Γιούλη Επτακοίλη ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Οταν το ΚΑΣ είναι στη ρεσεψιόν

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Αρτα είναι πασίγνωστη για το γεφύρι της, που «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν». Ο στίχος παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρος και εκφράζει ιδανικά την επενδυτική πολιτική διγλωσσία της κυβέρνησης. Και τι φοβερή ειρωνεία να υπάρχει και στην πόλη της Αρτας παράδειγμα συμβατό με τη λογική «άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε» ως προς τις ιδιωτικές επενδύσεις. Πέρυσι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το γνωστό πλέον σε όλους ΚΑΣ μετά το σίριαλ του Ελληνικού, απέρριψε πρόταση του Δήμου Αρταίων να μετατραπεί με ιδιωτική πρωτοβουλία το ερειπωμένο Ξενία, που βρίσκεται μέσα στο κάστρο, σε ξενοδοχείο. Εργο που φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Διονύση Ζήβα, το Ξενία κατασκευάστηκε το 1960 στη θέση όπου βρισκόταν το παλαιό φρούριο το οποίο είχε τη χρήση φυλακής.

Ποιο ήταν το σκεπτικό του ΚΑΣ, που ομόφωνα απέρριψε την πρόταση; Ιδού ένα απόσπασμα: «...Τα μέλη γνωμοδότησαν ότι η λειτουργία ιδιωτικής ξενοδοχειακής εγκατάστασης εντός του κάστρου δεν συνάδει με τον δημόσιο χαρακτήρα του μνημείου καθώς και τον ιστορικο-πολιτιστικό χαρακτήρα του».

Ας προσθέσουμε και κάποιες επιπλέον ψηφίδες στην πορεία του Ξενία στον χρόνο, οι οποίες θα βοηθήσουν να κατανοήσει κανείς καλύτερα τον παραλογισμό αυτής της απόρριψης. Οταν ξεκίνησε η ανέγερσή του έγιναν αρχαιολογικές έρευνες όπως γίνονται σε όλα τα αντίστοιχα έργα στην Ελλάδα. Δεν είχαν σπουδαία αποτελέσματα. Το ξενοδοχείο ολοκληρώθηκε και λειτούργησε έως το 1992. Από τότε στέκει ένα ρημάδι όπως τα περισσότερα Ξενία ανά τη χώρα. Ολο και κάποια θα σας έρχονται στο μυαλό.

Τώρα λοιπόν που μπορεί να αξιοποιηθεί ως ξενοδοχειακή μονάδα μέσω μίσθωσης με ανοιχτό διαγωνισμό και να βρεθεί ένας επενδυτής να το φτιάξει χωρίς να αλλάξει την αρχική χρήση του κτιρίου, να διαμορφώσει τον περιβάλλοντα χώρο, να προσλάβει υπαλλήλους –φαντάζομαι από την τοπική κοινωνία– και να ρίξει χρήματα στην Αρτα, η απάντηση είναι: «Οχι».

Και ας πούμε ότι δεχόμαστε την απόρριψη του ΚΑΣ. Ποια είναι η αντιπρόταση του υπουργείου Πολιτισμού; Ποια είναι η άλλη βιώσιμη λύση που θα δώσει τέλος σε αυτήν την τεράστια εκκρεμότητα για την πόλη της Αρτας; Σύμφωνα με πληροφορίες, μια πρόταση είναι η δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου με πόρους από το ΕΣΠΑ. Εδώ θα μου επιτρέψετε να γελάσω. Διότι ακόμη κι αν αυτό γίνει, πώς ακριβώς θα λειτουργήσει το πολιτιστικό κέντρο, πώς θα συντηρείται μετά το τέλος της χρηματοδότησης; Με ποιους υπαλλήλους, οι οποίοι από ποιον προϋπολογισμό θα πληρώνονται;

Το πιο εξοργιστικό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η πλειοψηφική συναίνεση των κατοίκων ως προς το πλάνο της δημιουργίας ξενοδοχειακής μονάδας. Ανθρωποι του μέτρου και της κοινής λογικής που συνειδητοποιούν το συμφέρον για τον τόπο τους και τους ίδιους. Δυστυχώς, λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο. Χωρίς τη δύναμη και την επιρροή των «συντρόφων» μέσα στην κυβέρνηση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ