Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Συντέλειες με την οκά

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣTAΣEIΣ

Το τέλος του κόσμου, που είχε προαναγγελθεί για το 2012, τάχα επειδή το είχαν προβλέψει οι Μάγια, μόνο κινηματογραφικά το ζήσαμε, από μια ταινία μελό που εκμεταλλεύτηκε το μαζικό ενδιαφέρον. Ουδείς, πάντως, είχε σπεύσει προ πενταετίας να ρευστοποιήσει την περιουσία του, ώστε να γλεντοκοπήσει άνευ ορίων, αποχαιρετώντας τη ζωή, όπως είχε γίνει το 1910. Και τότε θα καταστρεφόταν ο κόσμος, από τον κομήτη του «Χάλεϊ». Οταν ο κομήτης προσπέρασε τον πλανήτη μας δίχως να τον θίξει, οι πιο ψύχραιμοι βρέθηκαν αστρονομικά πλουσιότεροι: Είχαν αγοράσει κοψοχρονιά σπίτια, κτήματα, χρυσαφικά, εργοστάσια κι ό,τι, άλλο είχαν σκοτώσει οι πανικόβλητοι.

Την τελευταία τριετία αποκτήσαμε επιτέλους έναν ρυθμό, ώστε να μπορούμε κι εμείς σαν άνθρωποι να φτιάχνουμε έγκαιρα το πρόγραμμά μας: Η συντέλεια έρχεται πλέον δις ετησίως. Το 2015 ήρθε τον Σεπτέμβριο και κατόπιν τον Δεκέμβριο, το δε 2016 μάς ανεμοσκόρπισε τον Απρίλιο και, πεισματάρα, ξανά τον Ιούλιο. Φέτος μάς κονιορτοποίησε στις 21 Αυγούστου και θα μας δώσει το τελικό χτύπημα το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου· «τουτουνού» του Σεπτεμβρίου, για να θυμηθούμε τον Νίκο Σταυρίδη. Θα χάσουμε δηλαδή το διήμερό μας. Βέβαια, στα πρωτοσέλιδα των ελληνικών φύλλων που ειδικεύονται σε προφητείες και πλανητοαφανισμούς το τέλος έρχεται πολύ πιο συχνά. Αυτά, όμως, είναι δικά μας πράγματα, δεν αφορούν τον υπόλοιπο κόσμο, που έτσι κι αλλιώς είναι ένα ταπεινό παρακολούθημα του «ελληνισμού», όπως τον εννοεί και τον εμπορεύεται η εθνικώς ορθή φαντασιοκοπία. Μετράμε ανάποδα λοιπόν. Δύο μέρες έμειναν, άντε δύο και κάτι, αν ο καταστροφέας μας, ο Πλανήτης Χ ή «Νιμπούρου», μας κάνει τη χάρη να μας επισκεφθεί σούρουπο ή νύχτα. Αυτός ο «Νιμπούρου» έχει κάνει ήδη πλούσιο έναν Αμερικανό συγγραφέα που εκδίδει έναν τόμο κάθε συντέλεια. Αλλοι πάλι ανακαλύπτουν το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο και το ερμηνεύουν σαν να ’ναι ανταπόκριση από τη Δευτέρα Παρουσία. Εκείνο το «εγερθήσεται έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν», λένε, δεν υπονοεί τους πυραύλους του Κιμ και τους λεκτικούς προς το παρόν αντιπυραύλους του Τραμπ; Και το «σεισμοί τε μεγάλοι κατά τόπους και λιμοί και λοιμοί έσονται, φόβητρά τε και σημεία απ’ ουρανού μεγάλα έσται», δεν επαληθεύτηκε με τους σεισμούς στο Μεξικό και με τον τερατώδη τυφώνα «Χάρβεϊ»; Από τον «Χάλεϊ» στον «Χάρβεϊ» λοιπόν. Ας ελπίσουμε ότι ο Κιμ και ο Τραμπ θ’ αφήσουν τη δουλειά στον «Νιμπούρου». Αν το πάρουν προσωπικά, ίσως δικαιώσουν τους συντελειοπώλες.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ