ΚΟΣΜΟΣ

Άποψη: Η στάση των Εργατικών αλλάζει τα δεδομένα

ΝΤΕΝΙΣ ΜΑΚΣΕΪΝ*

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Βρετανία

Η πολιτική συζήτηση γύρω από το Brexit μόλις απέκτησε ενδιαφέρον. Στους πρώτους 14 μήνες μετά την οριακή απόφαση των Βρετανών ψηφοφόρων στο περυσινό δημοψήφισμα για αποχώρηση από την Ε.Ε., οι κυβερνώντες Συντηρητικοί και η αξιωματική αντιπολίτευση των Εργατικών ήταν στην ίδια σελίδα.

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν ψήφισε μαζί με την Τερέζα Μέι υπέρ της έναρξης των διαπραγματεύσεων. Το Εργατικό Κόμμα είχε αποδεχθεί ότι η Βρετανία θα φύγει από την κοινή αγορά και την τελωνειακή ένωση και ότι θα επιβάλει ελέγχους στη μετανάστευση από την Ε.Ε.

Τώρα, σε μία θεαματική μεταστροφή, οι Εργατικοί υποστηρίζουν μία μακρά μεταβατική περίοδο μετά την παρέλευση της καταληκτικής ημερομηνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου (τέλη Μαρτίου 2019).

Κατά την περίοδο μετάβασης, που μπορεί να διαρκέσει «όσο χρειαστεί», σύμφωνα με τους Εργατικούς, η Βρετανία στην πράξη θα εξακολουθεί να δρα ως μέλος της Ε.Ε., συμμετέχοντας στην κοινή αγορά και την τελωνειακή ένωση, επιτρέποντας την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων και καταβάλλοντας τα προβλεπόμενα ποσά στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Πρόκειται για ένα καθεστώς παρεμφερές με αυτό της Νορβηγίας. Η θεαματική αυτή αλλαγή στάσης έπιασε απροετοίμαστη την Τερέζα Μέι, η οποία είναι τώρα εγκλωβισμένη στο κλασικό πολιτικό δίλημμα: να συστρατευθεί με τους σκληροπυρηνικούς του κόμματός της ή να δώσει προτεραιότητα στο εθνικό συμφέρον;

Οταν εισήλθε στην Ντάουνινγκ Στριτ, η κ. Μέι πλαισιώθηκε από αντι-ευρωπαϊστές Συντηρητικούς όπως ο υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον, που ειρωνεύεται και δυσφημεί την Ε.Ε. τα τελευταία 25 χρόνια. Υπήρξαν στιγμές που ήταν σαν να έχει στο πλευρό της τον Νάιτζελ Φάρατζ (τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προτείνει για τη θέση του Βρετανού πρέσβη στις ΗΠΑ). Ο δημαγωγικός άξονας Brexit-Τραμπ έμοιαζε να κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Ωστόσο οι προσβολές δεν μπορούν να είναι κυβερνητική πολιτική. Η Βρετανία έχει εισέλθει στη χειρότερη οικονομική περίοδο μετά τη μεγάλη κρίση του 2008-2009. Η ανάπτυξη έχει εκμηδενιστεί. Η στερλίνα έχει χάσει το 20% της αξίας της έναντι του ευρώ. Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος είναι σε υψηλά όλων των εποχών. Οι τράπεζες και άλλες επιχειρήσεις έχουν ανακοινώσει ότι νευραλγικά στελέχη θα μετεγκατασταθούν σε κράτη-μέλη της Ε.Ε. για να έχουν πρόσβαση στην κοινή αγορά.

Στις εκλογές του Ιουνίου, η Βρετανίδα πρωθυπουργός ταπεινώθηκε, καθώς πολλοί ψηφοφόροι στράφηκαν στους Εργατικούς για να αντιταχθούν στη γραμμή του σκληρού Brexit. Τώρα, με την αλλαγή στάσης των Εργατικών και με ορισμένους από τους βουλευτές του κόμματος να ζητούν δεύτερο δημοψήφισμα, η κ. Μέι καλείται να αποφασίσει: θα επιμείνει στη φανατικά αντι-ευρωπαϊκή γραμμή των Brexiteers ή θα αντιγράψει τον Κόρμπιν κινούμενη προς το κέντρο;

Το ευρωπαϊκό ζήτημα έβλαψε και οδήγησε στην πτώση όλους τους Συντηρητικούς πρωθυπουργούς των τελευταίων 40 ετών: Θάτσερ, Μέιτζορ και Κάμερον. Μπορεί η κ. Μέι να βρει μία λύση στην άλυτη για τους Συντηρητικούς ευρωπαϊκή εξίσωση της Ευρώπης, ή θα έχει κι αυτή την ίδια μοίρα με τους τρεις προκατόχους της;

* Ο Ντένις Μακσέιν διετέλεσε υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων επί πρωθυπουργίας Τόνι Μπλερ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ