Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ο φόβος(;) τους και η αξιολόγηση

Κύριε διευθυντά
Ενας μπόμπιρας, ήταν δεν ήταν τριάμισι χρόνων, βεβαιώνει τη μητέρα του: «Μαμά, δεν άνοιξα εγώ το ψυγείο και έβαλα το σκαμνί και έφαγα τα κεράσια» (γεγονός «Δεν θέλουμε αξιολόγηση», βεβαιώνει το 85% των δημόσιων λειτουργών). Μα ακόμα και εάν οι αρνούμενοι να αξιολογηθούν είναι φίλεργοι, πρόθυμοι, εξυπηρετικοί, και γνωρίζουν και τα γράμματα και ιδίως αν επείσθησαν-παρεσύρθησαν από ενδεχόμενες συνδικαλιστικές σκοπιμότητες, δεν παύουν να μας πληροφορούν εμμέσως πλην σαφώς, πως στερούνται: α. της αυτοεκτίμησης-αυτοπεποίθησής τους, β. του θάρρους της γνώμης τους και γ. ευθυκρισίας, αφού δεν αντιλαμβάνονται πως με το αίτημά τους αυτό βεβαιώνουν τον ελληνικό λαό, δηλαδή τους εργοδότες τους, ότι τουλάχιστον για τη δουλειά του δημόσιου λειτουργού στερούνται πολλών βασικών προσόντων. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς για την ειλικρίνειά τους.

Πανος Κ. Παναγοπουλος, Γεωπόνος-Οικονομολόγος, διδάκτωρ του Πανεπ. της Σορβόννης, Αίγιον (Ενας από τα εκατομμύρια των εργοδοτών των Ελλήνων δημόσιων λειτουργών).

Οι λαϊκιστές και ο μανδύας τους

Κύριε διευθυντά
Την ετικέτα «λαϊκισμός» δεν τη χρησιμοποιούμε για να αυτοχαρακτηριστούμε, αλλά για να χαρακτηρίσουμε αρνητικά άλλους. Ο λαϊκισμός σχετίζεται με τον ερασιτεχνισμό και τη μη επαγγελματική συμπεριφορά, με βασικό στόχο την προσοχή των ΜΜΕ και τη λαϊκή στήριξη. Οι οικονομολόγοι μάλιστα κατανοούν τον λαϊκισμό ως ένα είδος ανεύθυνης οικονομικής πολιτικής. Για την επίτευξη του σκοπού τους οι λαϊκιστές καταπατούν ενδυματολογικούς κώδικες και τρόπους έκφρασης, και συγχρόνως παρουσιάζονται όχι μόνο διαφορετικοί και καινοτόμοι(!), αλλά και ως θαρραλέοι ηγέτες που υπερασπίζονται τον λαό σε αντίθεση με την ελίτ και γενικότερα το κάθε μορφής κατεστημένο. Ολες οι μορφές λαϊκισμού περιλαμβάνουν κάποιο είδος επίκλησης του λαού και καταγγελίας της ελίτ και χρησιμοποιούν έννοιες από άλλες ιδεολογίες. Σε γενικές γραμμές, οι περισσότεροι αριστεροί λαϊκιστές συνδυάζουν τον λαϊκισμό με κάποια μορφή σοσιαλισμού, ενώ οι δεξιοί λαϊκιστές τείνουν να τον συνδυάζουν με κάποιον τύπο εθνικισμού. Οπως είναι γνωστό, η δημοκρατία (χωρίς επίθετα) ορίζεται ως ο συνδυασμός της λαϊκής κυριαρχίας και του κανόνα της πλειοψηφίας.

Ιδιαίτερα, τα φιλελεύθερα δημοκρατικά καθεστώτα είναι δομημένα γύρω από δύο ξεχωριστούς και ανεξάρτητους πυλώνες: τη δημόσια αντιπαράθεση και την πολιτική συμμετοχή. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η βελτιστοποίησή τους απαιτείται ένα σύνολο θεσμικών εγγυήσεων για την ελευθερία έκφρασης, το δικαίωμα ψήφου, τις εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης κ.ά.

Οι λαϊκιστές, επικαλούμενοι την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, επικρίνουν τους ανεξάρτητους θεσμούς. Μεταξύ των θεσμών που γίνονται περισσότερο στόχος τους είναι η Δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ…

Οι λαϊκιστικές δυνάμεις δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση προς τη φορτισμένη ρητορική, τις ανεύθυνες δηλώσεις, αναμεμειγμένες με αναλήθειες, και τις θεωρίες συνωμοσίας. Ο λαϊκισμός, προϊόν της οικονομικής ύφεσης και της διαφθοράς, για να αντιμετωπιστεί πρέπει να κυριαρχήσει ο καθαρός πολιτικός λόγος, η αποδοχή των παραλείψεων του παρελθόντος, ο ανοικτός διάλογος και η συνεχής και αξιόπιστη πληροφόρηση του πολίτη. Αν οι πολίτες της χώρας μας γνωρίζουν το πρόσωπο του λαϊκισμού, ας απαιτήσουν με τη στάση τους την αντικατάστασή του με εκείνο της πραγματικής δημοκρατίας.

Χρηστος Β. Μασσαλας, Oμ. καθηγητής πρ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Η ΠΓΔΜ, οι χάρτες και το γραμματόσημο

Κύριε διευθυντά
Ο συνεργάτης σας κ. Σταύρος Τζήμας σε δύο άρθρα του στην «Κ» (6-8-2017, σελίδες 2 και 11) περιγράφει τη συνεχή προσπάθεια του κράτους της FYROM να εδραιώσει τον «Μακεδονισμό», υποκλέπτοντας ιστορικές ρίζες από τους γειτονικούς λαούς, με έντυπο προπαγάνδα, αγάλματα κ.λπ.

Η Ελλάδα, παρά τα ιστορικά της τεκμήρια, δεν αντέδρασε έγκαιρα και με επάρκεια, με αποτέλεσμα πάνω από 100 χώρες να έχουν αναγνωρίσει τη γειτονική χώρα με το όνομα Μακεδονία.

Πριν από λίγες ημέρες («Κ», 28-7-2017) ο καθηγητής κ. Αντώνιος-Αιμίλιος Ταχιάος, σε επιστολή του, εγνωστοποίησε ότι το 1990 στο Βελιγράδι εκδόθηκε τόμος με παλιούς γιουγκοσλαβικούς χάρτες του 16ου, 17ου και 18ου αιώνα. Ούτε σε έναν από τους 40 αυτούς χάρτες τα Σκόπια δεν περιλαμβάνονται με το όνομα Μακεδονία.

Υπενθυμίζω ότι σε γραμματόσημο της Γιουγκοσλαβίας του 1939, προβάλλεται χάρτης της χώρας στον οποίο η σημερινή FYROM αναφέρεται ως Vardarska, όπως ελέγετο η περιοχή μέχρι τον Αύγουστο 1944, όταν ο Τίτο εβάπτισε το ομόσπονδο κράτος σε «Μακεδονία». Η πρότασή μου προς το υπουργείο Εξωτερικών είναι: να εκδοθεί σειρά γραμματοσήμων με θέμα μερικούς από τους αναφερθέντες χάρτες καθώς και το γραμματόσημο του 1939.

Πολλά υπουργεία των Εξωτερικών θα αναρωτηθούν γιατί αναγνώρισαν τη χώρα αυτή ως Μακεδονία. Οταν οι σφετεριστές δίνουν κτυπήματα κάτω από τη ζώνη, εμείς γιατί διστάζουμε να ανταποδώσουμε;

Γεωργιος Αραμπατζης, Ιατρός

Από τη Βιέννη στην Κύπρο αγίων

Κύριε διευθυντά
Είχα πρόσφατα τη χαρά και την τιμή να επισκεφθώ την Κύπρο και να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι ότι πάνω από όλα δεν είναι η νήσος της Αφροδίτης αλλά η νήσος των Αγίων. Κάθε χιλιόμετρο και άγιος, κάθε γωνιά κι εκκλησιά, κάθε βουνοκορφή και μοναστήρι. Ευλογημένος λαός! Από τον 11ο αιώνα πέρασαν κατά σειρά Σταυροφόροι, Τούρκοι, Εγγλέζοι, και τους έταξαν λαγούς με πετραχήλια για να αλλαξοπιστήσουν. Αυτοί εκεί. Πιστοί στα πατροπαράδοτα, την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια! Ξεροκέφαλος λαός! Να μη γροικάνε από μοντέρνα ρεύματα! Γι’ αυτό έχουν πέσει επάνω τους θεοί και δαίμονες και τους βασανίζουν χρόνια τώρα, κι εκείνους και μας! Και είναι μεγάλη η ανηφόρα. Αλλά, όπως έλεγε ο μακαριστός πατέρας μου, «Δύσκολη η ανηφόρα, αλλά αλίμονο μη γίνει κατηφόρα»! Οπως όμως έχουν μαρτυρήσει πολλοί άγιοι, πάλαι τε και επ’ εσχάτων, θα έλθει το μέγα έλεος, όχι για χάρη μας. Εμείς είμαστε ανάξιοι. Αλλά για χάρη των δεκάδων εκατομμυρίων αγίων, οσίων, ομολογητών, εγκρατευτών και πάσης ψυχής δικαίου εν πίστει τετελειωμένου που έδωσε το Γένος μας. Οπως μας είπε ο Γέρος του Μωριά, ο Θεός έβαλε την υπογραφή Του και δεν την παίρνει πίσω… Αρκεί να μείνουμε πιστοί σε αυτά που μας παρέδωσαν οι παππούδες μας, και πάνω από όλα στη ζωηφόρο πίστη μας της καθ’ ημάς Ανατολής. Να μη μας πλανήσουν οι σύγχρονες σειρήνες της παγκοσμιοποίησης των αγορών, του σύγχρονου απάνθρωπου ανθρωπισμού που οδηγεί νομοτελειακά στον άνθρωπο-τέρας, κι έχει παρασύρει δυστυχώς πολλούς στην πατρίδα μας, και στα δεξιά και στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, μετατρέποντάς τους σε κύμβαλα αλαλάζοντα!

Μόλις έφτασα από τη Βιέννη, με πήγαν φίλοι στο Σταυροβούνι για τον εσπερινό. Κι ένιωσα όπως οι απεσταλμένοι του Ρώσου Τσάρου Βλαδίμηρου τον 10ο αιώνα όταν μπήκαν στην Αγια-Σοφιά στην πόλη των παππούδων μας και της καρδιάς μας. Δεν ήξερα αν ήμουν στη γη ή στον ουρανό! Θεία ευωδία παντού. Και μετά δείπνο λιτό κι ευλογημένο στην τράπεζα του μοναστηριού. Ποιο νέκταρ και ποια αμβροσία; Με πήγαν και στου Μαχαιρά. Κι έζησα στιγμές ιστορικές στο φρούριο αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που τη στοιχειοθετούν η Χριστιανοσύνη, ο Ελληνισμός και το Ρωμαϊκό Δίκαιο. Στο στασίδι δίπλα μου είδα αυτοκράτορες, δομέστικους των σχολών, κατεπάνω, κοντόσταυλους, πρωτοστράτορες, δρουγγάριους, τουρμάρχες, τους προγόνους μας, περικυκλωμένους από νέφος αγίων, και στην κορυφή η Υπέρμαχος Στρατηγός. Είδα και τον Αυξεντίου, τον Σταυραετό του Μαχαιρά δαφνοστεφανωμένο, συντροφιά με τους μάρτυρες του Γένους. Με τέτοιες εμπειρίες, ποιος μπεζεβέγκης νομίζει ότι μπορεί να πλανήσει το Γένος μας και να το σύρει σε μία νέα Βαβυλώνια αιχμαλωσία σε ξένες ιδέες και ψεύτικους παραδείσους; 

Σπυρος Β. Μπαζινας, Βιέννη

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ