Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Πρέπει να έχεις και κάτι να πεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Στιγμιότυπο από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με εντυπωσιακή την παρουσία της βασίλισσας του Καμερούν, αριστερά. Η λεζάντα του πρακτορείου, βέβαια, την αναφέρει ως σύζυγο του προέδρου της αφρικανικής χώρας· εντούτοις, ας μην κοροϊδευόμαστε, το δείχνει ότι είναι η βασίλισσα του Καμερούν...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Η αρχαιολόγος Λίνα Μενδώνη –φοβάμαι ότι το έχω ξαναπεί, αλλά δεν πειράζει– γράφει υπέροχα. Το γνωρίζω, επειδή κάποτε διάβασα μέσα σε μία νύχτα το βιβλίο της για τους νεολιθικούς οικισμούς της Τζιας· όχι επειδή πάντα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μικρό παιδί, ήθελα να μάθω για τους νεολιθικούς οικισμούς της Τζιας, αλλά επειδή το βιβλίο είναι πολύ ωραία γραμμένο. Με αυτές τις προσδοκίες, λοιπόν, έπιασα να διαβάσω την Κυριακή το άρθρο της στην «Κ». Με την υπόθεση του Ελληνικού και τα προσκόμματα του ΚΑΣ, αλλά και με τις σοβαρές καταγγελίες της Ασπασίας Λούβη να είναι πρόσφατες, κάτι ενδιαφέρον –σκέφθηκα– θα έχει να πει η κ. Μενδώνη. Ακολουθεί σύνοψη του άρθρου.

Ο πολιτισμός, γράφει η κ. Μενδώνη, βρίσκεται στον πυρήνα των πολιτικών για τη βιώσιμη ανάπτυξη – πολύ σωστά, αλλά το ξέραμε· το μηρυκάζουν, άλλωστε, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί στις προεκλογικές ομιλίες. Ο πολιτισμός δημιουργεί προστιθέμενες αξίες και μετρήσιμες εξωτερικές οικονομίες· σε συνδυασμό μάλιστα με τις ψηφιακές τεχνολογίες, οι αναπτυξιακές προοπτικές είναι μεγάλες – και αυτό, ελπίζω δεν σας εκπλήσσω, το ξέραμε. Συνεχίζει εξίσου πρωτότυπα, εξηγώντας πώς η οικονομία του πολιτισμού συνδέεται με τον τουρισμό (το είχατε σκεφθεί ποτέ;) και, με τον τρόπο αυτόν, αυξάνονται οι αναπτυξιακές δυνατότητές της. Ετσι, η οικονομία του πολιτισμού γίνεται απαραίτητο στοιχείο των μελετών αναπτυξιακής στρατηγικής στις σύγχρονες οικονομίες – κάτι το οποίο και να μην το γνώριζα προτού διαβάσω το άρθρο, η συγγραφέας του το έχει ήδη πει παραπάνω.

Καταλήγει με τη διαπίστωση ότι «για να αντιμετωπιστεί η διαρκώς επιδεινούμενη υφεσιακή κατάσταση στην Ελλάδα απαιτούνται αναπτυξιακές πρωτοβουλίες». Συμφωνούμε όλοι επ’ αυτού, νομίζω· και κρατάμε πια την αναπνοή μας να δούμε τι το συγκεκριμένο έχει να μας πει η κ. Μενδώνη στην τελευταία παράγραφο του άρθρου. «Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η δημιουργία φιλοεπενδυτικού περιβάλλοντος», γράφει και δημιουργεί την προσδοκία στον αναγνώστη ότι κάπως θα αποκαλύψει τη θέση της για την εμπλοκή στο Ελληνικό. Αντ’ αυτού, όμως, το άρθρο τελειώνει όπως ξεκίνησε, με γενικότητες: ο πολιτισμός είναι για την Ελλάδα στρατηγικός πόρος, ανάπτυξη χωρίς πολιτισμό δεν υπάρχει, ούτε και πολιτισμός χωρίς ανάπτυξη.

Δεν αρκεί, λοιπόν, να μπορείς να γράφεις καλά, πρέπει να έχεις και κάτι να πεις· και η κ. Μενδώνη δεν έχει τίποτε απολύτως να πει επί του θέματος. Γενικότητες, διατυπωμένες με προσοχή ώστε να μη θίγεται κανείς. Θα μπορούσε θαυμάσια το άρθρο να έχει γραφεί από κάποιον λογογράφο για προεκλογική ομιλία αρχηγού κόμματος. Οχι από κάποια που υπηρέτησε σχεδόν δέκα χρόνια ως γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και γνωρίζει απέξω κι ανακατωτά τα προβλήματα και τις παθογένειες του χώρου.

Εντύπωση προκαλεί ότι η παρέμβασή της δεν αναφέρεται καν στις καταγγελίες της κ. Λούβη, μέσω της συνέντευξής της στην «Κ». Τίποτε για τον απηρχαιωμένο οργανισμό του ΤΑΠ· τίποτε για το διάτρητο σύστημα έκδοσης εισιτηρίων και την τεράστια διαφυγή εσόδων· τίποτε για την αξιοθρήνητη λειτουργία των πωλητηρίων· και τίποτε για τα αναψυκτήρια που τα λυμαίνονται τρεις οικογένειες.

Σπάνια λεπτότητα

Ο Τσίπρας δεν μας έχει συνηθίσει σε παρόμοια λεπτότητα και, γι’ αυτό, από το μήνυμά του για την επέτειο των δύο χρόνων της κυβέρνησης επισημαίνω με ιδιαίτερη ικανοποίηση την πρόταση: «Είμαστε ακόμη στο νερό και κολυμπάμε, αλλά το κεφάλι μας είναι έξω». Πιο διακριτικό και λεπταίσθητο τρόπο για να μας θυμίζει το νέο κατόρθωμα της κυβέρνησής του στον Σαρωνικό δεν μπορούσε να βρει. Μπράβο του!

Σαχλοαριστερά

Χθες ήταν η, υποτίθεται, κρίσιμη συνάντηση των εκπροσώπων των υποψηφίων με την επιτροπή Αλιβιζάτου. Πού κατέληξαν ή αν κατέληξαν κάπου, δεν γνωρίζω. Ούτε και έχει σημασία. Ακόμη δεν ξέρουν πώς θα βρουν τις 800.000 ευρώ για το κόστος της ψηφοφορίας· συνεπώς, όπου και αν καταλήξουν, θα είναι κάπου στα σύννεφα, στη δική τους Νεφελοκοκκυγία. Πολύ σωστά, λοιπόν, φίλος αποφάσισε να λέει στο εξής Σαχλοαριστερά την Κεντροαριστερά. Καθιερώνω τον όρο, αφού μάλιστα μου παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ