Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Μιλάμε για... εισβολή λέξεων

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο σας της 6ης Σεπτεμβρίου, διάβασα την επιστολή του κ. Α. Παυλοπούλου για τις ξένες λέξεις μέσα στα ελληνικά κείμενα. Απορώ πώς κανένας αρμόδιος δεν είδε το πρόβλημα, που έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις. Μέσα σε μία εβδομάδα αντιμετωπίσαμε σε πολλά έντυπα εκατοντάδες φράσεις που διακόπτονται με κάποιες ξένες λέξεις, κυρίως αγγλικής. Εκτός του ότι δεν μπορούν πολλοί να τις εννοήσουν, δίνεται η εντύπωση ότι η γλώσσα μας είναι τόσο φτωχή, ώστε δυσκολεύεται να δώσει ολοκληρωμένο το νόημα των λέξεών της, ενώ οι περισσότερες λέξεις του πλανήτη κάτι έχουν πάρει από την ελληνική γλώσσα εδώ και αιώνες. Υπάρχει και κάτι άλλο με τον λεξιβιασμό της γλώσσας μας. Πολλές ξένες λέξεις έχουν εξελληνισθεί, σε σημείο που η δική μας γλώσσα σιγά σιγά χάνεται. Το «γκάλοπ», για παράδειγμα, εκτόπισε την ελληνικότατη «δημοσκόπηση». Εισαγάγαμε: τα σίριαλ, τα φλας, το σλόγκαν, το ασορτί, το μάρκετινγκ, το σούπερ μάρκετ και εκατοντάδες άλλες... Το περιοδικό «Πνευματική Ζωή» είχε αφιερώσει πριν από χρόνια ένα σχετικό δημοσίευμα με γενικό τίτλο «Μη, παρακαλώ σας, μη καταστρέφετε τη γλώσσα μου». Κανένας αρμόδιος δεν ενδιαφέρθηκε –έστω για μια αόριστη απάντηση– κατά τη μέθοδο των δημοσίων υπηρεσιών.

Και βέβαια, άλλο επίδειξη γλωσσομάθειας και άλλο λεξιβιασμός της εθνικής μας γλώσσας.

Μιχαλης Σταφυλας, Συγγραφέας

ΤΑΠ, Λούβη και Κονιόρδου

Κύριε διευθυντά
Την Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου, η τέως πρόεδρος του ΤΑΠ αρχαιολόγος και ιστορικός της Τέχνης, δρ Βυζαντινής Ιστορίας, Αρχαιολογίας (Sorbonne) κ. Ασπασία Λούβη έδωσε συνέντευξη Τύπου, όπου εξήγησε αναλυτικά τους λόγους της αποπομπής της. Παρ’ όλο που παρακολούθησα τη συνέντευξη, διάβασα στη συνέχεια με προσοχή το άρθρο της Γιούλης Επτακοίλη στην «Καθημερινή» της Τετάρτης 13 Σεπτεμβρίου και τη συνέντευξη της κ. Λούβη στην «Καθημερινή» και πάλι στο Τέχνες και Γράμματα (σελίδα 1 και 3) της 3ης Σεπτεμβρίου.  Με ευθύτητα, σοβαρότητα, συνοπτικά αλλά χωρίς να αφήνει κενά και απορίες εξήγησε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο ΤΑΠ. Ο μεστός λόγος της κ. Λούβη καθώς και τα στοιχεία- τεκμήρια δεν άφησαν νομίζω χώρο για αμφισβητήσεις και υπονοούμενα. Εντούτοις προκειμένου να είμαι όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενική διάβασα με την ίδια προσοχή συνέντευξη της εξαίρετης ηθοποιού και υπουργού Πολιτισμού κ. Λ. Κονιόρδου, αλλά χωρίς σχετική πείρα με το θέμα.  Η άποψη της κ. Λούβη ότι επί σειρά ετών το ελληνικό Δημόσιο πλήρωνε σκανδαλώδεις λογαριασμούς ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ πολλών αναψυκτηρίων μεταφράστηκε απλοϊκά από την υπουργό ότι οι τουρίστες δεν έχουν να πιουν νερό στην Ολυμπία και τα ψυγεία δεν έχουν νερό.

Ανάμεσα σε άλλα είπε, επίσης, ότι η κ. Λούβη ήταν αντίθετη στο να υπάρχουν πωλητήρια στους αρχαιολογικούς τόπους και ήταν οπαδός του υπερσυγκεντρωτισμού. Οσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία της κ. Λούβη ως διευθύντριας του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Πειραιώς γνωρίζουν ασφαλώς ότι πωλητήρια με θαυμάσια μάλιστα αντικείμενα υπάρχουν όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στα επτά πρώτα μουσεία βιοτεχνικής και βιομηχανικής μας πολιτιστικής κληρονομιάς που ιδρύθηκαν κάτω από την προσωπική της καθοδήγηση στον Βόλο, τη Δημητσάνα, τη Λέσβο, την Τήνο, το Σουφλί, τη Σπάρτη και τη Στυμφαλία, όπου αποδεικνύουν ότι μόνο υπερσυγκεντρωτισμός δεν τη διακρίνει. Και είναι πραγματικά άδικο που παραλείφθηκε προφανώς από αμέλεια η συνεισφορά της στο πολύ ενδιαφέρον αυτό πρόγραμμα. Είναι πραγματικά κρίμα που η κ. Λούβη δεν αξιοποιείται σύμφωνα με τις ικανότητές της από το υπουργείο Πολιτισμού. Και όπως συνήθιζα να λέω πάντα στους μαθητές μου, όταν συναντάς τέτοιους ανθρώπους φρόντισε ακόμα κι αν δεν σου είναι ιδιαιτέρως συμπαθείς αν όχι τίποτα άλλο να τους εκμεταλλευτείς. Εχουν πολλά να προσφέρουν στον τόπο. Πόσο μάλλον αν είναι συμπαθέστατοι.

Μαρω Καρδαμιτση Αδαμη, Ομ. Καθηγήτρια ΕΜΠ

Αφορμή η «πλατφόρμα Κουτσόγιωργα»

Κύριε διευθυντά
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ανέγνωσα στο φύλλο της 17-9-2017 το εξόχως ενημερωτικό και, κατά την άποψή μου, «προειδοποιητικό» άρθρο του κ. Κ. Τασούλα «Με πλατφόρμα Κουτσόγιωργα...».  Η αρτιότητα του λόγου του κ. Τασούλα, ο οποίος εκθέτει τις πολιτικές του απόψεις χωρίς μεγαλοστομίες, χωρίς βερμπαλισμούς και ανεμώλια έπη, με αίσθηση καθήκοντος και με «δωρική» γλωσσική λιτότητα, πάντοτε με ενθουσιάζει.

Ειλικρινώς όμως στο άρθρο του αυτό με εντυπωσίασε, η «προφητική και προειδοποιητική» αναφορά του στο ότι... «δεν είναι η Ν.Δ. το κόμμα που μπορεί να βγάλει τη χώρα και πάλι από την κρίση και να την οδηγήσει σε μια κανονικότητα ευρωπαϊκού επιπέδου, αλλά είναι και το κόμμα που από τώρα και μέχρι τις εκλογές μπορεί και πρέπει να “κάψει” κάθε σενάριο διχασμού και λάσπης...». Προφανώς ο Κ. Τασούλας, αν και δεν βίωσε το «μονόπλευρο διχάζεσθαι» των Ελλήνων, κατά την περίοδο του εμφυλίου σπαραγμού, το διδάχθηκε όμως την περίοδο του 1985-1989, στην οποία και αναφέρεται, γι’ αυτό και τονίζει αυτό το οποίο μας διδάσκει η αρχαιοελληνική γραμματεία, διά στόματος του Πλάτωνος. «Πάσα δη κοινωνία ευρυθμίας τε και ευαρμοστίας δείται». Και συνεχίζει:

«Η Ν.Δ. πρώτα θα αναμετρηθεί με τον επικείμενο διχασμό της λάσπης και μετά κυβερνώντας με τα προβλήματα της χώρας». Προφητεύει δε ότι μπορεί «η Ν.Δ. να βγάλει πέρα νικηφόρα και τις δύο αναμετρήσεις». Το «προφητεύει», αλλά και το πιστεύει. Και η πίστη του αυτή εδράζεται σε αυτό το οποίον επισημαίνει ο συνεργάτης σας κ. Αθαν. Ελλις (19-9-2017), ότι δηλαδή ο οιακοστρόφος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης... «Ηταν στιγμές που εξέπεμπε τη σιγουριά και την αυτοπεποίθεση του πατέρα του...» και όχι «κακέκτυπο» μιμητισμού!

Είναι παρήγορον ότι, στις ανεύθυνες ημέρες μας, στα «πέτρινα» αυτά χρόνια της πορείας της πατρίδας μας, κατά τα οποία παρατηρείται η εισβολή στο ελληνικό Κοινοβούλιο της μετριότητας, της ελαφρότητας, της αμάθειας, αλλά και της «πτυχιούχου ημιμάθειας» και ασημαντότητας, είναι παρήγορο, επαναλαμβάνω, ότι υπάρχουν και πολιτικοί άνδρες, οι οποίοι με την εμμέριμνη συνείδησή τους και την αίσθηση του καθήκοντός τους έχουν αναγορεύσει σε πολιτικό τους «πιστεύω» το δόγμα ότι το αποφασιστικό στοιχείο για την «ισχυρή Ελλάδα» είναι ο εσωτερικός, κοινωνικός και οικονομικός εκσυγχρονισμός. Χωριστή δε θέση μεταξύ αυτών κατέχει και ο Κ. Τασούλας. Και ας μην ακουσθεί ο λόγος μου αυτός ως «λόγος φιλικού επαίνου». Γιατί ο προικισμένος και σεμνός άνθρωπος, ο δομημένος από διαπρεπή ύλη, βρίσκεται εκείθεν των επαίνων. Και τούτο γιατί έχει έργο του την αρετή και διαθέτει την αναγκαία αυτοβεβαίωση.

Δημητριος Κων. Ριζος, Εφέτης ε.τ.

Οι μισθοί γιατρών και τα κενά

Κύριε διευθυντά
Με έκπληξη διάβασα άρθρο της εφημερίδας σας της 22/9/2017 με τίτλο: «Νησιά-θύματα αδιαφορίας γιατρών»! Κατά τη γνώμη σας, δηλαδή, η αιτία της ανεπαρκούς στελέχωσης των δημοσίων δομών υγείας είναι η αναλγησία των γιατρών και όχι η διαχρονικά απαράδεκτη ότι η ανταμοιβή, οικονομική και άλλη, των γιατρών είναι αντάξια του κόπου τους και της προσφοράς τους; Αν ναι, τότε σας έχω νέα: σε λίγο ούτε στην Αθήνα δεν θα βρίσκετε συμβεβλημένο γιατρό όχι για να σας εξετάσει δωρεάν ούτε καν για συνταγογράφηση.

Σε μια νεοφιλελεύθερη οικονομία, όπως αυτή που, κατά τα άλλα, υπστηρίζετε στην «Καθημερινή», οι γιατροί θα έπρεπε να είναι στην κορυφή των απολαβών του κρατικού μισθολογίου και όχι να υπολείπονται ακόμα και σε σχέση με τους κλητήρες του υπουργείου Οικονομικών.

Χριστοφορος Κοντομαρης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ