ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Ο επόμενος Τεριάντ;

ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ

© M. Wingren

Όπως ο Μυτιληνιός συλλέκτης και τεχνοκριτικός Στρατής Ελευθεριάδης (ή Τεριάντ) έδωσε ώθηση σε νέους καλλιτέχνες της εποχής του, έτσι και ο συντοπίτης του, ο 27χρονος Νικόλας Βαμβουκλής, προσπαθεί εκατό χρόνια μετά να κάνει το ίδιο. Μόνο που ο νεαρός Έλληνας επιμελητής έχει διαλέξει ως πεδίο δράσης του τη Λέσβο. «Θέλω να φέρω στο νησί μου αυτό που στερήθηκα μικρός», λέει, εξηγώντας μας τι τον οδήγησε να δημιουργήσει πριν από 4 χρόνια την K-Gold Temporary Gallery, μια πλατφόρμα σύγχρονης τέχνης που διοργανώνει εκθέσεις και δράσεις σε διάφορα μέρη του νησιού. Το 2014 η κινητή γκαλερί έκανε μια παρέμβαση σε ένα κλειστό κοσμηματοπωλείο, στην παλιά αγορά της Καλλονής. Την επόμενη χρονιά φιλοξενήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη Μυτιλήνης. Πέρυσι, το 2016, παρουσίασε μια ομαδική έκθεση σε μια ακατοίκητη οικία στην Αγία Παρασκευή, το χωριό των αλογάδων. «Μου έλεγαν τότε ότι είμαι τρελός να κάνω κάτι εκεί. Θέλουμε όμως να είμαστε σε κίνηση και να ενεργοποιούμε χώρους που έχουν πέσει σε αδράνεια». 

Η K-Gold Gallery ξεκίνησε σαν ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ, αλλά τώρα έχει εξελιχθεί σε μη κερδοσκοπική εταιρεία, που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Δήμου Λέσβου. Φέτος, εγκαινιάζει το πρόγραμμα «To Σώμα είναι η Νίκη και η Ήττα των Ονείρων» στη Δημοτική Πινακοθήκη Μήθυμνας (11/8-10/9). Η πλατφόρμα δίνει επίσης μεγάλη βαρύτητα στην καλλιτεχνική επιμόρφωση των νέων. «Το μέσο παιδί της επαρχίας δεν έχει ακούσει ποτέ τη λέξη “εγκατάσταση”. Νομίζω ότι η ανάπτυξη του κοινού για τη σύγχρονη τέχνη πρέπει να ξεκινά από χαμηλά», υπογραμμίζει ο Νικόλας Βαμβουκλής που έχει ενδιαφέρον βιογραφικό: αρχικά σπούδασε στη Φιλοσοφική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στη συνέχεια έγινε δεκτός στη Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και αργότερα έκανε ένα μεταπτυχιακό στην επιμέλεια εκθέσεων στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μιλάνου. Σήμερα εργάζεται ως επιμελητής στη συλλογή τέχνης του Luciano Benetton.

Ο επόμενος Τεριάντ; Ο τόπος καταγωγής και η αγάπη για την τέχνη δεν αρκούν για να τους εξισώσει κανείς, καθώς έδρασαν σε τελείως διαφορετικές εποχές και συνθήκες. Ο Νικόλας ωστόσο φαίνεται πως συνδυάζει το καλό γούστο, την ευαισθησία και το επιχειρηματικό μυαλό του γνωστού Μυτιληνιού. «Δύο χρόνια πριν επισκέφτηκα το μουσείο του στη Βαρειά. Ήταν τόσο όμορφο, που ήθελα να κλάψω. Είναι ένα στολίδι στο πουθενά!». ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ