Ο Φιλίστωρ Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ

80 χρoνια πριν... 13-IX-1937

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: O ΦIΛIΣTΩP

ΡΙΤΣΟΣ ΑΠΟ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΟ: (Από κριτικό σημείωμα του Αιμ. [ιλίου] Χ. [ουρμουζίου] για «Το τραγούδι της αδελφής μου» του Γιάννη Ρίτσου. Οι επί μέρους επιφυλάξεις του κρυπτοκομμουνιστή ακόμα τότε αρχισυντάκτη της «Καθημερινής» Αιμιλίου Χουρμουζίου θα πρέπει –νομίζω– να αναγνωσθούν και ως προκάλυμμα, προκειμένου να δημοσιευθούν σε μία συντηρητική εφημερίδα και εν μέση αντιδραστική δικτατορία, αλλά και κυριαρχία στην πιάτσα των ποιητών - γόνων «καλής οικογενείας», οι έπαινοι για έναν ποιητή του οποίου τον «Επιτάφιο» είχε τυπώσει σε χιλιάδες αντίτυπα ο «Ριζοσπάστης» (με τους σκληρούς στίχους που ο ίδιος ο ποιητής σε μεταγενέστερη έκδοση αφαίρεσε) λίγες ημέρες προ της κηρύξεως της δικτατορίας και ο οποίος ανεφέρετο σε συμβάντα που απετέλεσαν το πολιτικό πρόσχημα για την επιβολή της). «Ενθυμούμαι ότι είχα επαινέσει τον κ. Γιάννην Ρίτσον όταν τύπωσε τις “Πυραμίδες” του. Μέσα στον σκοτεινό συνωστισμό της ποιητικής μετριότητος του καιρού μας, ο κ. Γιάννης Ρίτσος έρριψε μια δέσμη φωτός, ικανή για να του ανοίξη τον δρόμο... Μα θά ’λεγε κανείς ότι ο κ. Ρίτσος εβάδιζε με κοθόρνους. Κάτι τον συνέπαιρνε πιο πάνω από τη γη και από τα πράγματα –πιο πάνω από τα ανθρώπινα, που δεν εχάριζε βάθος και στοχασμό στην ποίησή του, αλλά τη διακοσμούσε μάλλον με λογής - λογής μπιχλιμπίδια αστραφτερά και ψεύτικα, με στόμφον ωκεάνιο, που αφαιρούσε αντί να προσθέτη στο ειδικό της βάρος... [...] Μ’ ας βιασθούμε να ενθουσιασθούμε με τον κ. Γιάννη Ρίτσο. Στο “Τραγούδι της αδελφής μου” παρά τα πολλά που θα είχε να παρατηρήση κανείς, η ρωμαλέα ποιητική πνοή, που πάλλει με πυρετώδη ρυθμό και φουσκώνει τις φλέβες είναι καταφάνερη στον κάθε στίχο, στην κάθε φωνή που βγαίνει σαν μυστικός κι αξιοπρεπής θρήνος από το πολύπτυχο αυτό ελεγείο. [...] Ωραίοι στίχοι. Ωραία νοήματα. [...].»

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ