ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Αποκάλυψη η νέα ταινία του Βούλγαρη

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Καρλ Φίσερ (Αντρέ Χένικε) και Ναπολέων Σουκατζίδης (Ανδρέας Κωνσταντίνου έρχονται αντιμέτωποι, σε μια ταινία για τους εκτελεσμένους της Καισαριανής.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πρωταγωνιστής του «Τελευταίου σημειώματος», της νέας ταινίας του Παντελή Βούλγαρη που κυκλοφορεί ήδη στις αίθουσες, είναι ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο αγωνιστής από την Κρήτη, ο οποίος εκτελούσε χρέη διερμηνέα στο στρατόπεδο-φυλακή του Χαϊδαρίου και ένας από τους 200 που στήθηκαν στον τοίχο της Καισαριανής, στη μαζικότερη εκτέλεση της ναζιστικής Κατοχής. Απέναντί του στην ταινία, ωστόσο, υπάρχει σχεδόν ισότιμα (με κινηματογραφικούς όρους) και ένας άλλος χαρακτήρας: o Γερμανός Καρλ Φίσερ, διακεκριμένος λοχαγός των Ες Ες και διοικητής τως φυλακών, ο οποίος υπέγραψε την καταδίκη πολλών εκατοντάδων εκτελεσμένων. Τον ρόλο υποδύεται ο Γερμανός ηθοποιός Αντρέ Χένικε («Μια επικίνδυνη μέθοδος», «Η πτώση»), τον οποίο συναντήσαμε στην Αθήνα, στο περιθώριο της επίσημης πρεμιέρας του φιλμ, την περασμένη Δευτέρα.

«Ομολογώ πως δεν γνώριζα για τα γεγονότα της Καισαριανής. Στον πόλεμο οι Γερμανοί έκαναν πολλά εγκλήματα σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης, τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά. Το καλό με την ταινία είναι ότι περιγράφει μια αληθινή ιστορία, δεν πρόκειται για μυθοπλασία· οι άνθρωποι που θα καθίσουν στις θέσεις του σινεμά για να τη δουν θα αναρωτιούνται: “Εγώ τι θα έκανα στη θέση αυτών των αληθινών ανθρώπων, πώς θα αντιδρούσα;"» λέει ο Χένικε. Ο χαρακτήρας του Φίσερ, τουλάχιστον όπως παρουσιάζεται στην ταινία, δεν είναι απλώς ένα τέρας-καρικατούρα που στέλνει κόσμο στον θάνατο. Αντιθέτως, πρόκειται για μια περίπλοκη μορφή, η οποία ζωντανεύει κυρίως χάρη στην ερμηνεία του Γερμανού ηθοποιού: «Εχει μεγάλο συναισθηματικό φορτίο ο ρόλος. Δεν ήθελα να παίξω απλώς ένα τέρας. Θέλω να δείξω ότι πρόκειται για ένα ανθρώπινο ον, δικηγόρο στο επάγγελμα, μορφωμένο, καλλιεργημένο, που ωστόσο δεν διστάζει να εκτελέσει τις εντολές που του δόθηκαν. Εντολές και κανόνες (σ.σ.: εννοεί τις προερχόμενες από την εκάστοτε κυβέρνηση) που η τήρησή τους είναι βαθιά και διαχρονικά εμπεδομένη από τους περισσότερους Γερμανούς. Αν το σκεφτεί κανείς, η ψυχολογία του Χένικε είναι αυτή ενός ανθρώπου στον οποίο η κυβέρνησή του έχει παραχωρήσει το ελεύθερο να κάνει εγκλήματα μένοντας ατιμώρητος».

Η ταινία του Βούλγαρη, ανεξάρτητα από την κινηματογραφική της αξία, έχει ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Αφηγείται την ιστορία ανθρώπων οι οποίοι πέθαναν για την πατρίδα, αλλά και την ιδεολογία τους. «Το να έχει πολιτικό προσανατολισμό μια τέτοια ταινία είναι θετικό. Για να επηρεάσεις τη συνείδηση ανθρώπων –ειδικά νέων– οι οποίοι σήμερα δεν διαβάζουν βιβλία Ιστορίας, αλλά είναι συνηθισμένοι στο Νetflix και στην εύκολη δράση, πρέπει να μιλήσεις πολιτικά. Να τους δείξεις τι είναι ικανή να κάνει η πολιτική όταν έρχεται στα χέρια των λάθος ανθρώπων. Οπως συνέβη και με την άνοδο της Ακροδεξιάς στις τελευταίες εκλογές, η οποία όμως τώρα που μπήκε στο Κοινοβούλιο θα πρέπει να παρουσιάσει κανονική πολιτική, κάτι που πιστεύω πως είναι ανίκανη να κάνει», καταλήγει ο Αντρέ Χένικε.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ