Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι βάσεις ΑΕΙ, το δένδρο και το δάσος

Κύριε διευθυντά
Εφτασαν πάλι οι μέρες που οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί γεμίζουν με άρθρα και ρεπορτάζ με τον τίτλο «Ο πρώτος των πρώτων». Μιλάω για τις βάσεις εισαγωγής που ανακοινώθηκαν χθες και την εμμονή μας κάθε χρόνο να αναζητούμε εκείνους που πέτυχαν την υψηλότερη επίδοση στη σχολή με την υψηλότερη ζήτηση. Παρόλο που οι νέες και οι νέοι αυτοί σίγουρα κουράστηκαν και είναι χρήσιμο να τους ακούσουμε, θα ήταν επίσης χρήσιμο να ακούσουμε μερικές φωνές νέων που δεν πέτυχαν τον στόχο τους και που ενδεχομένως νιώθουν ότι τα όνειρά τους ματαιώθηκαν.

Θα ήταν επίσης χρήσιμο να μάθουμε αν το δυσβάσταχτο κόστος των Πανελλαδικών Εξετάσεων για μια οικογένεια –οικονομικό και συναισθηματικό– τελικά δικαιολογείται. Πώς συγκρίνονται, για παράδειγμα, οι επιδόσεις αυτών που δεν έχουν κάνει φροντιστήρια με τις επιδόσεις εκείνων που έχουν κάνει και ποια η διαφορά αυτής της παραμέτρου στη μετέπειτα επαγγελματική τους εξέλιξη; Πώς συγκρίνεται η ψυχική υγεία των νέων που δεν πέρασαν από τη διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων με εκείνες και εκείνους που πέρασαν; Υπάρχουν άραγε στατιστικές στις οποίες μπορούμε να ανατρέξουμε για να εξαγάγουμε κάποια συμπεράσματα;

Ισως φέτος θα ήταν προτιμότερο να αφήσουμε τους πρώτους των πρώτων στη μοναξιά της κορυφής και να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε συγκεκριμένα ερωτήματα όπως τα παραπάνω. Ακόμη και αν δεν καταφέρουμε να δώσουμε απαντήσεις, η διατύπωση και μόνο τέτοιων ερωτημάτων είναι αρκετή για να μας αφυπνίσει και ίσως να κάνει τις επιλογές μας από εδώ και στο εξής πιο συνειδητές.

Δημητρης Βουκαντσης, Ερευνητής, Οξφόρδη

Η κακοδαιμονία μας έχει βαθιές ρίζες

Κύριε διευθυντά
Ολες οι ελληνικές παροιμίες είναι ακριβείς και σωστές, αλλά πολλοί λίγοι τις εφαρμόζουν. Λοιπόν, «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», λέει ο λαός. Πολύ σωστά, θα μου πείτε, τις παροιμίες θα εφαρμόσουν; Εδώ δεν εφαρμόζουν τους νόμους και ιδιαίτερα οι πολιτικοί που τους ψηφίζουν. Δεν υπάρχει νόμος για την προστασία των δασών; Πότε μερίμνησαν οι «υπεύθυνοι» να τον εφαρμόσουν; Ποτέ κανείς, και παραμένουν στις θέσεις τους. Από το ένα εκατομμύριο αυθαίρετα που έχουν κτιστεί (όπως διαβάζουμε) πόσα είναι μέσα στα δάση; Βίλες με πισίνες κ.λπ. Δεν γνωρίζουν τους υπευθύνους; Ο αρχιτέκτων, ο πολιτικός μηχανικός, ο δήμος που έδωσε την άδεια, ο περιφερειάρχης, η αστυνομία, το δασαρχείο, ο υπουργός Περιβάλλοντος, η ΔΕΗ που έδωσε ρεύμα, ο ΟΤΕ που έδωσε το τηλέφωνο κ.ά. Ολοι αυτοί είχαν άγνοια; Οι ανωτέρω όλοι δεν είναι υπεύθυνοι να απολογηθούν στη Δικαιοσύνη; Θα μου πείτε, με τέτοιες «μικρολεπτομέρειες» θα ασχοληθεί η Δικαιοσύνη; Το Κτηματολόγιο, αλήθεια, γιατί δεν τελειώνει τόσα χρόνια; Ποιος το εμποδίζει; Και γιατί; Δεν γνωρίζω εάν η Αλβανία το τελείωσε, διότι ήταν οι δύο χώρες στην Ευρώπη και Βαλκάνια που δεν έχουν Κτηματολόγιο (Ελλάδα, Αλβανία). Οι ανακοινώσεις για τις φωτιές εκατέρωθεν είναι του «κλώτσου και του μπάτσου», που λέει ο λαός. Βγαίνουν οι μεν να δικαιολογήσουν ότι φταίει ο ισχυρός αέρας και ορισμένοι εμπρηστές και από την άλλη, οι άλλοι που επί 40-50 χρόνια δεν έκαναν τίποτε σωστό όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, καλόν θα είναι να κρύβονται. Ολοι είναι υπεύθυνοι, δήμαρχοι, περιφερειάρχες, υπουργοί και γενικά οι πολιτικοί που πέρασαν και οι σημερινοί. Διότι ο πακτωλός χρημάτων από Ε.Ε. και άλλες πηγές, αν εχρησιμοποιείτο σωστά με πρόγραμμα, ευσυνειδησία και συνέπεια στις προεκλογικές υποσχέσεις, όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών και των κομμάτων, η χώρα δεν θα είχε αυτά τα χάλια, και πού είμαστε ακόμη. Αυτό το κράτος δεν πρόκειται ποτέ να οργανωθεί.

Απορούν πολλοί γιατί οι Ελληνες του εξωτερικού προοδεύουν; Απλή η απάντηση: Ολοι μας σεβόμαστε τους νόμους της χώρας που εργαζόμαστε, υπάρχει αξιοκρατία, οι πολίτες της χώρας σέβονται τους συναδέλφους ξένους και συνεργάζονται σωστά μαζί, για το καλό της επιχείρησης που εργάζονται και της χώρας.

Δεν χρειάζονται περισσότερες λεπτομέρειες. Δυστυχώς τα αντίθετα συμβαίνουν στην πατρίδα μας.

Δημητρης Σκεπαρνιας, Γενεύη

Ελευθερία Τύπου και Δικαιοσύνη

Κύριε διευθυντά
Τρεις ευυπόληπτοι καθηγητές Οικονομικών Σχολών, με επιστολή τους που δημοσιεύσατε με αφορμή τη δικαστική διένεξη μεταξύ του Ελληνα ΥΠΕΞ και των υπευθύνων της λογοτεχνικής επιθεώρησης Athens Review of Books (ARοB), εκφράζουν την αγωνία και την ανησυχία τους για τις «ελευθερίες του λόγου και του Τύπου στη χώρα, καθώς και για τη διεθνή φήμη της σαν κράτος δικαίου»(!), όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα.

Κατ’ αρχάς, πρέπει να επισημανθεί ότι το εν λόγω θέμα ενέχει κυρίως και προεχόντως νομική και θεσμική διάσταση. Πρέπει δε να καταστεί σαφές ότι, αναμφισβήτητα, η ελευθερία του λόγου και του Τύπου αποβαίνει στοιχείο του δημοκρατικού πολιτεύματος, με την προϋπόθεση ότι ασκείται σε εναρμόνιση με το νομοθετικό πλαίσιο που έχει θεσπίσει η δημοκρατικά συντεταγμένη πολιτεία. Διότι, εάν υιοθετήσουμε την αντίθετη εκδοχή, ότι, δηλαδή, η ελευθερία του Τύπου είναι ασύδοτη και δεν υπόκειται σε περιορισμούς οι οποίοι προστατεύουν τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, τότε η εν λόγω ελευθερία μετατρέπεται σε μέσον επιβολής, βίας και εξόντωσης των προσώπων στα οποία αναφέρεται.

Κατά δεύτερον, δεν μπορεί χωρίς ακριβή γνώση των γεγονότων, χωρίς γνώση της δικογραφίας, της δικαστικής εξέλιξης της υπόθεσης και του σκεπτικού των αποφάσεων, να αποδίδονται αβασάνιστα βαρύτατες κατηγορίες κατά υψηλών αξιωματούχων μιας κυβέρνησης της Ε.Ε. (π.χ. ότι το έντυπο διώκεται για πολιτικούς λόγους, ο Ελληνας ΥΠΕΞ λογοκρίνει άλλους και υποβαθμίζει τη φήμη της χώρας). Οι κύριοι συντάκτες της επιστολής, οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι γνώστες της υπόθεσης, θα έπρεπε να ξέρουν ότι η νομική επιστήμη βασίζεται σε γεγονότα και συγκεκριμένα στοιχεία. Και ότι οι εκδότες του περιοδικού καταδικάστηκαν, όχι για πολιτικούς χαρακτηρισμούς εις βάρος του υπουργού Εξωτερικών, αλλά για συγκεκριμένες συκοφαντικές αναφορές ως προς τις σπουδές και την πολιτική του δράση.

Αλλωστε, η υπόθεση ΥΠΕΞ κατά ARοB ήχθη ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία αποφάνθηκαν κατά τρόπο αμετάκλητο επί της συγκεκριμένης διαφοράς. Ακόμα, επειδή επανειλημμένως έχει γίνει λόγος για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από την πολιτική εξουσία, στην προκειμένη από τον υπουργό Εξωτερικών, σημειώνουμε ότι η διαφορά άνοιξε πέντε χρόνια προτού γίνει υπουργός ο κ. Νίκος Κοτζιάς, ενώ η πρωτόδικη, καταδικαστική απόφαση ελήφθη δύο χρόνια προτού υπουργοποιηθεί. Τότε, μάλιστα, προτάθηκε στην ARoB να ζητήσει συγγνώμη και εκεί να τελειώνει το όλο θέμα, αλλά αρνήθηκε. Αλλά και στη συνέχεια, παρά τις δικαστικές αποφάσεις, δεν προέβησαν ούτε καν σε μία συγγνώμη.

Επίσης, πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι η εν γένει λειτουργία της δικαστικής εξουσίας και ο σεβασμός στις αποφάσεις των δικαιοδοτικών οργάνων αποτελούν sine qua non και προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος.

Και πρέπει επιτέλους να επιλέξουμε εάν και σε ποιο βαθμό η δικαστική λειτουργία στη χώρα μας είναι ανεξάρτητη και επιτελεί τον εκ του Συντάγματος καθορισμένο θεσμικό της ρόλο.

Εν κατακλείδι, η αποστροφή της επιστολής των τριών αξιότιμων συναδέλφων, κατά τρόπο αβασάνιστο και αναπόδεικτο «για δικαστικούς υφιστάμενους», συνιστά προδήλως ευθεία προσβολή της θεσμικής ανεξαρτησίας της δικαστικής λειτουργίας στη χώρα μας, γεγονός που μόνο προβληματισμό και λύπη προκαλεί.

Διονυσης Φιλιππου, Επίκουρος καθηγητής Νομικής Σχολής - δικηγόρος
Χαρης Παπαχαραλαμπους, Αναπληρωτής (επ.) καθηγητής Τμήματος Νομικής Πανεπιστημίου Κύπρου - δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ