ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δυνατότητα ψήφου σε όλους

ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ*

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Την άνοιξη του ’15 υπήρξε μια σύγκρουση στη Βουλή που ίσως κανείς δεν θυμάται. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήθελαν να καταργήσουν τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα πανεπιστήμια με το επιχείρημα ότι «τα γκομπιούτερ είναι τεχνοφασισμός». Ναι και αυτό το έχουμε ζήσει! Στους διαδρόμους άκουγες ιστορίες για υπολογιστές που βγάζουν δικά τους αποτελέσματα, για σέρβερ που ελέγχονται από άγνωστα κέντρα, για ψήφους που αφήνουν ηλεκτρονικά ίχνη και «αύριο θα εκβιάζονται άνθρωποι».

Κοιτώντας λοιπόν προς τα έδρανα της κυβέρνησης ρώτησα: «Πάτε να καταργήσετε την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Μιλάτε για τεχνοφασισμό. Είναι τεχνοφασισμός η ηλεκτρονική ψηφοφορία; Πού θα επιστρέψουμε, στα περιστέρια, επειδή είναι και πιο γραφικό;».
Την απάντηση ανέλαβε να μου τη δώσει ο κ. Τσίπρας: «Στην ηλεκτρονική ψηφοφορία η εφορευτική επιτροπή δεν είναι αυτοί που συλλέγουν τα e-mails και αθροίζουν τις ψήφους, είναι ένας server, τον οποίο κανείς μη μυημένος δεν μπορεί να ελέγξει».

Είπε –και είπαμε– και άλλα βέβαια σε εκείνη τη συνεδρίαση της Βουλής, αλλά αυτή η φράση «για τον server, που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει» μου καρφώθηκε στο μυαλό και αυτές τις μέρες την αναζήτησα. Και όντως έτσι ειπώθηκε – πρακτικά της Βουλής 8.5.2015.

Είναι ανεξέλεγκτοι λοιπόν οι server; Το ερώτημα –σε μια κεντροαριστερή, δήθεν, εκδοχή– επανήλθε δυστυχώς αυτές τις μέρες. Μπορεί να είναι αδιάβλητη η ηλεκτρονική ψηφοφορία; Η δική μου απάντηση είναι ναι! Κατηγορηματικά ναι! Το ίδιο αδιάβλητη τουλάχιστον με την ψηφοφορία στην κλασική κάλπη. Γι’ αυτό στις συναντήσεις μου με τον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο επιμένω ότι το νέο προοδευτικό Κίνημα μπορεί να προκύψει μόνο αν δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες να ψηφίσουν. Σε μέλη, σε φίλους, σε όλους! Οχι μόνο στους μυημένους στις κομματικές διαδικασίες. Οι παραδοσιακές κάλπες λοιπόν πρέπει να στηθούν «παράλληλα» με τις ηλεκτρονικές κάλπες.

Οι φοιτητές, οι επιστήμονες, οι φίλοι μας που έχουν φύγει στο εξωτερικό ή σε απομακρυσμένα σημεία της Ελλάδας να μπορούν να ψηφίσουν και αυτοί για τον αρχηγό του νέου Κινήματος. Ο κ. Αλιβιζάτος συμφωνεί βέβαια και οι κ. Αναστασάκος και Καρούνος έχουν τη γνώση αλλά και την εντιμότητα να διευθετήσουν όλες τις επιμέρους λεπτομέρειες, αρκεί να πάψουν κάποιοι να διαφωνούν και να γκρινιάζουν. Και αναφέρομαι κυρίως σε κάποιους «σωματοφύλακες» που γνωρίζουν και εγγυώνται στους αρχηγούς τους, μόνο, «τον παλιό καλό τρόπο».

«Και αν ένας φοιτητής πάρει την ταυτότητα και την πιστωτική κάρτα του παππού του και ψηφίσει και γι’ αυτόν» είναι το «αθώο» ερώτημα που προβάλλουν. Η χώρα και ο «χώρος» έχει γνωρίσει πολιτικούς που αγοράζουν χρόνια τώρα, σωρηδόν, ψήφους. Και κάποιοι θα μπουν ίσως και αυτή τη φορά στον πειρασμό να «νοικιάσουν» μερικές ταυτότητες και να κάνουν βόλτα τα εκλογικά τμήματα. Ολα μπορούν να συμβούν.

Ολα αυτά όμως θα σαρωθούν από τις εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα έρθουν στις κάλπες, παραδοσιακές και ηλεκτρονικές, για να ψηφίσουν τον αρχηγό του νέου προοδευτικού Κινήματος. Ο οποίος στη συνέχεια θα δώσει τη μάχη –και θα επιβάλει– να ψηφίζουν οι πολίτες και ηλεκτρονικά –εκτός από παραδοσιακά– και στις εθνικές εκλογές. Για να ολοκληρωθεί έτσι η Αλλαγή που όλοι λέμε ότι θέλουμε να συμβεί αλλά λίγοι τελικά τολμάμε.

*Ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης είναι πρόεδρος του Ποταμιού.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ