ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Καθοριστικές για την Ε.Ε. οι γερμανικές εκλογές

JAMIE MCGEEVER / REUTERS

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο​​ι γερμανικές εκλογές είναι ταυτόχρονα το πλέον αδιάφορο πολιτικό γεγονός της χρονιάς για τις αγορές και μια σημαντική στιγμή που θα μπορούσε να καθορίσει το μέλλον της Ευρώπης για μία γενιά. Αναμένεται ευρέως πως η Αγκελα Μέρκελ θα επανεκλεγεί καγκελάριος και πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα παραμείνει υπουργός Οικονομικών, δηλαδή ότι θα διατηρήσουν τις θέσεις τους ως οι πλέον ισχυροί και με τη μεγαλύτερη επιρροή πολιτικοί όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά στον κόσμο.

Ακόμη και αν οι ψηφοφόροι κάνουν σήμερα την έκπληξη και ανατρέψουν την πρόβλεψη, η άμεση επίδραση που θα είχε στις αγορές η ανάδειξη του Μάρτιν Σουλτς ως καγκελαρίου και η φυγή του Σόιμπλε θα είναι μηδαμινή. Η γερμανική πολιτική, βασισμένη στη συναίνεση, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για την ανάπτυξη του λαϊκισμού και τα περισσότερα από τα γερμανικά πολιτικά κόμματα είναι πλήρως αφοσιωμένα στην Ευρώπη και στο εγχείρημα του ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, οι σχέσεις με τη Γαλλία θα γίνουν στενότερες και ισχυρότερες, πράγμα που θα έπρεπε να ενισχύσει τα θεμέλια της Ευρωζώνης. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες για την Ευρωζώνη, την ΕΚΤ, την ευρωπαϊκή ενσωμάτωση και την οικονομία 12 τρισ. της Ευρωζώνης θα είναι πιθανώς εξαιρετικά σημαντικές. Σήμερα η Ευρωζώνη αναπτύσσεται με τον ταχύτερο ρυθμό από το 2011 και δεν φαίνεται να είναι πλέον στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η εικόνα φαινόταν διαφορετική την 1η Ιανουαρίου, όταν πολλοί υπέθεταν πως ο εκλογικός κύκλος του 2017 αποτελούσε τη μεγαλύτερη απειλή του έτους για τις παγκόσμιες αγορές, πως ο λαϊκισμός θα έσπρωχνε τη Γαλλία στην άκρα Δεξιά και πως θα επανερχόταν η απειλή της διάλυσης της Ευρωζώνης. Η περαιτέρω ενσωμάτωση της Ευρωζώνης εξαρτάται από την ενδυνάμωση του γαλλογερμανικού άξονα, σύμφωνα με τον Φίλιπ Χίλντεμπραντ, αντιπρόεδρο της BlackRock και τέως πρόεδρο της ελβετικής κεντρικής τράπεζας. Μετά την εκλογική νίκη του Μακρόν, η Γαλλία είναι έτοιμη. Η Μέρκελ ή ο Σουλτς θα είναι πρόθυμοι εταίροι και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βρίσκονται ήδη θέματα όπως η θέση του υπουργού Οικονομικών της Ευρωζώνης, ο κοινός προϋπολογισμός, στενότερη εναρμόνιση της φορολογίας.

Οποιος και αν κερδίσει τις γερμανικές εκλογές αντιλαμβάνεται πως θα πρέπει να επιδιώξει στενότερες σχέσεις με τη Γαλλία διότι η εκλογή Τραμπ, το Brexit, η τρομοκρατική απειλή και οι απειλές στην ασφάλεια, όπως και η προσφυγική κρίση, σημαίνουν πως η Γερμανία χρειάζεται βοήθεια ώστε να δημιουργήσει μια ισχυρότερη Ευρώπη και γι’ αυτό έχει ανάγκη τη στενότερη συνεργασία με τη Γαλλία. Η Γερμανία υποστηρίζει εδώ και χρόνια πως απαραίτητη προϋπόθεση για ισχυρότερη δημοσιονομική ενοποίηση στην Ευρωζώνη είναι οι υπόλοιπες χώρες να βελτιώσουν τα οικονομικά τους. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ευρωζώνης θα είναι μόλις 1,4% του ΑΕΠ το 2018 και η ισχυρή ανάπτυξη ενισχύει τη διάθεση της Γερμανίας για περαιτέρω ενσωμάτωση. Και αν φαντάζει σχεδόν βέβαιη η επανεκλογή Μέρκελ, η παραμονή Σόιμπλε ίσως να μην είναι τόσο εξασφαλισμένη. Ακόμη και αν θυσιαστεί στον βωμό του νέου κυβερνητικού συνασπισμού της Μέρκελ, είναι απίθανο να φύγει από την οικονομική σκηνή της Ευρωζώνης.

Η θητεία του Ντάισελμπλουμ τελειώνει σε μερικούς μήνες και του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ το 2019. Θα μπορούσε ο Σόιμπλε να καταλάβει μία από αυτές τις δύο θέσεις; Η προφανής συνέπεια για την Ευρώπη θα ήταν αυξημένη δημοσιονομική πειθαρχία. Στο επίπεδο της νομισματικής πολιτικής, ένας Γερμανός στο τιμόνι του Eurogroup ή της Κομισιόν θα καθιστούσε λιγότερο πιθανό ο διάδοχος του Ντράγκι στην ΕΚΤ να είναι Γερμανός. Μεγαλύτερη δημοσιονομική πειθαρχία θα μπορούσε να δώσει ευρύτερο περιθώριο στην ΕΚΤ να περιορίσει με πιο αργό ρυθμό το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Αυτό θα ήταν περισσότερο θετικό για τα ομόλογα, άλλα ίσως όχι τόσο για το ευρώ. Δηλαδή, ιδανικά φιλικό προς την ανάπτυξη μείγμα πολιτικής για τους κεντρικούς τραπεζίτες της Ευρωζώνης. Και για τους επενδυτές.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ