ΕΛΛΑΔΑ

Περισσότεροι ξενώνες για ασυνόδευτα παιδιά από εμπόλεμες ζώνες

ΒΙΚΥ ΚΑΤΕΧΑΚΗ

Σε έναν από τους ξενώνες που λειτουργεί η Ιατρική Παρέμβαση, μια από τις οργανώσεις - εταίρους του Home Project.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Προσφυγικό

Η πόρτα της διώροφης κατοικίας στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα ανοίγει και από μέσα ακούγονται γέλια και χαρούμενες φωνές. Η Σοφία Κουβελάκη, η «ψυχή» του Home Project, μας υποδέχεται στον ξενώνα της οργάνωσης, εκεί όπου τους τελευταίους δέκα μήνες φιλοξενούνται ανήλικα παιδιά - πρόσφυγες, που ήρθαν στην Ελλάδα μόνα τους, φεύγοντας μακριά από τον πόλεμο και την απόλυτη φτώχεια. Πριν από λίγες ημέρες, η είδηση που έφτασε από το εξωτερικό, «έδωσε φτερά» στους ανθρώπους του Home Project. Το ίδρυμα ΙΚΕΑ χρηματοδότησε την οργάνωση με το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ, προσφέροντάς της τη δυνατότητα να λειτουργήσει κάτω από την «ομπρέλα» της πέντε ακόμη ξενώνες, φθάνοντας συνολικά τους δέκα. Και αυτό έρχεται σε μια περίοδο που κάποιες από τις δομές φιλοξενίας ανήλικων προσφύγων στην Αθήνα σταμάτησαν να λειτουργούν.

«Η προσφορά αυτή σημαίνει ασφάλεια, εκπαίδευση και κοινωνική ένταξη για επιπλέον 80 ασυνόδευτα παιδιά από τα 120 που ήδη φιλοξενούμε στους ξενώνες μας, αλλά και δημιουργία εξήντα νέων θέσεων εργασίας για Ελληνες και μετανάστες», λέει στην «Κ» η Σοφία Κουβελάκη, η νεαρή διευθύντρια της οργάνωσης, που έχει σπουδάσει οικονομικά και διεθνείς σχέσεις στις ΗΠΑ, και έχει εργαστεί στα Ηνωμένα Εθνη και τη UNICEF. «Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, από τις 9.300 ασυνόδευτα παιδιά που έχουν καταγραφεί από την αρχή του 2016, τα 1.830 είναι άστεγα και βρίσκονται σε camps, σε κέντρα κράτησης ή ακόμη χειρότερα στον δρόμο, εκτεθειμένα στην πορνεία, στη διακίνηση οργάνων και στην κακοποίηση. Αυτό που λέμε είναι ότι εφόσον εμείς καταφέραμε μέσα σε δέκα μήνες να στεγάσουμε 200 παιδιά, τότε το πρόβλημα δεν είναι άλυτο. Δεν πρόκειται για μη διαχειρίσιμο αριθμό, αλλά για έναν ευάλωτο πληθυσμό που επείγει να ενταχθεί στο πλαίσιο προστασίας», εξηγεί.

Οση ώρα κουβεντιάζουμε, από το καθιστικό ακούγονται παιδικές φωνές. Είναι δύο κοριτσάκια 3 και 4 ετών που οι μαμάδες τους -ανήλικα κορίτσια κι εκείνα γύρω στα 17- ήρθαν από το Αφγανιστάν στην Ευρώπη για μια ασφαλέστερη ζωή. Αποφεύγουν να μας αφηγηθούν την ιστορία τους, φοβούμενες ότι ίσως κάποιοι θελήσουν να τους πάρουν τα παιδιά. Εκείνη την ώρα, η Σάρα, ένα νεαρό κορίτσι από το Αφγανιστάν μας προσκαλεί στο δωμάτιό της. Θέλει να μας δείξει πόσο όμορφο είναι το προσωρινό της σπίτι. Εχει βρει καταφύγιο στον ξενώνα τους τελευταίους έξι μήνες, ύστερα από ένα τρομακτικό ταξίδι από τη χώρα της προς την Ευρώπη. Περπάτησε εκατοντάδες χιλιόμετρα, έμεινε για ενάμιση μήνα φυλακισμένη σε υπόγειο στην Τουρκία, αλλά κατάφερε να ξεφύγει και να φτάσει στη χώρα μας. Πέρασε στιγμές που δεν θέλει να θυμάται, γι’ αυτό και μας αφηγείται μόνο όσα αντέχει να εκφράσει με λέξεις. «Εφυγα κυνηγημένη από τους Ταλιμπάν που σκότωσαν δύο από τα αδέλφια μου. Τα άλλα δύο κατάφεραν να φτάσουν σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η ζωή στον ξενώνα είναι πολύ όμορφη, αλλά ο στόχος μου είναι να βρεθώ ξανά με την αδελφή μου, στην Αυστρία όπου πλέον ζει. Θέλω να είμαι μαζί της, αλλά και να σπουδάσω και να εργαστώ εκεί», λέει στην «Κ», αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τη σημαντική υποστήριξη που δέχθηκε από την οργάνωση. «Το όνειρό μου είναι να μπορέσω στο μέλλον να βοηθήσω κι εγώ κορίτσια που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική μου, ακριβώς όπως το Home Project βοήθησε εμένα να σταθώ στα πόδια μου», λέει με δάκρυα στα μάτια.

Τους τελευταίους δέκα μήνες, η οργάνωση έχει πετύχει 35 επανενώσεις ασυνόδευτων παιδιών με την οικογένειά τους, αριθμός-ρεκόρ, λένε οι άνθρωποί της, αν αναλογιστεί κανείς την πολυπλοκότητα της διαδικασίας. Τα παιδιά που φθάνουν στους ξενώνες ύστερα από παρέμβαση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έχουν την τύχη να βρουν εκεί ασφάλεια και υποστήριξη. Τους προσφέρονται όχι μόνο τα βασικά -δηλαδή στέγη, φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη- αλλά και σημαντικές δραστηριότητες που πλαισιώνουν την εκπαίδευσή τους στα διαπολιτισμικά σχολεία.

Μαθήματα

Τα παιδιά παρακολουθούν μεταξύ άλλων μαθήματα τεχνολογίας, κάνουν art και music therapy, θεραπευτική ιππασία, επισκέψεις σε μουσεία και γκαλερί, ενώ κάθε Σαββατοκύριακο έρχονται σε επαφή με μαθητές από το αμερικανικό σχολείο ACS για το πρόγραμμα «youth to youth», κάνοντας μαζί μαθήματα ελληνικής και αγγλικής γλώσσας, μαθηματικά, καλλιτεχνικά, μουσική και γυμναστική.

Η οργάνωση, λέει η Σοφία Κουβελάκη, θέλει να λειτουργήσει σαν μια «ομπρέλα» που θα υποστηρίζει, θα ενδυναμώνει και θα εκπαιδεύει όλες τις ΜΚΟ που ασχολούνται με τα ασυνόδευτα παιδιά. «Δεν θέλουμε να παίρνουμε χρηματοδότηση μακριά από την ελληνική κοινωνία. Το αντίθετο. Θέλουμε να εμπλέξουμε όλους τους σχετικούς φορείς σε αυτό το εγχείρημα και να δημιουργήσουμε μια κοινότητα. Εχουμε δει ότι όταν οι συνεργασίες πετυχαίνουν, τότε οι υπηρεσίες βελτιώνονται και δημιουργούνται και οι προϋποθέσεις για την ένταξη των παιδιών με βιώσιμο τρόπο. Αλλωστε, ο τελικός μας σκοπός, είναι το βέλτιστο συμφέρον αυτής της ευάλωτης ομάδας προσφύγων», εξηγεί.

Οι νέοι ξενώνες της οργάνωσης θα ξεκινήσουν να λειτουργούν έως τις αρχές Νοεμβρίου σε προάστια της Αττικής.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ