Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Κληρονόμοι και άκληροι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ​Ελλάς είναι μια χώρα όπου η κατάλυση της μοναρχίας είχε ως συνέπεια την εδραίωση πολιτικής ολιγαρχίας, που είχε διαμορφωθεί σε παλαιότερες εποχές, και όχι τον «εσωτερικό εκδημοκρατισμό» του πολιτικού συστήματος. Η αντίληψη της κληρονομικής αρχής βρήκε μια νέα έκφραση. Δεν πρόκειται, ωστόσο, εξ ορισμού για αρνητική εξέλιξη. Η αντίληψη της συνέχειας είναι ισχυρή σε αυτήν τη χώρα.

Στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως, δύο πολιτικές «δυναστείες» εδραιώθηκαν στην ελληνική πολιτική σκηνή ως συνέχεια των διαμορφώσεων της δεκαετίας του ’60, η «καραμανλική» και η «παπανδρεϊκή». Και η μεν πρώτη συσπείρωσε τους πολίτες των παραδόσεων, ενώ η δεύτερη λειτούργησε ως δύναμη «ανατροπής», ούτως ειπείν, αν και επί της ουσίας οι διαρκείς «προσαρμογές» της δείχνουν πως μόνος στόχος ήταν η συνεχής παραμονή στην εξουσία.

Η εισπήδηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη Ν.Δ. και η εκλογή του σε πρόεδρο του κόμματος ήταν συνέπεια της αμηχανίας και του τρόμου της παραδοσιακής Δεξιάς λόγω της αναδείξεως του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία. Ονόμασε τη Ν.Δ. «μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη» και εξήψε πάθη και συγκρούσεις στο εσωτερικό του κόμματος. Δημιουργήθηκε ρωγμή.

Η ενότητα του κόμματος αποκαταστάθηκε από τον Κώστα Καραμανλή, μετά πολλού του κόπου. Αλλά όταν ο κ. Αντώνης Σαμαράς, επί της προεδρίας του, και προκειμένου να προσδώσει το πρόσημο της Δεξιάς στη Ν.Δ. εισήγαγε στο κόμμα τη συνιστώσα του ΛΑΟΣ, ανέκυψε νέο πρόβλημα. Οι οξύτατοι επικριτές της Κεντροδεξιάς έγιναν οι εκφραστές της Ν.Δ. Χώρα των Λωτοφάγων η Ελλάς, δίχως αμφιβολία.

Σήμερα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αγωνίζεται να δώσει νέα πνοή στη Ν.Δ. Καινοτομεί, συγκρούεται με τις κατεστημένες αντιλήψεις. Οστις ταράττει τον οίκον αυτού κληρονομήσει άνεμον, λέει μια παροιμία του Σολομώντος. Αλλά αυτά είναι αποφθέγματα μιας άλλης εποχής.

Ανεμος ανατροπής σαρώνει την πολιτική σκηνή, θα υποστηρίξουν ορισμένοι.

Η ανάδειξη του κ. Κώστα Σημίτη στον εξουσία συνέπεσε με μια περίοδο ψευδαισθήσεων περί αενάου ευημερίας σε όλη την Ευρώπη. Η κρίση συνέθλιψε τις αυταπάτες και οδήγησε σε μαζική έξοδο τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Δεν δημιούργησε «δυναστεία» ο κ. Σημίτης, αλλά διαμόρφωσε μια ελίτ που αγωνίζεται να επιβιώσει διά της ανασυστάσεως μιας «εκσυγχρονιστικής» Κεντροαριστεράς.

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι ο κατεξοχήν «αυτοδημιούργητος» της πολιτικής, που εμφανίσθηκε με κάποια αποφόρια του μπολσεβικισμού και του ΕΑΜ. Και αφού διαπίστωσε το ανέφικτο της ολικής ανατροπής, αφρολισθαίνει στα κύματα των αλλαγών που επιβάλλει η Ευρώπη, έως ότου επέλθει η καταβύθισή του. Εξυφαίνει μια ιδεολογική «κουρελού» σε μια προσπάθεια να περιλάβει τα πάντα για να προσδώσει «βάθος ιστορικό» ουσιαστικά στο τίποτα. Οι αντίπαλοί του πάλι πασχίζουν να διαχειρισθούν μια «κληρονομιά», το βάρος της οποίας αποδεικνύεται τεράστιο. Και έτσι πορευόμεθα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ