ΠΟΛΗ

Η Θεσσαλονίκη ξανά στις... φλόγες

ΓΙΩΤΑ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ

Η τεράστια μακέτα του θαλάσσιου μετώπου της Θεσσαλονίκης, σχεδιασμένη από τον σκηνογράφο Γιάννη Κατρανίτσα, στην πλατεία Αριστοτέλους. Η πυρκαγιά «αναβιώνει» το ερχόμενο Σάββατο.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Ελάτε για λίγο στη θέση μου και απαντήστε μου σε κάτι πριν με καταπιεί για πάντα η σιωπή. Σας καλώ να σκεφτείτε για λίγο, une minute seulement. Πείτε πως είστε πολεοδόμοι. Και σας φέρνουν τον χάρτη της σημερινής πόλης μπροστά σας έπειτα από μια μεγάλη πυρκαγιά, “κούφια η ώρα που τ’ ακούει”, όπως λέτε στον τόπο σας. Τι θα προτιμούσατε, να είχε καεί και να έχει γίνει στάχτη; Και τι θα βάζατε στη θέση του;».

Είναι η τελευταία φράση του Γάλλου πολεοδόμου Ερνέστ Εμπράρ που κλήθηκε να σχεδιάσει την καμένη Θεσσαλονίκη. Απευθύνεται στους σημερινούς κατοίκους της πόλης. Μιλάει για το χθες και το σήμερα, από το μπαλκόνι της Λέσχης Θεσσαλονίκης (Λ. Νίκης 63), στο σημείο όπου σταμάτησε η μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, τον Αύγουστο του 1917 και κατέκαψε σε 32 ώρες το ιστορικό κέντρο της πόλης.

Το κτίριο μεταμορφώνεται από ένα γιγάντιο video mapping από την ομάδα visual artists, προσφέροντας μια ρεαλιστική οπτικοποίηση των συμβάντων με τα στοιχεία της φωτιάς, του νερού, φωτογραφικά ντοκουμέντα και αποκόμματα εφημερίδων. Φλόγες φωτίζουν τη λεωφόρο, τη θάλασσα, τα σπίτια. Οι θεατές στους δρόμους και στα μπαλκόνια κρατούν δάδες. Είναι η κορύφωση της δραματοποιημένης αφήγησης, ενός μοναδικού υπερθεάματος «Εγινε η σπίθα πυρκαγιά», που θα ξετυλιχθεί το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου από τις 18.00 έως τις 22.00 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αφιερωμένο στην επέτειο των 100 χρόνων της Μεγάλης Πυρκαγιάς του 1917. Η πόλη θα φλέγεται επί τέσσερις ώρες από την Ανω Πόλη έως την πλατεία Αριστοτέλους όπου φλόγες θα τυλίξουν μια τεράστια μακέτα του θαλάσσιου μετώπου της Θεσσαλονίκης (σχεδιασμένη από τον σκηνογράφο Γιάννη Κατρανίτσα).

Διακόσιοι καλλιτέχνες, 20 φορείς/ομάδες και 250 εθελοντές επιστρατεύθηκαν για τη θεατρική αναπαράσταση ενός δραματικού γεγονότος για την πόλη που γεννήθηκε από τις στάχτες πριν από έναν αιώνα. Είναι ένα απαιτητικό πολυθέαμα βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Τούλα (παραγωγή και υλοποίηση: Parallaxi), μια συμπαραγωγή με τον Δήμο Θεσσαλονίκης και την αντιδημαρχία Πολιτισμού, σε πρωτότυπα κείμενα του συγγραφέα Σάκη Σερέφα, σκηνοθεσία Κορίνας Βασιλειάδη και Χάρη Πεχλιβανίδη (In Flux).

Ξεκινάει από την πλατεία Μουσχουντή στην Ανω Πόλη, εκεί όπου η σπίθα έγινε φωτιά, κατεβαίνει στην οδό Εδέσσης με σειρά από δρώμενα, εργαστήρια και προβολές εικόνων της Θεσσαλονίκης, στο Μπενσουσάν Χαν και στο Κύρτση Χαν, κτίρια που διασώθηκαν από τη φωτιά. Στη Λέσχη, ηθοποιοί αφηγούνται την πορεία της πυρκαγιάς και το όραμα του Εμπράρ, βασιζόμενοι σε αληθινές μαρτυρίες και γεγονότα.

«Για μένα η πόλη είναι ένα σκηνικό μέσα στο οποίο παίζουμε έναν ρόλο που δεν ξέρουμε ποιος είναι», λέει στην «Κ» ο συγγραφέας Σάκης Σερέφας που έγραψε τα κείμενα της αφήγησης. «Προσπάθησα να δώσω φωνή και ύφος στις αγωνίες και στις ψυχές των ανθρώπων. Να τους ζωντανέψω, να τους δώσω μια ταυτότητα. Η κυρά που τηγάνιζε μελιτζάνες και από τις σπίθες πήρε μπρος το Κακό, η μάνα που έχασε μέσα στον χαλασμό το παιδί της και το έψαχνε με αγγελίες στις εφημερίδες, οι ιερείς που ζητούσαν μπαχτσίσι από τους πυροπαθείς για να τους γράψουν στις λίστες των πληγέντων, ο σιδεράς που άνοιγε λιωμένα θησαυροφυλάκια και το διαφήμιζε με ρεκλάμα στις εφημερίδες, όλοι ήταν άνθρωποι κομπάρσοι. Δεν τα φαντάστηκα. Τα ανακάλυψα στα ειδησάρια των τοπικών εφημερίδων κι έγιναν ο καθένας ρόλος για να δούμε τι έχουν να μας πουν. Και τι έχει να μας πει η πόλη και ο... Εμπράρ σήμερα».

«Ακόμα σε αυτή ζείτε»

«Σας άξιζε μια καλύτερη πόλη», λέει. «Πήρα χαρτιά και μολύβια και σας την έφτιαξα. Ακόμα μέσα σ’ αυτή ζείτε. Οταν βαδίζεις στην παλιά παραλία και βλέπεις τη Ροτόντα ίσια πάνω. Οταν ψωνίζεις στην Ερμού βλέπεις την Αγια-Σοφιά στο τέρμα της, τη βλέπεις. Οταν κάθεσαι στο παγκάκι βλέπεις τον Ολυμπο τρώγοντας σπόρια, γιατί εγώ αποφάσισα να μπορείς να τα δεις. Αλλά δεν σκέφτηκα εγώ να κάνετε πάρκινγκ αυτή την πόλη. Δεν πρότεινα να χτίσετε οκταώροφες αηδίες που σκοτεινιάζουν το σύμπαν. Δεν εμπνεύστηκα μια πόλη-καφετέρια με εκθέσεις επίπλων και καναπέδες με φραπέδες στα πεζοδρόμια. Αυτά δικές σας εμπνεύσεις είναι...».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 

 Πτυχές 
 

Δείτε τις διαδρομές του Ν. Βατόπουλου στο διαδραστικό χάρτη