Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Η επόμενη μέρα στη Γερμανία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τ​​α βλέμματα της Ευρώπης, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου είναι στραμμένα σήμερα στη Γερμανία. Αν και θεωρείται βέβαιο ότι οι Χριστιανοδημοκράτες μαζί με τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας θα επικρατήσουν με άνεση και η Αγκελα Μέρκελ θα είναι πάλι καγκελάριος την επόμενη τετραετία, το πιθανότερο είναι να προκύψει ένα πολύπλοκο σκηνικό, που θα διαμορφωθεί από τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων, των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών, αλλά και από τα ποσοστά των υπολοίπων, ειδικά του ακροδεξιού και ξενοφοβικού AfD, που για πρώτη φορά μεταπολεμικά εμφανίζεται με αξιώσεις στη γερμανική πολιτική ζωή.

Στις εκλογές του 2013, οι Χριστιανοδημοκράτες μαζί με τους Χριστιανοκοινωνιστές είχαν συγκεντρώσει το 41,5% των ψήφων (34,1% και 7,4% αντίστοιχα), το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα το 25,7%, το αριστερό Die Linke το 8,6%, οι Πράσινοι το 7,4%, ενώ οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες με 4,8% και η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) με 4,7% δεν μπήκαν στη Βουλή. Σύμφωνα με τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις, οι Χριστιανοδημοκράτες με τους Χριστιανοκοινωνιστές δεν αναμένεται να ξεπεράσουν το 37%, οι Σοσιαλδημοκράτες μοιάζουν καθηλωμένοι περί το 21%-23%, το Die Linke θα κυμανθεί στα ίδια ποσοστά του 2013, δηλαδή περί το 9%, οι Πράσινοι μάλλον θα παρουσιάσουν μία μικρή πτώση στο 8%. Οι μεγάλοι κερδισμένοι προαλείφονται να είναι οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες που τα προγνωστικά τους δείχνουν να διπλασιάζουν σχεδόν το ποσοστό τους και να ξεπερνούν ίσως το 9% και κυρίως η AfD που αναμένεται να εκτιναχθεί ψηλότερα από το 10%, καθώς εκτιμάται ότι αρκετοί συμπαθούντες κρύβουν τις προθέσεις τους.

Αν επαληθευτούν αυτές οι προβλέψεις, η επανάληψη του Μεγάλου Συνασπισμού, δηλαδή μιας κυβέρνησης συνεργασίας Χριστιανοδημοκρατών - Χριστιανοκοινωνιστών - Σοσιαλδημοκρατών, φαντάζει δύσκολη υπόθεση. Πολλοί Σοσιαλδημοκράτες θα θέλουν να συνέλθουν από το πολύ χαμηλό ποσοστό τους και θα διστάσουν να συνεργαστούν ξανά με τους Χριστιανοδημοκράτες - Χριστιανοκοινωνιστές, για να αποφύγουν το κόστος. Σε αυτήν την περίπτωση οι τελευταίοι, που σίγουρα προτιμούν τους Σοσιαλδημοκράτες ως εταίρους, θα αναγκαστούν να στραφούν προς τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, οι οποίοι τείνουν προς τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό και τα πράγματα περιπλέκονται για την Ευρώπη και ιδιαίτερα για την Ελλάδα. Ακόμη περισσότερο αν η AfD είναι τρίτο κόμμα.

Από τη μία πλευρά, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες εφόσον συμμετάσχουν στη νέα γερμανική κυβέρνηση και οι Χριστιανοκοινωνιστές θα πιέζουν τη Μέρκελ να μην επιδείξει ευελιξία απέναντι στις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του Μακρόν για την Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, θα υπάρχει η κοινοβουλευτική πίεση από τους ακροδεξιούς ξενοφοβικούς, να αλλάξει η καγκελάριος το φιλελεύθερο δημοκρατικό προφίλ που διατηρούσε έως τώρα στα θέματα της μετανάστευσης, της τρομοκρατίας και της ασφάλειας. Ωστόσο είναι αμφίβολο αν Χριστιανοδημοκράτες - Χριστιανοκοινωνιστές - Φιλελεύθεροι Δημοκράτες θα έχουν πλειοψηφία στη Βουλή, οπότε μπορεί τίποτα από τα παραπάνω να μην ισχύσει και ο Μεγάλος Συνασπισμός να είναι η μοναδική λύση.

Η ελληνική κυβέρνηση θα επιθυμούσε νικητή των εκλογών τον Μάρτιν Σουλτς για ευνόητους λόγους. Προφανώς αυτό αποκλείεται και τώρα καρδιοχτυπά μήπως ο «μισητός» Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αντικατασταθεί από φιλελεύθερο δημοκράτη που θα είναι ακόμη πιο «αυστηρός», σε σημείο που επαναφέρει το Grexit στην ατζέντα. Αγνωστο προς το παρόν αν ο εορτασμός για τα 75α γενέθλια του Β. Σόιμπλε είχε τη σημασία του αποχαιρετισμού από την επόμενη κυβέρνηση, ή της συνεχιζόμενης ενεργού παρουσίας του. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν η επόμενη μέρα θα είναι διαφορετική από τη σημερινή για τη Γερμανία και την Ευρώπη. Το πιθανότερο είναι «ναι».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ