Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Οι «ανεπιθύμητοι»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ω​​ς αποτέλεσμα αφρόνου διαχειρίσεως και αναξιοπιστίας του συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, προέκυψαν ανεπιθύμητοι ηγέτες και συμπεριφορές ιδιαζόντως ανατρεπτικές των πολιτών. Οσο το φαινόμενο περιοριζόταν στην περιφέρεια –Ελλάδα, Ιταλία, εν μέρει Ισπανία–, το θέμα αντιμετωπιζόταν ως νόσος μεσογειακή φυλών ιδιορρύθμων, και το υπάρχον σύστημα διαχειρίσθηκε μάλλον επιτυχώς το ζήτημα.

Το πρόβλημα είναι πως η «νόσος» έπληξε τον σκληρό πυρήνα της Δύσεως, όταν οι Αμερικανοί ανέδειξαν τον κ. Ντόναλντ Τραμπ πρόεδρο των ΗΠΑ και οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου εψήφισαν υπέρ της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Υστερα από αυτές τις δύο «ανεπιθύμητες» εξελίξεις, έγινε συστηματική προσπάθεια απονομιμοποιήσεως της εκφρασθείσης θελήσεως των πολιτών.

Ουδείς σώφρων πολίτης υποστηρίζει ότι η «λαϊκή ετυμηγορία» είναι αλάνθαστη, αλλά είναι σεβαστή εξ ορισμού, έστω και μόνον για λόγους προσχηματικούς, διότι άλλως δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει σύστημα διακυβερνήσεως μιας χώρας.

Επανερχόμενοι εις την «επικαιρότητα», ο κ. Ντόναλντ Τραμπ είναι ο μόνος Αμερικανός ηγέτης που ευθύς μετά την εκλογή του αμφισβητήθηκε, από όλες τις εκφάνσεις του αμερικανικού κατεστημένου, με το οποίο συνεκρούσθη σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, και αυτό με τη σειρά του ενήργησε με κάθε τρόπο ώστε να αποτρέψει την ανάδειξη του κ. Τραμπ στο προεδρικό αξίωμα.

Αλλά μια άκρως απαξιωτική εικόνα της αμερικανικής υπερδυνάμεως δεν είναι θέμα «εσωτερικό»· αποτελεί υπόθεση με επιπτώσεις αρνητικές και άμεσες στο ευρωπαϊκό επίπεδο – διότι μόνο αφελείς μπορεί να υποστηρίζουν ότι η «ενωμένη» Ευρώπη μπορεί να υποκαταστήσει τον ρόλο της Ουάσιγκτον. Οι ευθύνες της τροπής που πήραν οι εξελίξεις στις ΗΠΑ δεν βαρύνουν μόνον τον «ιδιόρρυθμο» κ. Τραμπ, αλλά ισοβαρώς, αν όχι κυρίως, το αμερικανικό κατεστημένο – περιλαμβανομένων των Δημοκρατικών και τμήματος των βουλευτών και γερουσιαστών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Η εκλογή ενός Αμερικανού προέδρου δεν είναι δυνατόν να αποδίδεται σε μηχανορραφίες της Μόσχας και να κατηγορείται ο Ντόναλντ Τραμπ για ύποπτες σχέσεις με τη Ρωσία δίχως να υπάρχουν περί αυτού ακλόνητες αποδείξεις. Ούτε οι «θεσμοί», που έχουν τη χρησιμότητά τους, μπορεί να υποκαταστήσουν ή να εγείρουν διαρκώς κωλύματα στον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο ρόλος του οποίου για τους πολίτες της συγκεκριμένης χώρας είναι απολύτως καθοριστικός, παρ’ όλους τους συνταγματικούς περιορισμούς. Διότι το σύστημα οδηγείται σε αποσύνθεση.

Το ανησυχητικότερο είναι ότι η διαμάχη πέρασε στο επίπεδο των πολιτών, σε μια χώρα φυλετικά ανομοιογενή, όπου αρχίζουν να αναβιώνουν τα φαντάσματα του πολέμου Βορείων και Νοτίων. Ζούμε ενδεχομένως την παρακμή της Δύσεως και θα υποστούμε τις συνέπειες.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ