Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ο υδραυλικός της Μονεμβασιάς

Κύριε διευθυντά
Αποφεύγω ανέκαθεν τις κονταρομαχίες, εκτός εάν πρόκειται για ψευδείς αναφορές που με θίγουν άμεσα (δημοσίευμα στις 2/9/2017). Εστιάζω στον αντίλαλο των όσων παραπόνων εξέφρασα στην επιστολή μου μέσω υμών (8/7/2017) για τις ασχήμιες στο κάστρο της Μονεμβασιάς. Τα όσα γράφονται προς υπεράσπισή τους (από την Ενωση Επιχειρηματιών Μονεμβασίας) είναι ψευδή και η Αρχαιολογική Υπηρεσία μαζί με το υπουργείο Πολιτισμού και την εισαγγελική αρχή ασχολούνται με το θέμα αυτό. Θα ήθελα να υπογραμμίσω και να φέρω εις την προσοχή τους ότι στις 10/8/2017 υδραυλικός του Δήμου Μονεμβασίας άσκησε έλεγχο στην οικία μου σχετικά με το αποχετευτικό δίκτυο και επισήμως διαβεβαίωσε την ύπαρξή του εδώ και πέντε χρόνια. Στην επιστολή τους φέρομαι ως παράνομος, έχοντας αδιαφορήσει για την υποχρέωση αυτή. Διαφωνίες υπάρχουν και θα υπάρχουν σε όλα τα θέματα, αλλά στην προκειμένη περίπτωση θίγεται αμιγώς η αξιοπιστία και η υπόληψή μου και θα αναγκαστώ να προσφύγω σε έννομα μέσα. Οσο δε αφορά το ειρωνικό «κλείσιμο» των απόψεών τους, ότι «γυρίζουν στη βολή του εξωτερικού», ας τους θυμίσω πως και εκτός Ελλάδος υπάρχουν παρόμοιες εκκρεμότητες/παρασπονδίες που ξεβολεύουν (για να χρησιμοποιήσω τη φρασεολογία τους), αλλά αποδεδειγμένα η αγάπη για τον ίδιο μας τον τόπο παραμένει και προς τούτο επανερχόμαστε σε αυτόν, επισημαίνοντας τα ανεπίτρεπτα που όντως ξεβολεύουν τη γαλήνια παραμονή μας.

Δημητρης Αναστασακης, Βρυξέλλες

Οσα δεν είδε-άκουσε ο φίλος Εμανουέλ

Κύριε διευθυντά
Μετά το πέρας της επισκέψεως Μακρόν στην Αθήνα, ποιες σκέψεις κυριαρχούν; Η άρτια σκηνοθετημένη ομιλία στην Πνύκα, τα αυθόρμητα «mediatique selfies» στην Ερμού, η επίσκεψη στο Ιδρυμα Νιάρχου το οποίο αναγορεύτηκε magnifique πριν ακόμα ξεκινήσει το αυτοκινητάκι με την Μπέττυ Μπαζιάνα, το πολυπληθές επίσημο δείπνο στο Μαξίμου όπου βέβαια θα ήταν σωστότερο οι Ελληνες να μιλήσουν ελληνικά και οι Γάλλοι γαλλικά (και όχι κατ’ επιλογήν αντιστρόφως...). Ολα αυτά τα καλοσκηνοθετημένα γεγονότα μάλλον δεν μας έπεισαν ότι η γαλλοελληνική φιλία έγινε ισχυρότερη ή ότι ο κ. Μακρόν έμαθε περισσότερα για τη χώρα μας.  Οσον αφορά το γαλλικό κοινό, λίγος λόγος να γίνεται, μόνον η Πνύκα έζησε λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικής δόξας.

Τι δεν πληροφορήθηκε ο κ. Μακρόν; Δεν πληροφορήθηκε για την εμπορική κρίση που μαστίζει τους καταστηματάρχες της Ερμού και της χώρας γενικότερα· για την υπερφορολόγηση των ακινήτων και των εισοδημάτων, η οποία έχει νεκρώσει την αγορά και τα πάμπολλα συναφή επαγγέλματα· για την ανυπαρξία ιδιωτικοποιήσεων και επιχειρηματικότητας από το Ελληνικό μέχρι το ληστρικό Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων· για τον εξαναγκασμό των νέων σε μετανάστευση λόγω ανεργίας· για το μέγιστο άλυτο, συνεχώς εντεινόμενο, πρόβλημα των μεταναστών/προσφύγων στα νησιά μας· για την αναξιοκρατική παιδεία και το «η αριστεία είναι ρετσινιά» των Μπαλτά/Γαβρόγλου – πώς θα ακουγόταν άραγε στον αριστούχο απόφοιτο της αξιοκρατικότατης Ecole Nationale d’ Administration; Για την αφόρητη και πανάκριβη γραφειοκρατία του Δημοσίου, τις ψεύτικες υποσχέσεις των υπουργών από τα νοσοκομεία και την Υγεία μέχρι την αποκατάσταση των σεισμοπλήκτων και πυροπλήκτων...

Τι εξυπηρέτησε λοιπόν η επίσκεψη Μακρόν; Ποιους κάλυψε με το απαλό ύφασμα της γαλλικής couture η φινέτσα της; Ποιος θα τη θυμάται και για ποια καλά παρεπόμενα σε ένα χρόνο; Για να χρησιμοποιήσω πρόσφατες δόκιμες εκφράσεις, ίσως πρόκειται για «non-event» και «fake news».

Μιχάλης Μόσχος, Κτήμα «Καρυδιές» Αρτεμίσιον, Β. Εύβοια

Ασφαλώς σωστό και «της Πυκνός»

Κύριε διευθυντά
Εξαιρετικά εύστοχη ήταν η επιλογή της Πνύκας για την επίσκεψη, στις 7/9/17, και ομιλία του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, πρώτη ομιλία αρχηγού ξένου κράτους στον σημαντικό αυτό αρχαιολογικό χώρο της Αθήνας. Η Πνύκα (αρχ. Πνυξ (η) – Πυκνός), μια μικρή πετρώδης κλιτύς, ύψους 109 μ., ανάμεσα στους λόγους των Μουσών (Φιλοπάππου) και Νυμφών (Αστεροσκοπείου), απέναντι από τα Προπύλαια και τον Αρειο Πάγο, είχε νομοθετηθεί από τον Σόλωνα ως χώρος συνάθροισης της Αθηναϊκής Εκκλησίας του Δήμου ένας θεσμός που αποτελούσε το υπέρτατο και κυρίαρχο πολιτειακό όργανο της δημοκρατίας, την παντοδυναμία της οποίας επισημαίνει και ο Αριστοτέλης στην Αθηναίων Πολιτεία.

Στον χώρο αυτό, αφιερωμένο στον ύψιστο Δία, με τη μεγάλη ημικυκλική πλατεία, χωρητικότητας άνω των 10. 000 πολιτών, το βήμα λαξευμένο στο βράχο, και τον βωμό του Αγοραίου Διός, τον οποίο επεκαλούντο πριν από κάθε συνεδρίαση, πραγματοποιείτο η συνέλευση του λαού (Εκκλησία, εκκλησίαν ποιείν), μια συνεδρίαση της οποίας μας παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους «Αχαρνής» (425 π.Χ.). Οι συνελεύσεις, τακτικαί και σύγκλητοι (έκτακτες), διεξήγοντο σε κάθε πρυτανειακή περίοδο, και ακολουθούσε η έκδοση των αποφάσεων (ψηφισμάτων), που φυλάσσονταν στο Μητρώο ή χαράσσονταν σε στήλες.

Η μεγαλειώδης εκδήλωση της 7ης Σεπτεμβρίου στην Πνύκα, κάτω από τον αττικό ουρανό και με θέα την Ακρόπολη, σε μια περιοχή του κλεινού άστεως μοναδική για την πνευματικότητάς της, προβλήθηκε τηλεοπτικά σε όλη την υφήλιο· παράλληλα, μεταδόθηκαν οι λόγοι των δύο πολιτικών ηγετών. Στις ομιλίες τους ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αναφέρθηκαν, επιγραμματικά, στην Αθήνα, κοιτίδα της δημοκρατίας, και στη λειτουργία της Εκκλησίας του Δήμου. Θα μπορούσε, όμως, να τονιστεί περισσότερο, ιδιαίτερα από ελληνικής πλευράς, η σημασία του κορυφαίου αυτού θεσμού, τον οποίο αναφέρουν όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς· (πρβλ. στον Αριστοφάνη «Αχαρνής», 45, τη χαρακτηριστική φράση, Τις αγορεύειν βούλεται;). Ακόμη, να ακουστεί urbi et orbi, ότι, στον εμβληματικό αυτό χώρο, εκφωνήθηκαν από το βήμα οι λόγοι κορυφαίων πολιτικών και ρητόρων των 5ου και 4ου π.Χ. αιώνων Αριστείδη, Θεμιστοκλή, Περικλή, Αισχίνη κ.ά. και ότι η συνέλευση της Εκκλησίας του Δήμου στην Πνύκα ήταν πηγή όλων των εξουσιών: της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής και η κατεξοχήν μορφή της δημοκρατίας στην Αθήνα, ενός πολιτεύματος όπου κυρίαρχος είναι ο λαός (Θουκ. «Περικλέους Επιτάφιος») και στο οποίο ένας Αθηναίος πολίτης μπορούσε να λάβει ενεργό μέρος.

Αναστασιος Αγγ. Στεφος, δ. φ. Σύμβουλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων

Εύγε και για το Υποβολείο

Κύριε διευθυντά
Πολλά χρόνια τώρα, το Υποβολείο του Βασ. Αγγελικόπουλου στις «Τέχνες» της «Καθημερινής» της Κυριακής διαβάζεται από μια ομάδα γνωστών και φίλων ως πρώτο ανάγνωσμα, πριν περάσουμε στα υπόλοιπα θέματα. Η αιτία αυτής της πρωτοκαθεδρίας βρίσκεται στο αίσθημα κοινής λογικής, στον καθαρό και αποκαλυπτικό λόγο του, όταν ακουμπάει την άγνοια (ηθελημένα πολλές φορές), τη βλακεία, τη μνησικακία, την παντελή έλλειψη αυτοκριτικής, αυτογνωσίας και στοχαστικού νου πολλών Ελλήνων, οι οποίοι αρνούνται να δεχθούν και να αναγνωρίσουν τις ευθύνες μας ως πολιτών, οι οποίοι με περισσή θρασυδειλία εφευρίσκουν παντού ανθέλληνες συνωμότες. Αποτέλεσμα: Πορευόμαστε ως έθνος χωρίς την απαραίτητη αυτοκάθαρση, οπότε ο κάθε λαϊκιστής που θα μας χαϊδέψει τα αυτιά, μπορεί να μας σκοτίσει και υποκλέψει την κρίση και… την ψήφο. Το Υποβολείο επενεργεί ωστόσο ως αντίδοτο, ως μια μορφή μαζικής ψυχοθεραπείας που ματώνει για να θεραπεύσει και, επειδή η διαδικασία γίνεται δημόσια, ο Αγγελικόπουλος εξελίσσεται και γίνεται για πολλούς επικίνδυνος, καθώς μας αποκαλύπτει μικρότητες, σκοπιμότητες, ανεπάρκειες, λάθη, πάθη, αβελτηρίες φόβους μας. Εμείς περιμένουμε κάθε Κυριακή το Υποβολείο ως μια σταγόνα δροσιάς στη μίζερη και βάρβαρη καθημερινότητά μας. Εξάλλου, και στον Ιψεν δικαιώνεται τελικά ο δήθεν «Εχθρός του λαού».

Μηνας Νιτσοπουλος, Κλινικός ψυχολόγος – Καβάλα
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ