Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ο αρχιφαρμακοποιός και η Αιδηψός

Κύριε διευθυντά
Στην «Κ» της 05/09/2017, ο αειθαλής και βετεράνος επιστολογράφος Γ. Σταραντζής αναφέρεται στη γενέθλια πόλη του, την Αιδηψό, και στους λόγους που επιβάλλουν την διοικητική της αυτονομία. Εις ενίσχυση των απόψεών του, παραθέτω ένα κείμενο που βρήκα στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αθηνά» του 1847, εις την οποίαν ο αρχιφαρμακοποιός του βασιλέως Οθωνος, ο Ξαβέριος Λάνδερερ, γράφει για τη μοναδικότητα των λουτρών της Αιδηψού. «Αθηνά», 08/05/1847 – Εκθεσις περί των θερμών υδάτων εν τω δήμω Αιδηψού της εις τον νομόν Ευβοίας επαρχίας Ξηροχωρίου και της εξ αυτών ωφελείας. «Υπέρκειται δε της των Χαλκιδέων πόλεως το Ληλάντιον καλούμενον πεδίον. Εν δε τούτω θερμών τε υδάτων εισίν εκβολαί προς θεραπείαν νόσων “οις εχρήσαντο και Σύλλας Κορνήλιος ο των Ρωμαίων ηγεμών” (Γεωγραφικά Στράβωνος βιβλίο 1 παρ. 9). Οτι εις τα περί ων ο λόγος λουτρά ιάθη ο Σύλλας από χρονίαν νόσον, τούτο είναι ιστορικόν βεβαιούμενον και από τα υπάρχοντα εισέτι λείψανα των αυτόθι οικοδομών του. Επίσης είναι αναντίρρητον και ότι επ’ εσχάτων όσοι πάσχοντες πολυχρόνια νοσήματα, οίον ρευματισμούς, λιθίασιν (πέτρα), κωλυκόπονον, εμφράξεις, πολυχρονίους πληγάς, και κρατήσεις χειρών και ποδών κ.λπ., κατέφυγον εκεί, ιάθησαν εντελώς, και ούτοι πάντες μαρτυρούσι την δραστηρίαν ενέργειαν των υδάτων εκείνων. Εκ των πασχόντων και ιαθέντων είναι και ο ιατρός κ. Γ. Καλλιρόης, κάτοικος Χαλκίδος, η Σταματογιάνναινα εκ του χωρίου Βάθειας Χαλκίδος και άλλοι ως και ο εκ Στυλίδος καπ. Κωνσταντής. […]

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Η ιστορία της ΔΕΗ και το μέλλον της

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή το άρθρο του κ. Ηλία Μπέλλου στη σελ. 24 της «Κ» της 24/8/2017, θεωρώ χρήσιμο να θέσω υπόψη των αναγνωστών σας τα ακόλουθα, σχετικά με την πορεία των σχέσεων της ΔΕΗ με το Δημόσιο.

Στο Αρθρο 1 του ιδρυτικού νόμου της ΔΕΗ 1448/50, αναφέρεται: «…θα ανήκει μεν στο κράτος και θα λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος, αλλά κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, με οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια…». Η διατήρηση της αυτοτέλειας αποτέλεσε κατά τα πρώτα χρόνια κυρίαρχο μέλημα των συνδικαλιστικών ενώσεων του προσωπικού αλλά και των διοικήσεών της. Ατυχώς όμως το πολιτικό μας σύστημα αποδείχτηκε ανώριμο να δεχθεί επί μακρόν τους «δυτικότροπους» θεσμούς του ιδρυτικού της νόμου. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα συνέβησαν περί τα μέσα του 1966, όταν η τότε κυβέρνηση υπέβαλε σχέδιο νόμου με το οποίο διευκολύνονταν οι παρεμβάσεις στη ΔΕΗ, μέσω Βασιλικών Διαταγμάτων αντί τροποποιήσεων του ιδρυτικού της νόμου. Εκδηλώθηκε έντονη αντίδραση, ιδίως από τον Σύλλογο Μηχανικών ΔΕΗ, αλλά και την τότε διοίκηση της ΔΕΗ (καθ. Αλ. Παπά και Ν. Δημόπουλου). Οι τελευταίοι υπέβαλαν τελικά την παραίτησή τους, με επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η επιχειρούμενη ρύθμιση «…αποτελεί θανάσιμον πλήγμα στην υπόσταση της ΔΕΗ…, ότι η συχνή αλλαγή διοικήσεων ισοδυναμεί με κατάργησιν της αυτοτέλειας και ανατροπήν της φιλοσοφίας της ίδρυσής της…».

Με την επιβολή της δικτατορίας την 21η/4/67, καταργήθηκε φυσικά κάθε αυτοτέλεια της ΔΕΗ. Ατυχώς όμως και μετά την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας το 1974 και ιδίως μετά το 1981, η πολιτική της κρατικής εξάρτησης επανήλθε, χωρίς ατυχώς να υπάρξουν αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των πολιτικοποιημένων πλέον συνδικάτων όσο και των διοικήσεων της ΔΕΗ, τουλάχιστον στην ίδια έκταση όπως στο παρελθόν. Αντίθετα καθιερώθηκε έκτοτε, θεωρούμενη ως φυσική πλέον συνέπεια, η αλλαγή των διοικήσεων με κάθε κυβερνητική αλλαγή. Αποτέλεσμα της πρακτικής αυτής ήταν να μειωθεί σταδιακά η αποδοτικότητα της ΔΕΗ ως επιχείρησης και να αποτελεί «νοσταλγική ανάμνηση» η «ηρωική 15ετία 1950-65», κατά την οποία επιτεύχθηκε ο πλήρης εξηλεκτρισμός της χώρας, με ηλεκτροδότησή της από εγχώριες πηγές (λιγνίτης, υδατοπτώσεις) σε ποσοστό άνω του 80%, έναντι της πλήρους εξάρτησης από το πετρέλαιο κατά το παρελθόν. Παρά ταύτα η ΔΕΗ συνέχισε το δημιουργικό της έργο, λόγω των στέρεων βάσεων στις οποίες θεμελιώθηκε και της συμβολής του προσωπικού της, με κυμαινόμενη μεν αλλά ατυχώς συνεχώς μειούμενη αποδοτικότητα.

Η είσοδος της χώρας στην Ε.Ε. επέβαλε την προσαρμογή του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας σε γενικής ισχύος κανόνες, οι οποίοι προωθούσαν σταδιακά την «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας», με απώτερο στόχο τη δημιουργία μιας ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς. Η χώρα μας ατυχώς προσαρμοζόταν με δυσφορία και καθυστερήσεις στους κανόνες αυτούς, μέχρι να της επιβληθεί ουσιαστικά η πλήρης εφαρμογή τους.
Ας ελπίσουμε ότι έστω και υπό τις δυσμενείς σημερινές συνθήκες, μια νέα ΔΕΗ, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και το άξιο προσωπικό που διαθέτει, και παράλληλα επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της στις γειτονικές χώρες, θα μπορέσει να προσφέρει στον τόπο υπηρεσίες ανάλογες αυτών που πρόσφερε κατά τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυσή της, οδηγώντας τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας στη Νέα Ευρωπαϊκή Εποχή. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο εγχείρημα, εφόσον και οι εργαζόμενοι συνειδητοποιήσουν το υπαρξιακό πρόβλημα της σημερινής ΔΕΗ και το μακροπρόθεσμο συμφέρον τους.

Μιχαλης Παπαδοπουλος, Ομ. Καθ. ΕΜΠ, πρώην Διευθυντής ΔΕΗ

Μισθώσεις, Airbnb και ιδιοκτήτες

Κύριε διευθυντά
Αναφερόμενος στο άρθρο του κ. Ρηγόπουλου που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της «Κ» της 12ης Σεπτεμβρίου, αλλά και σε αυτό του κ. Ρουσάνογλου που δημοσιεύθηκε στις 17-9-2017 στην «Κ», σχετικά με τη λειτουργία της  Αirbnb στη χώρα μας, θα ήθελα να επισημάνω ορισμένες ανακρίβειες αλλά και παραλείψεις που οδηγούν τον αναγνώστη στον σχηματισμό στρεβλής εικόνας για το ζήτημα αυτό.

Κατ’ αρχάς τα έσοδα από τη δραστηριότητα αυτή δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση «μαύρα» όπως οι συνεργάτες σας ισχυρίζονται, για τον απλό λόγο ότι όλες οι συναλλαγές γίνονται ηλεκτρονικά αποκλειομένων εντελώς των μετρητών. Συνεπώς ο βαθμός φοροδιαφυγής πρακτικά είναι μηδενικός.

Τα έσοδα από εκμίσθωση μέσω της πλατφόρμας Airbnb δεν είναι πολλαπλάσια της απλής αστικής μίσθωσης, όπως αναφέρεται, ούτε «εύκολα» και «καλά», δεδομένου του κόστους που έχει η αναγκαία καλή επίπλωση του διαμερίσματος, του καθαρισμού και των υπολοίπων παροχών που είναι απαραίτητες, εν αντιθέσει με την αστική μίσθωση. Από την άλλη, η πολλάκις εξοντωτική εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ επί παντός ακινήτου καθιστά απολύτως αναγκαία την εκμετάλλευσή του όχι μόνο για «απόκτηση επιπλέον εισοδήματος», αλλά απλά και μόνον για την εξυπηρέτηση των φορολογικών υποχρεώσεων του ιδιοκτήτη. Τέλος, δεν γίνεται αναφορά σ’ έναν σημαντικότατο παράγοντα: αυτόν της έλλειψης νομικής προστασίας του ιδιοκτήτη έναντι των ασυνεπών ενοικιαστών, όπως υφίσταται σε πολλές χώρες της Ε.Ε.

Ενώ ο μισθωτής προστατεύεται πολλαπλώς (και πολύ σωστά γίνεται), ο εκμισθωτής είναι ουσιαστικά ανυπεράσπιστος, δεδομένης μάλιστα της λειτουργίας της ελληνικής Δικαιοσύνης, η οποία αγγίζει τα όρια της αρνησιδικίας. Πολλοί ιδιοκτήτες θα προτιμούσαν την κλασική αστική μίσθωση, έστω και με λιγότερα έσοδα, εάν υπήρχε νομικά η ουσιαστική εγγύηση εκ μέρους του ενοικιαστή, η οποία θα διασφάλιζε τους όρους της μισθωτήριας σύμβασης.

Ας σταματήσουν λοιπόν να προβάλλονται οι «άστεγοι μετακλητοί υπάλληλοι των νησιών» ως σημαία εναντίον της πλατφόρμας τύπου Airbnb, διότι αυτό, εκτός του προφανούς λαϊκισμού που εμπεριέχει, δεν μπορεί να αποτελεί πρόβλημα του ηλεκτρονικού συστήματος των βραχυπρόθεσμων ενοικιάσεων ούτε των ιδιοκτητών των ακινήτων, αλλά της πολιτείας. Οι κραυγές θυμίζουν μόνο τον αλήστου μνήμης υπουργό του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Μαρούδα, που θα κατέρριπτε τους δορυφόρους που θα τολμούσαν να εκπέμψουν πάνω από την Ελλάδα!

Βασιλης Πινιατωρος – Αργοστόλι

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ