GOOD LIFE

Τρεις στάσεις στα Γιάννενα

ΑΓΓΕΛΟΣ ΡΕΝΤΟΥΛΑΣ

© Έφη Παρούτσα

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Έξοδος

Γιαννιώτικο brunch: Η βόλτα ξεκινά (πάντα) από το «Σελέκτ» (κεντρική πλατεία, Τ/26510-71.073), το μικροσκοπικό ρετρό μαγαζί με την τεράστια πορτοκαλί πινακίδα, απέναντι από το Ρολόι. Στα λιγοστά μαρμάρινα τραπέζια του συνωστιζόμαστε ντόπιοι και τουρίστες για τη νόστιμη μπουγάτσα του. Έχει αλμυρή και γλυκιά. Με αλευρώδη γέμιση η πρώτη (ουδείς τέλειος), με ωραία πυκνή κρέμα η δεύτερη. Το φύλλο έξοχο, τραγανό, φίνο, αληθινά νόστιμο. Το κλου είναι το μικρό γλυκάλμυρο ψωμάκι από καλαμποκίσιο αλεύρι που σερβίρουν μαζί. Μπουγάτσα με ψωμί; Και όμως. Ο συνδυασμός έχει ενδιαφέρον, και γευστικά, και από άποψη υφής. 

Ώρα για φαγητό: Σε κάθε μας ταξίδι περνάμε (πάντα) από τη «Γάστρα» στην Ελεούσα, λίγο έξω από τα Γιάννενα, στον δρόμο προς Ζαγόρια (λεωφ. Κωστάκη 16Α, Τ/26510-61.530). Πίτες δεν φτιάχνουν, αλλά έχουν πολλά μαγειρευτά (π.χ. θεσπέσιους γίγαντες με χόρτα) και της ώρας. Ο λόγος που ερχόμαστε εδώ όμως είναι άλλος: τα ψητά στην παραδοσιακή γιαννιώτικη γάστρα. Δεν πρόκειται για το γνωστό σκεύος που μπαίνει στον φούρνο, αλλά για έναν πανάρχαιο τρόπο ψησίματος που κινδυνεύει να χαθεί: ένα απλωτό ταψί τοποθετείται πάνω στην πυροστιά ή κατευθείαν πάνω στη θράκα και καλύπτεται με µια βαριά ηµισφαιρική λαµαρίνα που έχει πυρώσει καλά στη φωτιά. Πάνω σε αυτήν, αλλά και γύρω από το ταψί, βάζουν κάρβουνα και καυτή στάχτη, έτσι ώστε το φαγητό να σιγοψήνεται. Δεν έχω φάει πιο μελωμένο αρνί με πατάτες, τα αρτύματα εμποτίζουν το κρέας κατά το πολύωρο ψήσιμο. Τύφλα να ’χει το sous vide. Στη γάστρα φτιάχνουν επίσης χοιρινό, κοτόπουλο, κατσίκι και γαρδουμπάκια. Το μαγαζί έχει «στεγάσει» το σύστημα αυτό ψησίματος σε ένα πέτρινο κτίσμα στην απλάδα έμπροσθεν. Παρακολουθήστε το ψήσιμο, αν το πετύχετε. Έχει πολύ ενδιαφέρον. 

Γλυκό σουβενίρ: Στα Γιάννενα ξέρουν από καλό μπακλαβά. Δεν είναι στεγνός σαν τον τούρκικο, έχει γερό σιρόπιασμα, αλλά δεν είναι και... σούπα ούτε λιγωτικός. Τα μεγάλα, φημισμένα ζαχαροπλαστεία της πόλης παρασκευάζουν διάφορα είδη, με πρόβειο, με γίδινο ή με αγελαδινό βούτυρο (το τελευταίο για τα πιο... πρωτευουσιάνικα γούστα). Δοκιμάζοντας θα βρείτε τι σας αρέσει. Έχω μια μικρή προτίμηση στο «Διεθνές» (σε διάφορες διευθύνσεις). Αναζητήστε, επίσης, τον αυθεντικό γιαννιώτικο ή μετσοβίτικο μπακλαβά, με κανταΐφι και φύλλο κρούστας, αλλά και το κονιτσιώτικο κλωστάρι, που είναι σαν μασούρι. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ