ΕΛΛΑΔΑ

Παρουσιάζοντας ένα (μη) σχέδιο για τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

Στο κάλεσμα του Impact Hub Athens ανταποκρίθηκαν 15 κάτοικοι, επιχειρηματίες και καλλιτέχνες της Κυψέλης. Μετά την παρουσίαση της Ελενας, της Σόφης και του Δημήτρη, ξεναγηθήκαμε στο ισόγειο και στο υπόγειο της Αγοράς.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Το περασμένο Σάββατο το απόγευμα, η Ελενα, η Σόφη και ο Δημήτρης –όπως μας συστήθηκαν– από το Impact Hub Athens, του νέου διαχειριστή της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης (ΔΑΚ) για την προσεχή πενταετία, θέλησαν να παρουσιάσουν σε μία ομάδα 15 ανθρώπων –που κατοικούν ή δραστηριοποιούνται στην Κυψέλη– το πλάνο τους για τα επόμενα χρόνια στο ιστορικό κτίριο της Φωκίωνος Νέγρη «και να συζητήσουμε μαζί σας πιθανούς τρόπους εμπλοκής σας στο συγκεκριμένο εγχείρημα».

Επειτα από μία σύντομη παρουσίαση των δράσεων εκπαίδευσης, πολιτισμού και κοινωνικής οικονομίας του διεθνούς δικτύου στο οποίο ανήκει το Impact Hub Athens, οι «τρεις» μάς ενημέρωσαν ότι έχει ήδη διεξαχθεί έρευνα με τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες της περιοχής και έχει τεθεί υπ’ όψιν της ομάδας η σχετική βιβλιογραφία για την κοινωνική και οικονομική γεωγραφία της Κυψέλης, αλλά και την ιστορία χρήσεων της ΔΑΚ. (Στα αξιοσημείωτα καταγράφεται ότι επιχειρηματίες της εστίασης και της διασκέδασης πέριξ της Φωκίωνος Νέγρη «απέρριψαν κατηγορηματικά» τη δημιουργία μπαρ, καφέ ή μπιστρό εντός της Αγοράς.)

Αυτό που προέκυψε από τη συζήτηση, πάντως, είναι ότι εκκρεμεί «λόγω νομικού μπερδέματος» το ανοικτό κάλεσμα (open call) για κατάθεση προτάσεων για χρήσεις των –δίχως εξοπλισμό– εγκαταστάσεων του ιστορικού κτιρίου. «Δύσκολο σταυρόλεξο», ήταν μια χαρακτηριστική αποστροφή των «τριών», το οποίο θα χρειαστεί «ειδική μεταχείριση και υπομονή», όπως συμβούλευσε επί σειράν ετών επιχειρηματίας της περιοχής. Σε κάθε περίπτωση, οι προτάσεις χρήσης όσων ανταποκριθούν στο open call θα πρέπει να κινούνται μεταξύ πολιτισμού, εκπαίδευσης και κοινωνικής οικονομίας – χωρίς να δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις.

Ταυτόχρονα, «αναζητούμε έναν αλγόριθμο» σχετικά με το ύψος του ενοικίου που θα ζητηθεί από τους επιλεγέντες, ώστε να καλυφθούν «οι ετήσιες βασικές λειτουργικές δαπάνες που ανέρχονται σε 150.000 έως 200.000 ευρώ». Το ενοίκιο θα περιλαμβάνει «καθαριότητα, επικοινωνία των δράσεων, φύλαξη, Ιντερνετ και επιχειρηματική συμβουλευτική». «Θα πειραματιστούμε σε πολλά. Μιλάμε με ομάδες και συνεταιρισμούς», ήταν μία από τις επωδούς, ενώ οι αναφορές στην κοινωνική επιχειρηματικότητα επέστρεφαν συχνά στην κουβέντα. Μάλιστα, ειπώθηκε ότι πρότυπο του σχεδίου για τη ΔΑΚ ήταν η Eastern Market του Ντιτρόιτ, ενός κόμβου συνάντησης τεχνών, εκπαίδευσης και εμπορίου, σε μία πόλη υπό πολλαπλές δοκιμασίες.

«Εως το τέλος του χρόνου, όπου ελπίζουμε ότι θα έχει ολοκληρωθεί η τελική επιλογή», εντός της Αγοράς θα συνεχίζει να λειτουργεί το ΚΕΠ καθημερινά, Δευτέρα και Τετάρτη θα γίνεται συνάντηση με ομάδες της περιοχής, την Κυριακή θα υπάρχει μουσική εκδήλωση με ορχήστρα και ίσως pop-up brunch, ενώ σχεδιάζεται η επαναφορά της «Αγοράς χωρίς μεσάζοντες» κάθε Σάββατο («έχει λείψει από τη γειτονιά», είπε σχετικά κάτοικος της Κυψέλης) και η δημιουργία των «Φίλων της ΔΑΚ» με «ειδικά προνόμια».

Κι ενώ το πλάνο δεν κατέστη, εντέλει, ορατό, νεαρός επιχειρηματίας μού εκμυστηρεύθηκε ότι «θα περίμενε κανείς ότι, μέσα σε έναν χρόνο, θα ήμασταν ένα βήμα παραπέρα». Πράγματι, ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που το Impact Hub Athens ανακηρύχθηκε διαχειριστής της Αγοράς, κατόπιν εισήγησης της επιτροπής που είχε ορίσει ο δήμαρχος Αθηναίων. Αν, όμως, ακόμα δεν υπάρχει σαφές πλάνο, τότε τι περιείχε η πρόταση που τους έδωσε πέρυσι τη «νίκη»; Ισως ευθύνεται... μερικώς το εξάμηνο «πάγωμα» της διαδικασίας παραχώρησης της διαχείρισης λόγω ενστάσεων από κοινοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης στην 6η Δημοτική Κοινότητα («“Πινγκ πονγκ” με την Αγορά Κυψέλης», «Κ», 8/3/2017).

Στις τελευταίες σημειώσεις: η επίσκεψη στα υπόγεια της Αγοράς, για πρώτη φορά, ήταν μια αποκάλυψη για το πώς αυτή η πόλη συχνά ευτύχησε στα χέρια αρχιτεκτόνων. Αν δούμε τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης ως μία από τις χειρονομίες εξαστισμού της Αθήνας στον 20ό αιώνα, τότε δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε την επιτακτική ανάγκη που γεννά ο 21ος: να προχωρήσουμε πέρα από τις συζητήσεις, τις διαβουλεύσεις, τα ανοικτά καλέσματα – πέρα, κυρίως, από τα ευχολόγια.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ