Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Των λαθών μας τον τάραχο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣTAΣEIΣ

Να γνώριζε άραγε αρχαία μυθολογία ο Πίνδαρος; Εντάξει, ρεαλιστές εμείς, θα αμφισβητήσουμε τον θρύλο ότι κάποια στιγμή αποκοιμήθηκε στον Ελικώνα κουρασμένος, και βρήκαν την ευκαιρία οι μέλισσες να φτιάξουν την κερήθρα τους πάνω στα χείλη του, δίνοντάς του το χάρισμα της ποίησης. Δεν μπορούμε όμως να αμφισβητήσουμε ότι γνώριζε τους μυθολογικούς ήρωες έναν προς έναν και τις ιστορίες τους όλες και λεπτομερώς. Μαρτυρία ακλόνητη οι Επίνικοί του. Ανάμεσά τους και ο δέκατος Ολυμπιόνικος. Πώς τον λέει λοιπόν εκεί ο γνώστης Πίνδαρος τον γνωστό μας Αυγεία με τους κακόφημους στάβλους; Αυγέα τον λέει.

Οπως και ο Στράβων. Και ο Παυσανίας. Και ο Αιλιανός.

Οπότε; Οπότε όταν η Ν.Δ. σπεύδει να χλευάσει σαν «άσχετο» τον κ. Τσίπρα, επειδή στη Θεσσαλονίκη είπε «Θα καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγέα» (και όχι του Αυγείου, όπως λέμε μάλλον όλοι οι υπόλοιποι), αυτοσυστήνεται πανηγυρικά σαν άσχετη. Και δίνει λαβή να τη χλευάσουν όσοι έχουν τέτοια όρεξη, όσοι τέλος πάντων θεωρούν σοβαρά αυτά τα ζητήματα. Πόσο πιθανό είναι να διάβασε ο πρωθυπουργός πρόσφατα Πίνδαρο και να επηρεάστηκε; Οσο και το να κουβαλούσε στις διακοπές του έναν τόμο με τους Επίνικους ο κ. Κικίλιας (ή όποιος άλλος συνέγραψε τη νεοδημοκρατική ειρωνεία). Πιθανώς, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας πέτυχε το σωστό κατά λάθος. Αλλά, για να μη χάνουμε το μέτρο, οι πολιτικοί, άνθρωποι που μιλούν πάρα πολύ, θα λαθέψουν. Θα γλιστρήσει η γλώσσα τους, και για λόγους ποικίλους: Είτε επειδή θέλουν να κάνουν επίδειξη γνώσεων που δεν τις έχουν είτε επειδή «γεννήθηκαν» σαν κακοί ρήτορες και δεν κατάφεραν να βελτιωθούν, όσο κι αν πολέμησαν (ας θυμηθούμε τον Μιλτιάδη Εβερτ και τον κ. Σημίτη) είτε επειδή γοητεύονται και αυτοί από το φάντασμα μιας καθαρεύουσας που δεν την κατέχουν είτε επειδή τους παγιδεύει η ίδια η ξύλινη φόρμα της πολιτικής ρητορικής. Να τους συγχωρέσουμε όλους και για όλα τα γλωσσικά ή άλλου τύπου αμαρτήματά τους; Δεν το ’χουν ανάγκη. Ας τους ειρωνευόμαστε όμως μόνο για τα πραγματικά σφάλματά τους, όχι γι’ αυτά που θεωρεί σφάλματα –χωρίς να είναι– η δική μας απαιδευσία (ας θυμηθούμε το μπούμερανγκ της μονόσιγμης καζαντζακικής «Οδύσειας»). Ας σιγουρευόμαστε πρώτα με λίγο διάβασμα, κέρδος θα το ’χουμε. Κι αν είναι να τους κρεμάσουμε, ας τους κρεμάσουμε όλους. Και τους «δικούς μας» δηλαδή. Οχι μόνο τους αντιπάλους μας. Αφού έτυχε να έχουμε δύο μάτια, ας το εκμεταλλευτούμε. Ας βλέπουμε και δεξιά και αριστερά.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ