ΕΛΛΑΔΑ

Τέσσερα «εξοχικά» στην Αθήνα της κρίσης

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

Στην Αθήνα, «είναι ένας τρόπος ζωής πιο κοντά στην έννοια της γειτονιάς, παρά το γεγονός ότι πληθυσμιακά είναι περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερη από το Αμπου Ντάμπι. Αυτό, όμως, είναι το ρομαντικό κομμάτι», λέει η Ναρμίν στην «Κ».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Κεφάλαια πάνω από 1,1 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι έχουν εισρεύσει στην ελληνική αγορά ακινήτων, αποτέλεσμα του προγράμματος “χρυσή βίζα”, που παρέχει άδειες παραμονής σε όσους επενδυτές από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης αγοράσουν ακίνητα αξίας τουλάχιστον 250.000 ευρώ». Ετσι ξεκινούσε το κείμενο του Νίκου Χ. Ρουσάνογλου στο χθεσινό φύλλο της «Κ» . Η Κίνα, η Ρωσία και η Τουρκία φιγουράρουν στις τρεις πρώτες θέσεις των χωρών από τις οποίες προέρχονται οι ανωτέρω επενδυτές.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τον χώρο της μεσιτικής αγοράς, η πλειονότητα λαμβάνει τη βίζα... εξ αντανακλάσεως. Αγοράζει ακίνητα στην ελληνική επικράτεια και, εφόσον δικαιούται βίζα, αιτείται και τη λαμβάνει – αυτοί είναι κυρίως όσοι αγοράζουν πολυτελείς εξοχικές κατοικίες στα διάσημα ελληνικά νησιά. Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που επενδύουν σε ακίνητα στη χώρα μας, επειδή έχουν πράγματι ανάγκη την άδεια πενταετούς παραμονής στην Ελλάδα – αυτοί είναι κυρίως οι Τούρκοι που νιώθουν εγκλωβισμένοι από την αυταρχικότητα του Ερντογάν και ζητούν μια χαραμάδα διαφυγής.

Η Ελλάδα είναι μια σχετικά φθηνή επιλογή, καθώς, για παράδειγμα, η Πορτογαλία έχει θέσει πλαφόν στην επένδυση στις 500.000 ευρώ, ενώ η Κύπρος ανέβασε τον πήχυ στο 1.000.000 ευρώ, μετά τις συστάσεις της Ευρώπης για μαζικές πωλήσεις ακινήτων σε Ρώσους και Κινέζους. Με κύριο κίνητρο τη χαμηλή τιμή των 250.000 ευρώ και το μυαλό στο AirBnB, όπως και δεκάδες άλλοι επενδυτές από τρίτες χώρες, η Νερμίν, από το Αμπου Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), αποφάσισε να αγοράσει ακίνητα μόνο στην Αθήνα.

Οι δυσκολίες να βρει σπίτι ήταν τεράστιες. Οχι διότι δεν υπήρχαν πρόθυμοι πωλητές, κάθε άλλο, αλλά διότι οι μεσάζοντες ζητούσαν μεγάλα ποσά ως προμήθεια. «Αυτό δεν γίνεται μόνο στην Ελλάδα, πάντως. Το ίδιο συμβαίνει στην Πορτογαλία, το ίδιο και στην Κύπρο, όπου αναζήτησα αγορά ακινήτων», λέει η ίδια σε επικοινωνία της με την «Κ». Η Νερμίν, 39 ετών σήμερα, κινείται στην κατασκευαστική αγορά στο Αμπου Ντάμπι και γνωρίζει τι συμβαίνει με τις αντίστοιχες δοσοληψίες.

Μόνο στην Αθήνα

Δεν είναι παράξενο, όμως, που θέλησε να αγοράσει ακίνητα μόνο στην Αθήνα; «Καθόλου παράξενο. Με τη high-tech πρωτεύουσα των ΗΑΕ, στην Αθήνα νιώθω ότι μεταφέρομαι σε ένα παρελθόν που έχω ξεχάσει. Είναι ένας τρόπος ζωής πιο κοντά στην έννοια της γειτονιάς, παρά το γεγονός ότι πληθυσμιακά είναι περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερη από το Αμπου Ντάμπι. Αυτό, όμως, είναι το ρομαντικό κομμάτι», μου γράφει η Νερμίν. «Τον πρώτο ρόλο έπαιξε, όμως, το φθηνότερο αντίτιμο, που μου δίνει την ευκαιρία να έχω πρόσβαση στην Ε.Ε., αλλά και να προσπαθήσω για την απόσβεση της επένδυσης μέσω του AirBnB, που, όπως με ενημέρωσαν, βρίσκεται σε έξαρση στη χώρα σας».

«Ο μεγάλος θέλει διακοπές»

Η Νερμίν είναι μητέρα τριών παιδιών, ενός αγοριού και δύο δίδυμων κοριτσιών, 16 και 13 ετών αντιστοίχως. «Ο μεγάλος μού ζητάει διαρκώς να έρθουμε στην Αθήνα για διακοπές. Ξετρελάθηκε με αυτό το τεράστιο πάρκο κοντά στη θάλασσα (σ.σ. το Πάρκο Νιάρχου). Οι μικρές είναι άλλη... ιστορία από μόνες τους. Αρκεί να τις έχεις μέσα στα μαγαζιά με ρούχα ή τάμπλετ!» αφηγείται η 39χρονη από το Αμπου Ντάμπι.

Στην ερώτηση της «Κ» για το εάν θα ερχόταν να ζήσει ποτέ μόνιμα στην Αθήνα, λέει κάτι μάλλον μη αναμενόμενο: «Μακάρι να μπορούσα να έρθω τώρα, που έχω ακόμα όρεξη για... καθημερινές περιπέτειες. Θα ήθελα να επέστρεφα στο Αμπου Ντάμπι με τη σύνταξη. Δεν μου φαίνεται εύκολη πόλη για ηλικιωμένους η Αθήνα. Πάντως, γι’ αυτόν τον λόγο, από τέσσερα ακίνητα που αγόρασα για να συμπληρώσω τις 250.000 ευρώ, ένα, μεταξύ Κυψέλης και Πολυγώνου, θα το κρατήσω για μένα και τα παιδιά. Τα υπόλοιπα θα τα διαθέσω στα εκατομμύρια επισκέπτες της πρωτεύουσάς σας μέσω AirBnB», αναφέρει η Νερμίν.

Προτού ολοκληρώσουμε τη live γραπτή κουβέντα μας, θέλησα να μάθω αν υπάρχει κάποιος επιπλέον, ίσως λιγάκι ανομολόγητος λόγος που αιτήθηκε τη «χρυσή βίζα». «Θέλετε να αρχίσω να σας λέω για τη Μέση Ανατολή, το μέλλον που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει; Μη σας ξεγελούν τα φαραωνικά έργα στην περιοχή – όλοι, στην άκρη του μυαλού μας, θέλουμε να έχουμε μια πόρτα ανοικτή. Επίσης, σκεφτείτε το απλό: οι υπήκοοι των ΗΑΕ είναι περίπου το 15% του πληθυσμού. Αντιλαμβάνεστε για τι ποσοστό μετακινήσεων προσώπων έχουμε εδώ κάτω. Κι όταν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα, προσπαθείς να εξασφαλίσεις το μέλλον των παιδιών σου – κυρίως αυτών», καταλήγει.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ