ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Ενας άνθρωπος απλός, ουσιαστικός, καριερίστας και ρεαλιστής». Με αυτά τα λόγια περιγράφουν τον διάσημο κινηματογραφιστή Ουόλτερ Λάσαλι, οι ιδιοκτήτριες της ταβέρνας «Χριστιάνα» στον Σταυρό Χανίων, στην οποία ο ίδιος είχε παραχωρήσει το Οσκαρ φωτογραφίας που κέρδισε για τον «Αλέξη Ζορμπά».

Και μπορεί η ταβέρνα να μην υπάρχει πια, καθώς το 2012 έγινε παρανάλωμα του πυρός, ωστόσο, οι αναμνήσεις έχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό της Μαρίας Γλυμιδάκη και της κόρης της Χριστιάνας Μηλογιαννάκη, που γνώρισαν από κοντά τον Γουόλτερ Λάσαλι αναπτύσσοντας μαζί του δεσμούς βαθιάς φιλίας.

«Θυμάμαι είχε έρθει το 1994 στον Σταυρό μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του Νάντια για βόλτα με ένα μικρό λευκό Citroen. Κάθισαν το βράδυ στο μαγαζί και τους εξυπηρέτησα. Τον φιλοξένησα για κάποιες μέρες και μετά αποφάσισε να μείνει μόνιμα εδώ νοικιάζοντας ένα σπίτι στον Σταυρό. Τρώγαμε μαζί Χριστούγεννα, Πάσχα, γιορτές. Νομίζω ότι η φιλία μας ήταν και η αφορμή που έμειναν μόνιμα εδώ», αφηγείται στο «kathimerini.gr» η ιδιοκτήτρια της ταβέρνας, Μαρία Γλυμιδάκη.

Αυτό που κέρδισε τον Ουόλτερ Λάσαλι ήταν ο ήλιος και η θάλασσα. Επιθυμία του ήταν να βρίσκεται κοντά στη φύση. Η καθημερινότητά του απλή, όπως και ο ίδιος.

«Ξυπνούσε κάθε μέρα στις πέντε το πρωί. Επαιρνε τα τέσσερα σκυλιά του, τού είχα χαρίσει και εγώ ένα τη Λίζα και περπατούσε στην παραλία, τα μεσημέρια ξεκουραζόταν και τα απογεύματα τα περνούσε κάνοντας βόλτα. Του άρεσαν επίσης πολύ τα ταξίδια», προσθέτει η κ. Γλυμιδάκη.

Η κόρη της Χριστιάννα Μηλογιαννάκη που τότε ήταν δώδεκα ετών θυμάται ακόμη και σήμερα τη στιγμή που ο Λάσαλι της ανακοίνωσε πως θα τους φέρει ένα δώρο από το Λονδίνο.

«Είχε αφήσει το Οσκαρ στο σπίτι του εκεί και μια μέρα μας είπε ότι θα πάει ένα ταξίδι και ότι θα μας έφερνε ένα δώρο. Νομίζαμε ότι θα ήταν ένα αναμνηστικό, όμως εκείνος γύρισε με το Οσκαρ. Θυμάμαι που μου είπε “δεν θέλω το βραβείο να είναι κρυμμένο σε ένα ντουλάπι αλλά να το βλέπει ο κόσμος», λέει η ίδια.

Η Χριστιάνα Μηλογιαννάκη μαζί με τον Γουόλτερ Λάσαλι.

Κάπως έτσι το χρυσό αγαλματίδιο τοποθετήθηκε σε περίοπτη θέση στον χώρο εστίασης, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς εκεί που ο Αντονι Κουίν και ο συμπρωταγωνιστής του Αλαν Πέιτζ είχαν χορέψει το περιβόητο συρτάκι. Δεν προκαλεί συνεπώς έκπληξη το γεγονός ότι εκατοντάδες τουρίστες επισκέπτονταν την ταβέρνα από κάθε μέρος του πλανήτη για να βγάλουν φωτογραφία με το Οσκαρ.

«Τον κόσμο τον έφερε το Οσκαρ. Μέχρι και από την Κίνα ερχόταν κόσμος και όλα τα τουριστικά γραφεία είχαν βγάλει εκδρομές για τον σκοπό αυτό», δηλώνει η κ. Γλυμιδάκη.

Τα φλας όμως έσβησαν απότομα όταν την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2012 το μαγαζί τυλίχτηκε στις φλόγες.

«Το πόρισμα της Πυροσβεστικής έλεγε ότι επρόκειτο για εμπρησμό. Πήγαμε την άλλη μέρα μαζί με τον Γουόλτερ ψάξαμε αλλά δεν βρέθηκε ποτέ» εξιστορεί η κ. Μηλογιαννάκη.

Αυτό που δεν θα ξεχάσει ποτέ ήταν η αντίδραση του Λάσαλι.

«Δεν πειράζει, μου είπε. Αυτό ήταν ένα κεφάλαιο που έκλεισε και εμείς γυρίζουμε σελίδα».

Ισπανός ταξίδεψε μέχρι την Κρήτη για να φωτογραφηθεί με το Οσκαρ

Οι αναμνήσεις των δύο γυναικών δεν σταματούν εδώ. Αλλωστε ο Ουόλτερ Λάσαλι δεν δίσταζε να μιλήσει για μια ευρεία γκάμα θεμάτων, όπως για τη συνεργασία του με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την οποία περιέγραφε ως «κακομαθημένη», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ήθελε συνεχώς να διορθώνει το μακιγιάζ της, αλλά και για τη στιγμή που ήρθε στην Ελλάδα για να συνεργαστεί με την Ελλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν στην ταινία «Το κορίτσι με τα μαύρα».

«Ο ίδιος μας είχε πει πως όταν τον συνάντησαν στο αεροδρόμιο η Λαμπέτη και ο Χορν είχαν ακούσει για έναν διάσημο διευθυντή φωτογραφίας και εντυπωσιάστηκαν όταν είδαν ένα παιδάκι με κοντό παντελονάκι», εξηγεί η κ. Μηλογιαννάκη.

Η επικοινωνία τους με τον Ουόλτερ Λάσαλι είχε αραιώσει τελευταία. Η κ. Μηλογιαννάκη θυμάται ότι την τελευταία φορά που μίλησε μαζί του ήταν πριν από περίπου ένα χρόνο. Τότε της είχε εκμυστηρευτεί τα σχέδια του για το ταξίδι στη Λατινική Αμερική προσκαλώντας την μάλιστα να τον συνοδεύσει.

«Μου είπε ότι είχε πουλήσει το σπίτι του στην Αγγλία και ότι επειδή λόγω ηλικίας ήταν επίφοβο να ταξιδέψει με αεροπλάνο, είχε αποφασίσει να πάει με πλοίο στη Λατινική Αμερική. Τον ρώτησα αν φοβόταν και μου είχε πει ότι επρόκειτο για ένα ταξίδι ζωής».

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι παρά το γεγονός ότι τον τελευταίο χρόνο κινείτο με αναπηρικό αμαξίδιο, αποδέχτηκε πρόσκληση να ταξιδέψει στην Ιταλία, για να μιλήσει συνέδριο στο Μιλάνο. Κατά την επιστροφή του στον Σταυρό Ακρωτηρίου είχε δηλώσει: «Για τα ταξίδια δεν χρειάζεσαι πόδια… Απόφαση χρειάζεσαι, όνειρο χρειάζεσαι και εμπιστοσύνη στους συνταξιδιώτες της ζωής…».

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ