ΚΟΣΜΟΣ

Τα ερωτήματα μετά την επίθεση

THE NEW YORK TIMES

Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Ράμπλα για να τιμήσουν όσους χάθηκαν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πάντοτε, μετά μια τρομοκρατική επίθεση, γεννιέται πλήθος ερωτημάτων, κάποια από τα οποία μένουν για πάντα αναπάντητα. Γιατί ο πεζόδρομος στη Βαρκελώνη και η παράκτια πόλη Καμπρίλς; Γιατί τώρα; Αραγε οι τρομοκράτες αναγκάστηκαν να δράσουν με βιασύνη όταν διαλύθηκαν τα σχέδιά τους για ένα μεγαλύτερο πλήγμα; Αυτά τα θέματα θα κληθούν να επιλύσουν οι διωκτικές αρχές και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία στην Ισπανία καθώς προσπαθούν να εκριζώσουν το κακό της ισλαμιστικής τρομοκρατίας. Κι αν ο τρόμος των επιθέσεων της περασμένης Πέμπτης στην κατάμεστη από τουρίστες Ράμπλα της Βαρκελώνης, όπου τουλάχιστον 13 άτομα σκοτώθηκαν, κυριαρχεί, οι Αρχές έχουν δρέψει κέρδη στην Ευρώπη όσον αφορά την αναγνώριση και την παρακολούθηση πιθανών τρομοκρατών.

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι δεν διαθέτουμε καμία βέβαιη γραμμή άμυνας έναντι νέων ανδρών που είναι γεμάτοι με δυσαρέσκεια και έχουν εμποτιστεί με τη φονική προπαγάνδα του στρατευμένου Ισλάμ, ιδιαίτερα όταν στρέφονται προς τα στοιχειώδη όπλα όπως είναι τα οχήματα στη Βαρκελώνη και την Καμπρίλς.

Μπορεί να υπάρχουν ερωτήματα αλλά δεν υπάρχουν και τόσα μυστήρια. Γνωρίζουμε τι γεννά ο εξτρεμισμός και τι πυροδοτεί τη φωτιά. Γνωρίζουμε ότι οι τρομοκράτες χτυπούν σε σημεία όπως η Ράμπλα, όπου ο κόσμος συγκεντρώνεται για να διασκεδάσει και να χαρεί, και ότι χρησιμοποιούν τα πιο συνήθη εργαλεία, όπως είναι ένα νοικιασμένο όχημα στη Βαρκελώνη, προκειμένου να σπείρουν τον τρόμο. Τουλάχιστον 80 άνθρωποι από τριάντα κράτη τραυματίστηκαν στη Βαρκελώνη. Για να τιμήσουν τις ζωές που χάθηκαν, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Ράμπλα την Παρασκευή και έψαλαν στην καταλανική γλώσσα «Δεν φοβόμαστε».

Τυφλό μίσος

Αν και το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη, δεν χρειάζεται κανείς να διαθέτει διεθνές δίκτυο υποστήριξης για να ρίξει ένα όχημα πάνω στο συγκεντρωμένο πλήθος. Μόνο τυφλό μίσος. Ετσι γνωρίζουμε ότι θα γίνουν κι άλλες επιθέσεις, περισσότερες εικόνες του κόσμου που θα τρέχει να σωθεί, περισσότερα κεριά θα καίνε στα αιματοβαμμένα πεζοδρόμια, όσο τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Kάιντα θα εξακολουθούν να διαχέουν το δολοφονικό μείγμα θρησκευτικού εξτρεμισμού, την εκδίκηση και τη βία στα νιάτα.

Τα πραγματικά ερωτήματα που παραμένουν είναι για τους εαυτούς μας, πώς, δηλαδή, εμείς που ζούμε σε κοινωνίες όπου θριαμβεύει η ανεκτικότητα και η ελευθερία, και που υπάρχει εγγύηση για τα ατομικά δικαιώματα και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, πρέπει να αντιδράσουμε σε τέτοιες πράξεις που στοχεύουν στο να μας κάνουν πολέμιους αυτών των ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Αυτό βρίσκεται στην καρδιά των έντονων αντιπαραθέσεων για την ασφάλεια στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Θα πρέπει να ενισχύσουμε τη φύλαξη των τόπων όπου συγκεντρώνεται κόσμος, χάνοντας τον ελεύθερο χαρακτήρα που κάνουν τοποθεσίες όπως τη Ράμπλα τόσο δημοφιλείς; Θα πρέπει να εξοπλίσουμε τις κυβερνήσεις μας με μεγάλες δυνατότητες παρακολούθησης, έρευνας και παρεμπόδισης της μετανάστευσης; Θα πρέπει να δεχθούμε ότι το συναίσθημα της απειλής είναι το τίμημα της ελευθερίας μας;

Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι φαίνεται ότι έπραξε το ορθό. Ο τρόπος για να χτυπήσουμε τους τρομοκράτες, είπε, είναι «με τη θεσμική ενότητα, με την αστυνομική συνεργασία, με τη διεθνή υποστήριξη και τη μεγάλη αποφασιστικότητα να υπεραμυνθούμε των αξιών της κοινωνίας μας».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ