Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ρεπορτάζ κατοίκου από το Πεδίον του Αρεως

Κύριε διευθυντά
Καλό το ρεπορτάζ της εφημερίδας σας για το Αλσος του Πεδίου του Αρεως, αλλά κανένα σχόλιο για τους περιοίκους. Για τα βάσανα των κατοίκων και των ελεύθερων επαγγελματιών που μετά 30-35 ετη παρουσίας αναζητούν νέα στέγη μακριά από εδώ. Που κινδυνεύουν με χρεοκοπία, λόγω έλλειψης πελατείας, η οποία φοβάται να προσεγγίσει την περιοχή Μαυρομματαίων, Οικονομικού Πανεπιστημίου. Στην πολυκατοικία μου ένας ένοικος μου είπε ότι προμηθεύτηκε «μαύρο» πιστόλι, ενώ άλλος το ψάχνει. Φαντάζεστε πιστόλια σε χέρια αδαή! Οι πόρτες απέκτησαν κάγκελα. Εθελοντές φυλακισμένοι! Ο Αφρικανός ντίλερ ορισμένη ώρα, σα να μη συμβαίνει τίποτε –και δεν συμβαίνει– παίρνει παραγγελία και ύστερα από λίγο αφήνει το εμπόρευμα απέναντι στο ΟΠΑ και οι «πελάτες» παίρνουν τη δόση τους, τη μοιράζονται απτόητοι, ενώ οι κάτοικοι τους παρακολουθούν από τα μπαλκόνια τους.

Στις 24/08 περπατώντας στη Μαυρομματαίων, στην αφετηρία των λεωφορείων ΚΤΕΛ Αττικής υπήρχαν τρεις «παράγκες» εργαστήρια στο πεζοδρόμιο δίπλα στα λεωφορεία, όπου χρήστες με καμινέτα διέλυαν ουσίες. Πήρα το 100 και κατέβηκα στον δρόμο, για να δω σε πόση ώρα θα έλθει το περιπολικό. Μετά πέντε λεπτά μάζεψαν το πανί της παράγκας και έφυγαν. Περίμενα άλλα 15 λεπτά. Περιπολικό δεν φάνηκε. Ρώτησα έναν οδηγό λεωφορείου αν συμβαίνει συχνά. «Κάθε μέρα. Τόσο συχνά που δεν τους βλέπουμε». Αυτό είναι. Η τέλεια καταστροφή της χώρας!

Φωνή αγωνίας και απόγνωσης. Βοήθεια! Δεν ακούει κανείς;
Φαιδων Σκαριμπας
Ιατρός

Εκκληση μέσω «Κ» προς κ. Κ. Ζουράρι

Κύριε διευθυντά
Απευθύνω μέσω της «Καθημερινής» την επιστολή αυτή προς τον υφυπουργό Παιδείας Κώστα Ζουράρι, κάνοντας έκκληση στα αισθήματα ισονομίας, δικαιοσύνης και ανθρωπισμού που τον διακρίνουν για την επίλυση του προβλήματος σχετικά με την παράταση των αποσπάσεων των παντρεμένων εκπαιδευτικών σε τμήματα ελληνικής γλώσσας του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης Γερμανίας.

Πρόκειται για έναν Γολγοθά που υφίστανται οι άνθρωποι αυτοί (γύρω στους 30 τον αριθμό) εδώ και δεκαετίες, μαζεύοντας και μεταφράζοντας (με μεγάλο κόστος) κάθε χρόνο τα ίδια έγγραφα από γερμανικές και ελληνικές υπηρεσίες, για να αποδείξουν την ύπαρξη του γάμου τους, την ιδιότητα του Ελληνος εξωτερικού των συζύγων τους, τη γλωσσομάθειά τους, κ.λπ.

Με τον νέο νόμο που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2016 στήθηκε στους δασκάλους αυτούς μία έντεχνη και καλοστημένη παγίδα (ίσως εν αγνοία του υπουργείου). Τέθηκε μαζί με την προϋπόθεση του γάμου για την παράταση των αποσπάσεων και η προϋπόθεση γλωσσομάθειας Γ1. Η προϋπόθεση αυτή εκτός από άδικη ήταν τεχνικά αδύνατον να εκπληρωθεί:

α) Είναι άδικη για τους εξής λόγους: Οταν οι δάσκαλοι αυτοί αποσπάσθηκαν στη Γερμανία πριν από 13 και περισσότερα χρόνια (μεταξύ αυτών και η σύζυγός μου), πέρασαν τις εξετάσεις γερμανικής γλώσσας του υπουργείου Παιδείας. Η γλώσσα είναι ένα προσόν να βρει κάποιος εργασία ή να βελτιώσει τη θέση του σ’ αυτή, όχι όμως να τη χάσει. Τα τμήματα ελληνικής γλώσσας στη Βάδη-Βυρτεμβέργη δεν είναι δίγλωσσα σχολεία, αλλά τάξεις μητρικής γλώσσας. Είναι άδικο, οι εκπαιδευτικοί που θέλουν να αποσπασθούν τώρα σε σχολεία της Γερμανίας, να καταθέτουν πτυχίο γλωσσομάθειας σε οποιαδήποτε γλώσσα (ακόμη και κατωτέρου επιπέδου του Γ1) και αυτοί που εργάζονται χρόνια σ’ αυτά να πρέπει ξαφνικά να καταθέσουν γλωσσομάθεια Γ1. Οι περισσότεροι δάσκαλοι έχουν φοιτήσει σε γερμανικά σχολεία, έχουν σπουδάσει σε γερμανικά πανεπιστήμια, έχουν κάνει μετεκπαιδεύσεις σ’ αυτά και (εμπειρικά τουλάχιστον) έχουν επαρκή γλωσσομάθεια.

β) Δεν μπορούσε να εκπληρωθεί για τον εξής λόγο: Με την κοινοποίηση του νόμου τον περασμένο Οκτώβριο τα εξαμηνιαία αναγνωρισμένα τμήματα προετοιμασίας για το χειμερινό εξάμηνο 2016/2017 για την εξέταση Γ1 στην πόλη της Στουτγκάρδης είχαν ήδη αρχίσει, αλλά και αυτά για θερινό του 2017 ήταν ήδη πλήρη. Και αυτό λόγω του μεγάλου αριθμού προσφύγων που δέχεται η πόλη και δίδει προτεραιότητα στην ενσωμάτωσή τους. Συνεπώς η πιστοποίηση Γ1 στην πόλη αυτή για εκπαιδευτικούς που ήθελαν να την αποκτήσουν ήταν de facto αδύνατη. Θα έπρεπε να τους δοθεί περισσότερος χρόνος.

Το υπουργείο απέρριψε συλλήβδην όλες τις αιτήσεις λόγω γλωσσομάθειας. Θέλει να στείλει δίμισθους (με επιμίσθιο) εκπαιδευτικούς στην περιοχή, ενώ οι παντρεμένοι παρέμεναν μετά την πενταετία τους μόνο με τον μισθό της Ελλάδος. (Εγώ δεν συμφωνώ με την αποστολή δίμισθων, αν πρόκειται γι’ αυτό να περικοπεί εκ νέου η σύνταξη της μητέρας μου στην Ελλάδα.) Δεν συμφωνώ όμως κυρίως γιατί αυτό καταστρέφει τις οικογένειες αυτών των ανθρώπων. Η ισονομία που διακηρύττει ο κ. Ζουράρις δεν πρέπει να δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα διαλύοντας οικογένειες. Υπάρχουν κενά για όσους επιθυμούν να αποσπασθούν στο εξωτερικό. Το ότι είναι λιγότερες οι θέσεις, δεν ευθύνονται οι παντρεμένοι με Ελληνες του εξωτερικού εκπαιδευτικοί, αλλά η απόφαση του υπουργείου (2009) να κλείσει το 80% των σχολείων. Σήμερα λειτουργούν συνολικά γύρω στα 24. Οι παντρεμένοι εκπαιδευτικοί μένουν εδώ και κρατούν ανοικτά τα σχολεία, γιατί τους ταΐζουν άλλοι. Επειδή έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του κ. Ζουράρι στο παρελθόν και γνωρίζω ότι υπήρξε ενεργός και πεπεισμένος Νεορθόδοξος, κάνω έκκληση στα χριστιανικά αισθήματά του, να διαφυλάξει τις οικογένειες των παντρεμένων δασκάλων της Βάδης-Βυρτεμβέργης, παρατείνοντας και πάλι για έναν χρόνο τις αποσπάσεις τους: Να βάλει τον άνθρωπο πάνω από το Σάββατο.

Δρ Χρηστος Γαριδης
Μαθηματικός – Δρ Πληροφορικής, ΜΑ Θεολογίας

Μια ξενάγηση στα ελληνικά

Κύριε διευθυντά
Είμαι βεβαία ότι υπάρχουν εκατομμύρια Ελλήνων που αισθάνονται πολύ άσχημα για την κακοποίηση της μητρικής μας γλώσσας. Ενας εξ αυτών είμαι και εγώ. Προσωπικά νιώθω πολύ μικρή, αλλά πολύ ταπεινά θα σας πω τις σκέψεις μου που ίσως βοηθήσουν να μπει μια τάξη στο χάος της γλωσσικής μας απαιδευσίας. Πρέπει πάση θυσία να εμπνεύσουμε στα παιδιά μας την αγάπη προς τη γλώσσα, όπως επίσης και υπερηφάνεια και πατριωτισμό, όταν εξηγήσουμε τον ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα στη διαμόρφωση των κυριοτέρων ευρωπαϊκών γλωσσών. Πώς είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο; Πρέπει να αρχίσουμε να διδάσκουμε τα παιδιά μας από τη μικρή «απροβλημάτιστη» ηλικία των 10-12 ετών. Είμαι βεβαία ότι έχουμε Ελληνες δασκάλους/παιδαγωγούς που θα νιώθουν υπερήφανοι να φέρουν εις πέρας ένα τέτοιο έργο. Από την εμπειρία μου στα διάφορα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, έχω να σας πω ότι έχω δει νέους Ελληνες ξεναγούς να ξεναγούν μικρά παιδιά και, πώς να το πω, είναι δύσκολο να περιγράψω την αφοσίωση κα τη χαρά στα πρόσωπα των παιδιών. Ολο το παιχνίδι για τη μάθηση θα οργανώνεται πάνω στο είδος του κειμένου. Από τον πλούτο της ελληνικής γραμματείας οι προικισμένοι φιλόλογοι θα προτείνουν τα σωστά κείμενα ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. Είναι πολύ απλό στα κείμενα αυτά να αναφέρονται λέξεις που υπάρχουν αυτούσιες στη νέα ελληνική ή σύνθετες ή παράγωγα. Ετσι τα παιδιά θα κατανοήσουν ότι υπάρχει μία γλώσσα, η ελληνική, όπως εξελίχθηκε από την αρχαία ελληνική. Με το πέρασμα του χρόνου, τα κείμενα στην αρχαία ελληνική θα γίνονται περισσότερο πολύπλοκα αλλά η προσέγγιση θα γίνεται πάντοτε με πολλή αγάπη και την οικειότητα που αναπτύσσεται. Τα παιδιά μας καθώς μεγαλώνουν θα αντιμετωπίζουν χωρίς άγχος και φοβίες ολόκληρα κέιμενα της θαυμάσιας ελληνικής γραμματείας.

Είναι θλιβερό για τα παιδιά μας (που δεν φταίνε καθόλου γι’ αυτό) όταν στην εφηβική ηλικία γράφουν έκθεση για τις εισαγωγικές εξετάσεις να λένε: Το θέμα στην έκθεση ήταν «βατό»! Μας το δίδαξαν στο φροντιστήριο! Αν είναι δυνατόν!

Στελλα Αγγελακη - Κατσιαρη
Αρχαιολόγος - Ξεναγός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ