ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ζ. Λάσκαρη: Μοναδική σχέση με τον φακό, όπως όλες οι σταρ

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

«Ιστορία μιας ζωής» (1965). Ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη με τη Ζωή Λάσκαρη και τον Λευτέρη Βουρνά.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η Ζωή Λάσκαρη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 12 Δεκεμβρίου του 1941 ή του 1944 – ως προς αυτό υπάρχει ασάφεια, αν και βεβαίως μικρή σημασία έχει. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή Κουρούκλη, ενώ το Λάσκαρη, με το οποίο έγινε γνωστή και αγαπητή στο κοινό, το επέλεξε ο Γιάννης Δαλιανίδης στην πρώτη τους κινηματογραφική συνεργασία το 1961, κατόπιν σχετικής υπόδειξης του Φίνου.

Ο «Κατήφορος» ήταν στην ουσία η πρώτη μεγάλη «πόρτα» που άνοιξε για τη Λάσκαρη, μετά την ανάδειξή της σε Σταρ Ελλας το 1959. Η επιτυχία της ταινίας σε συνδυασμό με την εκθαμβωτική παρουσία της οδήγησαν στο μεγάλο συμβόλαιο με τη Φίνος Φιλμς, για να ακολουθήσει μια θριαμβευτική κινηματογραφική πορεία κατά τη δεκαετία του 1960. Από τις πασίγνωστες μουσικές κωμωδίες («Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Κορίτσια για φίλημα», «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Μια κυρία στα μπουζούκια»), που και σήμερα παίζονται ασταμάτητα στην τηλεόραση, μέχρι τα πιο «δύσκολα» δράματα («Νόμος 4000», «Ιλιγγος», «Εγωισμός», «Στεφανία») ήταν ολοφάνερο πως η Λάσκαρη είχε εκ του φυσικού της αυτήν τη μοναδική σχέση με τον φακό, χαρακτηριστική όλων των πραγματικά σπουδαίων σταρ. Στις ταινίες εκείνων των χρόνων δίπλα της βλέπουμε όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές της λεγόμενης «χρυσής εποχής» του ελληνικού σινεμά: Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Μαίρη Χρονοπούλου, Ντίνος Ηλιόπουλος, Νίκος Κούρκουλος, Φαίδων Γεωργίτσης κ.ά.

Παράλληλα με τον κινηματογράφο, η Ζωή Λάσκαρη κάνει τα πρώτα της βήματα και στο θέατρο ξεκινώντας από την Κύπρο το 1966. Η θεατρική πρεμιέρα της στις αθηναϊκές σκηνές έγινε το 1970 με το «Μαριχουάνα Στοπ» του Γιάννη Δαλιανίδη, ενώ ακολούθησε η μεγάλη επιτυχία «Εραστές του ονείρου», του ιδίου, όπου συνεργάστηκε με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Αρκετά από τα έργα αυτής της περιόδου μεταφέρθηκαν και στη μικρή οθόνη, από το αντίστοιχο τμήμα της ΕΡΤ. Σε όλες τις επόμενες δεκαετίες, σε αντίθεση με το σινεμά, όπου είχε λίγες επιλεγμένες συμμετοχές, κυρίως τη δεκαετία του 1980, το θέατρο υπήρξε μόνιμη προτεραιότητα της Λάσκαρη, η οποία έπαιξε σε έργα τόσο Ελλήνων όσο και ξένων θεατρικών συγγραφέων. Ανάμεσά τους τα «Ξυπόλυτη στο πάρκο» και «Καινούργια σελίδα» του Νιλ Σάιμον, «Ο Ορφέας στον Αδη» του Τένεσι Ουίλιαμς, «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» της Ανίτα Λος, «Τρελοί για έρωτα» του Σαμ Σέπαρντ, «Τρωάδες» του Ευριπίδη, «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» και «Ευαίσθητη Ισορροπία» του Αλμπι, «Ωραία Χρόνια» του Χάρολντ Πίντερ και πολλά ακόμα.

Σε αυτή την πορεία των τεσσάρων δεκαετιών η Ελληνίδα ηθοποιός συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Μίνως Βολανάκης, ο Σταμάτης Φασουλής, ο Αντολφ Σαπίρο, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης και ο Γιάννης Δαλιανίδης. Ηταν παντρεμένη από το 1976 με τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, με τον οποίο έχουν και μία κόρη, ενώ άλλη μία είχε αποκτήσει από προηγούμενο γάμο της με τον Πέτρο Κουτουμάνο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ