίσχυση των φτωχών πολύτεκνων Ελλήνων. 

Το σκηνικό μεταφέρθηκε στον γειτονικό ορθόδοξο Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ή Σαλβατόρ Κίρχε (τον οποίο είχε δωρίσει ο φιλέλληνας βασιλιάς Λουδοβίκος, πατέρας του Όθωνα, για τις εκκλησιαστικές ανάγκες τριάντα Ελληνόπουλων που είχε προσκαλέσει στη Γερμανία για σπουδές) και παρουσία του δούκα εκφωνήθηκαν λόγοι για τον Όθωνα και την ελληνοβαυαρική φιλία από τον δήμαρχο του Μονάχου, τον υφυπουργό Παιδείας που εκπροσώπησε τη βαυαρική κυβέρνηση, τον διευθυντή του Μουσείου του Όθωνα, αλλά και τον επίσκοπο Λεύκης κ. Ευμένιο. 

Τα κόλλυβα, βάρους είκοσι κιλών, που ετοίμασε ο Κρητικός εστιάτορας του Μονάχου Μανώλης Κουγιουμουτζής, αποτέλεσαν ξεχωριστή ατραξιόν του όλου τελετουργικού. Με την έναρξη της εκδήλωσης, ο αρχιερατικός επίτροπος Βαυαρίας, αρχιμανδρίτης Πέτρος Κλιτς, ανέλαβε να εξηγήσει στους Γερμανούς τη σημασία που έχουν τα κόλλυβα στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, με τους προσκεκλημένους να τα τιμούν δεόντως. Πρώτος και καλύτερος ο δούκας Φραγκίσκος.

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ