ΕΛΛΑΔΑ

Στα τσακίδια και οι τρόποι

ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ

Μπέτυ Μπαζιάνα και Μπριζίτ Τρονιέ κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΡΟ-ΒΟΛΕΣ

Η κυρία Μπριζίτ Τρονιέ είχε μόλις μιλήσει με ενθουσιασμό για την πρώτη επίσκεψή της στην Ελλάδα, όταν το δημοσιογραφικό μικρόφωνο, σ’ εκείνο τον σύντομο σταθμό της περιήγησης των δύο (πρώτων) κυριών στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος, στράφηκε στην κυρία Μπέτυ Μπαζιάνα. Και τι είπε η οικοδέσποινα αντιφωνώντας, έστω ανεπίσημα, στην υψηλή καλεσμένη; «Να είστε καλά, θα συνεχίσουμε», ψέλλισε χαμογελαστή, μα και πολύ αμήχανη, σα να φοβόταν να πει δυο λόγια παραπάνω.

Μερικές φορές ο δημόσιος λόγος προδίδει πολλά – ακόμη και η απουσία του. Ή, πολύ χειρότερα, η κατάχρησή του. Γιατί, βέβαια, η αδυναμία ή αδιαφορία της συζύγου του πρωθυπουργού να προετοιμάσει, έστω, δύο κουβέντες αντάξιες της θέσης στην οποία βρίσκεται, είναι απογοητευτική, αλλά δεν είναι και η χειρότερη. Υπάρχουν πολλά άλλα:

«Στα τσακίδια el dorado και να μη στεριώσεις πουθενά», έγραψε στον λογαριασμό του στο Facebook ο Νίκος Καρανίκας, καταδεικνύοντας για πολλοστή φορά την πολιτική, την ίδια τη διανοητική ποιότητά του. Ομως, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού δεν μπορεί να συναγωνιστεί έναν από τους πιο αγαπητούς στον Αλέξη Τσίπρα υπουργούς: κάθε τόσο, μια νέα ανάρτηση του Παύλου Πολάκη μάς καταπλήσσει με το επίπεδο του ήθους και του ύφους του. Υφους που, αφού ποτέ δεν αποθαρρύνεται, πρέπει να συμπεράνουμε ότι ενθαρρύνεται από τον πολιτικό του προϊστάμενο.

Σύμφωνοι, τα παραδείγματα είναι εντελώς διαφορετικά, με άλλο βάρος και συνέπειες – απέχουν μεταξύ τους όσο η περιστασιακή έλλειψη ευγένειας από τη συστηματική επίδειξη χυδαιότητας. Εχουν, όμως, τουλάχιστον ένα κοινό σημείο: δείχνουν –όπως και πολλά άλλα, πολύ σημαντικότερα– πόσο επιφυλακτικοί έως εχθρικοί είναι πολλοί άνθρωποι που συμμετέχουν στην κυβέρνηση ή κινούνται γύρω από αυτήν, απέναντι στους θεσμούς που πάσχισαν ή έστω βρέθηκαν να εκπροσωπούν. Ποιος από εκείνους για τους οποίους η Αριστερά σηματοδοτούσε πολύ περισσότερα, να περίμενε ότι το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» θα γινόταν άλλοθι για ένα τέτοιο μειονέκτημα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ