ΕΛΛΑΔΑ

Εκπαιδεύοντας τους βιώσιμους αλιείς του μέλλοντος

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Η εταιρεία θα παρουσιάσει σε παράκτιους αλιείς τρόπους να συμπληρώσουν το εισόδημά τους πιάνοντας λιγότερα ψάρια, όπως με την τουριστική αλιεία, πολύ δημοφιλή στην Ισπανία, αλλά ελάχιστα διαδεδομένη στην Ελλάδα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Θέλουμε η νέα γενιά να είναι εκπαιδευμένη στη βιώσιμη αλιεία. Είναι ένας κλάδος που τον πονάω». Ετσι δηλώνει στην «Κ» ο Λευτέρης Αραπάκης, συνιδρυτής της νεοφυούς εταιρείας «Εναλεία». Σύμφωνα με τον ιστότοπό της, είναι «η πρώτη σχολή για επαγγελματική αλιεία στην Ελλάδα», που «στοχεύει να εκπαιδεύσει νέους, ανέργους, στο επάγγελμα του αλιεργάτη και του αλιευτικού καπετάνιου». Ο στόχος της εταιρείας είναι η ένταξη 1.500 νέων ατόμων στον κλάδο της αλιείας τα επόμενα πέντε χρόνια.

Ο κ. Αραπάκης είναι απόφοιτος του Τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η οικογένειά του ασχολείται με την αλιεία σε βάθος πέντε γενεών – αλλά αυτός είναι ο πρώτος που πήγε στο πανεπιστήμιο.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της εταιρείας, εξηγεί, συνολικής διάρκειας 250 ωρών, πέρα από την πρακτική άσκηση, περιλαμβάνει θεωρητική κατάρτιση στις νέες τεχνολογίες και στις αλιευτικές μεθόδους που περιορίζουν το οικολογικό αποτύπωμα του επαγγέλματος. Επιπλέον, σημειώνει ότι «επιδιώκουμε να ενημερώσουμε και τους ενεργούς αλιείς για τα θέματα αυτά».

Αναφέρει συγκεκριμένα μια νέα πρωτοβουλία της εταιρείας, σε συνεργασία με το Ιδρυμα Λασκαρίδη και τη Medasset, που ξεκινά τον Σεπτέμβριο: «Θα παρουσιάσουμε σε παράκτιους αλιείς τρόπους να συμπληρώσουν το εισόδημά τους πιάνοντας λιγότερα ψάρια, όπως είναι η τουριστική αλιεία, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ισπανία, αλλά ελάχιστα διαδεδομένη στην Ελλάδα». Αλλη μέθοδος, προσθέτει, είναι η συμφωνία περιορισμού της προσφοράς, ώστε να αυξάνονται οι τιμές για τους ψαράδες και να μειώνονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η εταιρεία διεκδικεί πιστοποίηση για το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης («δεν υπήρχε η σχετική περιγραφή ιδιότητας, καθώς δεν υπήρχε άλλη σχολή αλιείας», αναφέρει ο κ. Αραπάκης). Παράλληλα, «έχουμε έρθει σε επαφή με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Σχολών Αλιείας και είμαστε στη διαδικασία συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές ώστε να αποκτήσουμε ευρωπαϊκή πιστοποίηση».

Σύμφωνα με το WWF, το 93% των αξιολογημένων αποθεμάτων στη Μεσόγειο απειλείται, καθώς η μέση ετήσια κατανάλωση ψαρικών παγκοσμίως διπλασιάστηκε μεταξύ του 1960 και του 2012.

Σε επιστημονικό άρθρο τους προ τριετίας στην επιθεώρηση Current Biology («The Alarming Decline of Mediterranean Fish Stocks»), οι Πάρης Βασιλακόπουλος, Χρήστος Μαραβέλιας και Γιώργος Τσερπές, ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ, σημείωναν ότι τα αλιευτικά αποθέματα στη Μεσόγειο μειώνονται σταθερά, την ίδια στιγμή που σε άλλες αλιευτικές περιοχές καταγράφονται ελπιδοφόρες τάσεις. Πιο συγκεκριμένα, σημείωναν: «Στην Ευρώπη, τα καλά διαχειριζόμενα αλιευτικά αποθέματα του βορειοανατολικού Ατλαντικού επανακάμπτουν την τελευταία δεκαετία χάρη στη φθίνουσα αλιευτική πίεση». Εν τω μεταξύ, στις αλιευτικές περιοχές της ευρωπαϊκής Μεσογείου, «ο συντελεστής εκμετάλλευσης σταθερά αυξάνεται», η αλίευση γόνων εντείνεται και «τα αποθέματα συρρικνώνονται» (η μελέτη αφορούσε 42 πληθυσμούς εννέα μεσογειακών ειδών, την περίοδο 1990-2010).

Αυτοί που πλήττονται ιδιαίτερα από την υπεραλίευση είναι οι αλιείς μικρής κλίμακας (με σκάφη κάτω των 12 μέτρων) των παράκτιων περιοχών. Αναγκάζονται να αναζητούν συνεχώς νέες περιοχές για ψάρεμα, δαπανώντας περισσότερα σε καύσιμα και μη διαθέτοντας τις οικονομίες κλίμακας που θα τους επέτρεπαν να αντισταθμίσουν τα αυξημένα κόστη.

Η Ελλάδα έχει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην Ε.Ε. (15.188 σκάφη, από σύνολο 83.792). Στη συντριπτική τους πλειονότητα (95,1%) πρόκειται για μικρά ή πολύ μικρά σκάφη που δρουν με στατικά εργαλεία στην παράκτια ζώνη (μόνο το 1,6% είναι γρι γρι και το 1,7% είναι μηχανότρατες).

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ