Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ποία η πατρότητα του «πόθεν έσχες»

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 22ας Οκτωβρίου, ο κ. Πάσχος Μανδραβέλης γράφει ότι «η ιστορία του “πόθεν έσχες” ξεκινά προδικτατορικώς με την ψήφιση του νόμου 4351/1964». Αυτό όμως είναι ακριβές μόνο για την πολιτική ιστορία των μετεμφυλιακών χρόνων. Είχε προηγηθεί η Συντακτική Πράξη της 1/11/1944 «Περί επιβολής ποινικών κυρώσεων κατά των συνεργασθέντων μετά του εχθρού», η οποία και αυτή είχε χαρακτήρα «πόθεν έσχες». Ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν πρωθυπουργός και στις δύο περιπτώσεις. Η πατρότητα της ιδέας τού ανήκει ούτως ή άλλως. Οχι όμως εξ ολοκλήρου. Διότι, όπως βλέπουμε στην «Καθημερινή» της 24/6/1941, ο κατοχικός υπουργός Δικαιοσύνης Λιβιεράτος δηλώνει ότι δεν ματαιώνεται «το νομοθετικό διάταγμα περί “πόθεν έσχες” κατά των συνεργατών της δικτατορίας (Μεταξά)» και ότι η κυβέρνηση Τσολάκογλου θα καταδίωκε τους «λυμεώνας του πρώην καθεστώτος»! Ως γνωστόν, το καθεστώς της προδοσίας επικαλούνταν τίτλους… δημοκρατικής μεταπολίτευσης, αρκετοί δε ολίγον ή πολύ ή καθόλου αφελείς φαντασιοκόποι των αντιδικτατορικών και αντιβασιλικών αγώνων είχαν σπεύσει τότε να στοιχηθούν στις τάξεις της… δημοκρατικής Ελληνικής Πολιτείας του Χίτλερ. Τέλος, από ιστορικής απόψεως, ο θεσμός του «πόθεν έσχες» φαίνεται ότι κατάγεται από την αρχαία Αίγυπτο. Τον εφάρμοσε και ο Σόλων στην Αθήνα, ενώ και η ρωμαϊκή Σύγκλητος ασκούσε έλεγχο στους διαχειριστές δημόσιου χρήματος σε κάθε περίπτωση αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Ανακρίβειες ΕΡΤ και μνήμες ιερές

Κύριε διευθυντά
Την Κυριακή 15-10-2017 μετείχα στον Αγώνα Δρόμου Μνήμης και Τιμής – Μπλοκ 15, Χαϊδάρι – Σκοπευτήριο Καισαριανής εις μνήμην των νεκρών αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης (εκτελεσθέντων στην Καισαριανή), στο πλαίσιο της οργάνωσης του Μηνός Δρωμένων για την 73η Επέτειο από την αποχώρηση των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής από την πόλη των Αθηνών, τη 12η Οκτωβρίου 1944.
Μου εζητήθη να παραχωρήσω συνέντευξη στην ΕΡΤ, την οποία έδωσα μετά το πέρας του αγώνος. Στη συνέντευξή μου εδήλωσα ότι ο πατέρας μου εκτελέσθηκε στο Σκοπευτήριο τη 10η Μαΐου 1944 (όχι την 1η Μαΐου), αφού παρέμεινε έγκλειστος στο Χαϊδάρι επί επτάμηνο. Η αναμετάδοση στα δελτία ειδήσεων δεν περιελάμβανε αυτό το λεχθέν, διότι μετεδόθη μόνο μια φράση σχεδόν αυτής της συνεντεύξεως και η οποία παρέλειπε αυτή τη σημαντική πληροφορία, δίδοντας την εντύπωση ότι εκτελέσθηκε την Πρωτομαγιά, το οποίο ουδόλως θα ήταν υποτιμητικό, αλλά οπωσδήποτε ανακριβές. Τα δελτία ειδήσεων της ΕΡΤ της 15ης Οκτωβρίου περιείχαν δύο κραυγαλέες ανακρίβειες: 1. Το μεσημβρινό δελτίο ανέφερε ότι ο Δρόμος Μνήμης και Τιμής – Μπλοκ 15, Χαϊδάρι – Καισαριανή (Σκοπευτήριο) οργανώθηκε για τους 200 κομμουνιστές που εκτελέσθηκαν την Πρωτομαγιά του 1944. Το βραδινό δελτίο ανέφερε ότι ο Δρόμος οργανώθηκε για τους 200 πατριώτες που εκτελέσθηκαν την Πρωτομαγιά του 1944. Και οι δύο ανακοινώσεις είναι ανακριβείς. Ο Δρόμος αυτός οργανώθηκε από το ΥΠΕΘΑ και την Περιφέρεια Αττικής, όπως και πέρυσι, όχι μόνο για τους 200 κομμουνιστές/πατριώτες που εκτελέσθηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 αλλά για ΟΛΟΥΣ τους εκτελεσθέντες στην Καισαριανή αγωνιστές από το Μπλοκ 15 (Μπλοκ των μελλοθανάτων) συμπεριλαμβανομένων των 200 αλλά και για όλους τους εγκλείστους στο Χαϊδάρι αγωνιστές.  2. Εσφαλμένα επίσης ανεφέρθη και στα δύο δελτία ότι ο αδελφός του αγωνιστού και ήρωος Μανώλη Γλέζου, Νίκος, ήταν μεταξύ των 200 της Πρωτομαγιάς. Ο Νίκος Γλέζος εκτελέσθηκε τη 10η Μαΐου 1944, μαζί με τον πατέρα μου και άλλους 78 άνδρες και 12 γυναίκες.

Θα ήθελα, τέλος, να εκφράσω τις ευχαριστίες μου σε όσους παρέστησαν στην εκδήλωση.

Γρηγοριος Α. Τσιγαρας

Η κατάθλιψη και η θεραπεία

Κύριε διευθυντά
Η απώλεια της ζωής μιας 17χρονης με όνειρα για τη ζωή από την άρρωστη μητέρα της, η οποία στη συνέχεια αυτοκτόνησε, εγείρει το ερώτημα κατά πόσον αυτή η τραγωδία μπορούσε να προληφθεί. Γράφτηκε ότι η μητέρα αντιμετώπιζε «ψυχολογικά προβλήματα» και ότι βρισκόταν υπό ιατρική παρακολούθηση. Η εικόνα της και η εξέλιξη δείχνουν ότι έπασχε από βαθιά κατάθλιψη με αυτοκτονικό ιδεασμό και ότι προετοίμαζε, με τρόπο που γινόταν αντιληπτός, τη μοιραία απόπειρα. Δεν είναι γνωστό αν χτυπήθηκε προσπαθώντας να εμποδίσει τη μητέρα της να αυτοκτονήσει ή εάν η μητέρα της είχε αποφασίσει να σκοτώσει (ό,τι πολυτιμότερο είχε) και στη συνέχεια να αυτοκτονήσει. Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι εάν είχε προσφύγει έγκαιρα στις υπηρεσίας υγείας και υποβαλλόταν στην προβλεπόμενη θεραπεία. Είναι επιστημονικά γνωστό ότι οι μισοί καταθλιπτικοί ασθενείς δεν υποβάλλονται σε θεραπεία και ο άρρωστος εξακολουθεί να βιώνει τη φρικτή συμπτωματολογία της, ενώ ο κίνδυνος απόπειρας αυτοκτονίας είναι υπαρκτός. Εκτός από τη διαφυγή της διάγνωσης που είναι δυνατή, κυριότεροι λόγοι είναι ο φόβος στιγματισμού, ότι δηλ. το άτομο χρίζεται ψυχοπαθής και οι λανθασμένες πεποιθήσεις και γνώμες του κοινού για τα ειδικά φάρμακα, ότι είναι επικίνδυνα, ότι δεν θεραπεύουν, ότι προκαλούν εξάρτηση, ότι αλλάζουν την προσωπικότητα, ότι αν τα αρχίσει κάποιος δεν θα μπορεί να τα διακόψει και κάποιες ανόητες δογματικές θέσεις «κατά των φαρμάκων» (και επομένως υπέρ της νόσου). Επικαλούμαι περίπτωση εγκύου που απειλούσε την καταθλιπτική και με αυτοκτονικό ιδεασμό μητέρα της: «αν πάρεις τέτοια φάρμακα δεν θα σε αφήσω να αγγίξεις το μωρό» (που θα γεννούσε). Η κατάθλιψη, όσο και εάν το άτομο που πάσχει πιστεύει ότι δεν πρόκειται να θεραπευτεί, είναι θεραπεύσιμη διαταραχή. Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα συνιστούν την πλέον αποτελεσματική και με ταχύ αποτέλεσμα (συνήθως εντός 2-3 εβδομάδων) θεραπεία της. Η απώλεια της ζωής ενός ατόμου με ψυχική διαταραχή, που θα είχε υποχωρήσει μετά λίγες εβδομάδες θεραπείας, είναι άδικη. Θα πρέπει επιτέλους να απομυθοποιηθούν τα ψυχιατρικά φάρμακα και να καταχωριστούν ως αποτελεσματικά και ασφαλή στην υπηρεσία των ασθενών. Η τραγωδία του Μαρκόπουλου θα είχε αποφευχθεί εάν η μητέρα ακολουθούσε την προβλεπόμενη φαρμακευτική θεραπεία και η μικρή κόρη της θα… πήγαινε για σπουδές στο εξωτερικό, όπως ονειρευόταν.

Βασιλειος Αλεβιζος, Τέως Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής  Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο αγροτικός κόσμος δοκιμάζεται

Κύριε διευθυντά
Είναι γεγονός ότι σε μια δεινή οικονομική κατάσταση βρίσκονται και οι αγρότες μας. Πνίγονται και αυτοί από τα πολλά προβλήματα που έχουν μπροστά τους. Από πού να ξεκινήσει κανείς και πού να τελειώσει. Παντού χρωστάνε. Στις τράπεζες, στην εφορία στον ΟΓΑ, στους δήμους. Και για όλες αυτές τις οικονομικές τους εκκρεμότητες χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα, τα οποία τούς είναι εντελώς αδύνατον να εξασφαλίσουν από τις διάφορες παραγωγές τους. Και ας μην ξεχνάμε ακόμη ότι αυτή την εποχή όλα τα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα υφίστανται και έναν αδυσώπητο, έναν επικίνδυνο ανταγωνισμό από τα εισαγόμενα ομοειδή (προϊόντα). Σε γενικές γραμμές, η ύπαιθρος περνάει τους πιο δύσκολους οικονομικούς καιρούς. Κάποτε οι εν γένει συνθήκες στα χωριά μας ήταν από κάθε άποψη υποφερτές. Δεν ήταν τα οικονομικά τους οριακά. Πραγματοποιούσαν κάθε χρόνο αρκετά ικανοποιητικές σοδειές, τις οποίες διέθεταν πολύ εύκολα στις διάφορες αγορές.  Δεν λέω ότι αυτή η εικόνα που έδωσα ήταν μια ιδανική εικόνα για όλον αυτόν τον κόσμο, που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τη γη. Ζούσε και τότε αυτός ο κόσμος με πολλές ανάγκες και με πολλές στενοχώριες, όμως δεν ήταν και τόσο απελπιστική η κατάστασή του όσο είναι σήμερα. Και ας το καταλάβουν και οι κυβερνώντες μας, ότι αυτή την περίοδο και η ύπαιθρος ως πηγή και δημοσίων εσόδωνδεν υπάρχει.

Τακης Σουβαλιωτης, Χαλανδρίτσα Πατρών

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ