Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ο «ταλαντούχος κ. Ρίπλεϊ» της πολιτικής και οι... ξεροκέφαλοι σύντροφοι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το γνωστό «αν έχεις τύχη, διάβαινε» κυριαρχεί, για την ώρα, στις σχέσεις της κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις σημαντικές πρωτεύουσες. Η αντιπολίτευση περιορίζεται να περιμένει τη δικαίωση κατά το σπουδαίο απόφθεγμα «αγαπά ο Θεός τον κλέφτη, αγαπά και τον νοικοκύρη». Το επιτελείο του κ. Μητσοτάκη δυσκολεύεται να βρει τρόπο ορθολογικής αντιμετώπισης της ολομέτωπης επίθεσης που δέχεται. Επικοινωνιακής, αφού η μεγάλη πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης αλλά και των δημοσιογράφων υποστηρίζει το νέο σύστημα που βρίσκεται στην εξουσία.

Αλλά και ιδεολογικής επίθεσης στη ραχοκοκαλιά των θέσεων, απόψεων και συγκεκριμένων πολιτικών που θεωρούντο, μέχρι πρόσφατα, επίλεκτο πεδίο της κεντροδεξιάς παράταξης. Προστασία της επιχειρηματικότητας, εξυπηρέτηση των επενδυτών, δημοσιονομική πειθαρχία, γενναιόδωρη επιδότηση ειδικών ομάδων του πληθυσμού και υποβοήθηση από τις συντεχνίες· όλοι συντάσσονται με την προσπάθεια του κ. Τσίπρα να πείσει ότι μπορεί να γίνει εξίσου αποτελεσματικός ως γνήσιο τέκνο του πιο «αυθεντικού» πασοκισμού.

Τα τρία «ΔΕΝ»

Υπάρχουν, πλέον, επαρκέστατες ενδείξεις. Η κυριότερη ήρθε με τις απαντήσεις που έδωσε στον Αλ. Παπαχελά ο Β. Σόιμπλε. Προέτρεψε τους Ελληνες να ξεχάσουν τις ψεύτικες υποσχέσεις, μας ζήτησε να καταπιούμε τον λογαριασμό Βαρουφάκη, να συμβιβαστούμε με τους βαρύτατους φόρους, αρκεί να φύγει η Ελλάδα από τις πλάτες της Γερμανίας. Μπορεί όμως ο κ. Τσίπρας να γίνει ο «ταλαντούχος κ. Ρίπλεϊ» της πολιτικής σκηνής; Οι επικείμενες εξελίξεις στην «πασοκοαριστερά παράταξη» θα δώσουν μια πολύ χρήσιμη απάντηση.

Η αυτοπεποίθηση που κυριαρχεί στην κυβέρνηση αποτυπώνεται στα τρία «ΔΕΝ» του Ευ. Τσακαλώτου. Ο υπουργός Οικονομικών γνωρίζει ότι οι Βρυξέλλες θέλουν να τον βοηθήσουν με κάθε δυνατό τρόπο. Ολα δείχνουν ότι από τα «90+» προαπαιτούμενα, οι εξεταστές θα συμβιβαστούν με πολύ ολιγότερα κι ας παραπεμφθούν τα υπόλοιπα στην τέταρτη αξιολόγηση. Είναι χαρακτηριστικός ο τεμαχισμός των θεμάτων που προκαλούν εντάσεις, όπως οι αλλαγές στα εργασιακά. Η ρύθμιση σύμφωνα με την οποία μια απεργία θα χρειάζεται την πλειοψηφία των εργαζομένων δημιουργεί πρόβλημα στους κουκουέδες του ΠΑΜΕ, ικανοποιεί το ΔΝΤ και επιτρέπει την παραπομπή του ακανθώδους για τους μεγαλοσυνδικαλιστές ζητήματος της διαιτησίας επί των εργασιακών σε νομική ομάδα εργασίας, τον προσεχή Μάρτιο.

Και στο σημείο αυτό οι άνθρωποι της Επιτροπής καθοδηγούν την κυβέρνηση με σκοπό να ξεγελάσουμε το Ταμείο: «Ο Πόουλ πρέπει να νομίζει ότι γίνεται το δικό του, ότι η Αθήνα τελειώνει με τις “υποχρεωτικές δράσεις” που έχει καταγράψει η κ. Βελκουλέσκου και ότι, τελικά, δεν έχει κανέναν λόγο να μείνει στην Ελλάδα».

Το ελληνικό χρέος

Σκοπός είναι να φθάσει ο Φεβρουάριος, όταν λήγει η προθεσμία της «καταρχήν έγκρισης» που έχει συνομολογήσει το Δ.Σ. του Ταμείου, και να μην υπάρχει ουσιαστικός λόγος για την παραμονή του στην Αθήνα. Πλην βεβαίως της ρυθμίσεως του ελληνικού χρέους, θέμα που αναπόφευκτα θα συζητηθεί στο ανώτατο επίπεδο, όταν όλοι θα είναι έτοιμοι γι’ αυτό, όπως άφησε να εννοηθεί και ο κ. Σόιμπλε. Με την ελπίδα ότι θα έχει μέχρι τότε υπάρξει γερμανογαλλική συμφωνία για τη μετάλλαξη του ESM σε ένα Ευρωταμείο που θα διαχειρισθεί τα υπερβολικά χρέη κρατών-μελών.

Δεν είναι όμως όλα εύκολα για τον κ. Τσίπρα. Η «τύχη» του τελειώνει εκεί που αρχίζει η αδυναμία των υπουργών του να συμβιβάσουν τις «αριστερές πολιτικές» με τις απαιτούμενες «ρεαλιστικές λύσεις» στους πιο κρίσιμους τομείς της οικονομίας, από τους οποίους μάλιστα εξαρτάται η επιστροφή στην ανάκαμψη. Οι τράπεζες καθυστερούν στην αποσύνδεση της βόμβας της υπερχρέωσης. Η παραγωγική και νομική αναδιάταξη στην ενέργεια προκαλεί τεκτονικές συγκρούσεις μεταξύ ισχυρότατων επιχειρηματικών συμφερόντων. Μπορεί ο πρωθυπουργός να βιάζεται να γίνει ο πλέον έμπιστος συνεργάτης του κατεστημένου, τα γεγονότα όμως παραμένουν ξεροκέφαλα. Οσο ξεροκέφαλοι θα αποδειχθούν και οι αριστεροί σύντροφοι του κ. Τσίπρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ