Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Το δηλώνω ρητώς. Δεν είμαι πεθαμένη»

Κύριε διευθυντά
Είχα έξι χρόνια να γελάσω, αφότου δηλαδή η Ελλάδα μπήκε στον γύψο των μνημονίων. Πρόσφατα γέλασα με την ψυχή μου. Ο λόγος; Σίγουρα κατάλληλος για νούμερο επιθεώρησης ή σάτιρας του Τσιφόρου. ...Η ταλαίπωρη με φωνή γεμάτη αγωνία βγήκε σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή να ανακοινώσει ότι, όταν πήγε να υποβάλει τα χαρτιά της για συνταξιοδότηση, της είπαν ότι είναι... πεθαμένη 17 χρόνια! Ηταν απελπισμένη γιατί δεν μπορούσε να αποδείξει ότι είναι ζωντανή. «Τι να κάνω; Παλεύω μια εβδομάδα να αποδείξω ότι ζω. Δεν κατάφερα τίποτα. Δεν ξέρω ούτε ποιος με δήλωσε πεθαμένη ούτε ποιος εισέπραξε τα... έξοδα της κηδείας μου. Τι να κάνω;». Και ο παρουσιαστής: «Πάτα μια δαγκωνιά στον υπάλληλο και πες του: “Δαγκώνουν οι πεθαμένοι;”»
Δαναη Πανοπουλου
Εκπαιδευτικός

Η Ιερά Συμμαχία και η Καταλωνία

Κύριε διευθυντά
Η Γαλλική Επανάσταση ανέτρεψε, με βία και πάταγο, τη μακραίωνη αντίληψη ότι το δίκαιο και ο νόμος εκπροσωπούσαν οι εκάστοτε κυβερνήτες, κατά κανόνα απόλυτοι μονάρχες. Μετά την οριστική ήττα του Ναπολέοντα, τα μοναρχικά καθεστώτα της Ρωσίας, της Αυστρίας και της Πρωσίας αντεπετέθηκαν: το 1815 συνήψαν την Ιερά Συμμαχία, η οποία είχε ως επιδίωξη να ανακόψει το κύμα του φιλελευθερισμού και των επαναστάσεων, που απλώθηκε στην ευρωπαϊκή ήπειρο υπό την επίδραση της Γαλλικής Επανάστασης.  Οι χώρες της Ε.Ε. και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετώπισαν το κίνημα για ανεξαρτησία της Καταλωνίας ως εσωτερική υπόθεση της Ισπανίας, με την έννοια ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας. Ο κύριος λόγος—όπως διατυπώθηκε ξεκάθαρα από τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ— πίσω από αυτή την ομόφωνη και ομόθυμη στάση των Ευρωπαίων ηγετών είναι ο φόβος ότι ενδεχόμενη στήριξη στο καταλανικό κίνημα θα ερμηνευόταν ως ενθάρρυνση δεκάδων αποσχιστικών κινημάτων σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Μια σύγχρονη Ιερά Συμμαχία λοιπόν; Οχι βέβαια! Η εποχή που όλοι θεωρούσαν ιερή και δίκαιη κάθε λαϊκή κινητοποίηση έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Οι λαϊκές εξεγέρσεις μπορεί όντως να είναι δίκαιες, αλλά μπορεί να είναι και κατευθυνόμενες ή γνήσιες αλλά με εσφαλμένα αιτήματα, ή να κατευθύνονται από τυφλά φονικά ένστικτα, όπως η γενοκτονία μισού εκατομμυρίου Τούτσι από τη φυλή των Χούτου στη Ρουάντα το 1994.   Η Καταλωνία έχει μεγαλύτερη αυτονομία από πολλές άλλες ισπανικές περιφέρειες και μόνο καταχρηστικά μπορούν ορισμένοι να μιλούν για καταπίεση. Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υφίσταται νομική βάση, ούτε στο ισπανικό ούτε στο διεθνές δίκαιο, για την απόσχιση της περιφέρειας. Πίσω από το αποσχιστικό κίνημα υπάρχει κυρίως ένας παρωχημένος εθνικισμός, που καθοδηγείται από τοπικούς παράγοντες, αλλά και στενά οικονομικά συμφέροντα.   Εξάλλου η Καταλωνία είναι διχασμένη και το αποσχιστικό κίνημα ίσως είναι μειοψηφικό. Τη μέρα που ο κυβερνήτης Κάρλες Πουτζντεμόν ανακήρυξε την (υπό όρους) ανεξαρτησία της Καταλωνίας ενώπιον του τοπικού Κοινοβουλίου, η Ινές Αριμάδας, η αρχηγός του κόμματος των Θιουδαδάνος που πήρε τον λόγο αμέσως μετά, εκφώνησε έναν φλογερό λόγο υπέρ της παραμονής στους κόλπους της Ισπανίας, δηλώνοντας μεταξύ των άλλων: «Η πλειοψηφία των Καταλανών πιστεύει ότι η Καταλωνία είναι η γη τους (su tierra), η Ισπανία η χώρα τους (su país) και η Ευρώπη το μέλλον τους (su futuro)». Για ποιους Καταλανούς μιλάμε λοιπόν;

Μιχαηλ Πασχαλης
Ομότιμος καθηγητής Κλασικής
Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης,
Τμήμα Φιλολογίας

Σαλαμίνα, Ριβιέρα, πετρελαιοκηλίδες

Κύριε διευθυντά
Πολλοί τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες συνεχίζουν να ασχολούνται μέχρι τώρα εκτεταμένα με το «ατύχημα» του πλοίου «Αγία Ζώνη ΙΙ», κοντά στη Σαλαμίνα, με τη διαρροή άγνωστης ποσότητας πετρελαίου αλλά και με άλλες λεπτομέρειες του συμβάντος. Παραμένουν, όμως, αναπάντητες μερικές λαϊκές απορίες, γι’ αυτό το «περίεργο» θαλασσινό συμβάν. Κυρίως, από πού είχε πάρει και πού πήγαινε να δώσει το πετρέλαιό του αυτό το πλοίο, ηλικίας 44 χρόνων. Διαφωνούν έντονα η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση για το πόσο γρήγορα παρενέβησαν οι υπεύθυνοι στο ατύχημα, αλλά κανείς δεν απορεί γιατί αυτή η σχετικά μικρή διαρροή πετρελαίου έφθασε έως τώρα τόσο μακριά, μέχρι και την Ανάβυσσο και ίσως θαλασσοδεύει προς το Λαύριο. Με βάση όμως πολύ μεγαλύτερες διαρροές πετρελαίου στο παρελθόν –για τις οποίες γράφει στις 15/9 στην εφημερίδα σας η κ. Τασούλα Καραϊσκάκη, που τις θυμόμαστε οι παλαιότεροι– το πετρέλαιο σε ατύχημα του 1972 στο Αιγαίο ήταν ποσότητας 34.000 τόνων, και, επομένως, έπρεπε να είχε φτάσει και να καταστρέψει τη... Γαλλική Ριβιέρα. Θυμόμαστε, επίσης, ότι ελέγετο στο παρελθόν ότι πολλά παρόμοια παμπάλαια πλοία δεν παρέδιδαν το πετρέλαιό τους στα κρατικά διυλιστήρια ώστε να πληρωθεί φόρος, αλλά το... παρέδιδαν απευθείας σε ιδιωτικά βενζινάδικα. Θυμόμαστε, επίσης, ότι στις 12/5/17 ο συνεργάτης σας κ. Γιάννης Παλαιολόγος είχε γράψει για ένα παρόμοιο επίτευγμα, ότι δηλαδή ένας πατριώτης μας που υποτίθετο ότι είχε διαλύσει δύο παμπάλαια σκάφη του σε διυλιστήριο του Περάματος και χρυσοπληρώθηκε γι’ αυτό από την Ευρωπαϊκή Ενωση με 1,36 εκατ. ευρώ, αλλά αυτά τα σκάφη του παρέμειναν «ζωντανά» και τα χρησιμοποιούσε για παράνομη αλιεία στη... Σομαλία της Αφρικής. Για παρόμοια θέματα είχε γράψει ο μέγιστος καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Θεοδ. Τάσιος, με τίτλο «Ετεροδοσοληψία» (κοινώς μπαχτσίσι) διευκρινίζοντας για όσους δεν καταλαβαίνουν (μάλλον, κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν), ότι αυτή η Ετεροδοσοληψία ταυτίζεται λεκτικά με τη λοβιτούρα, τη μίζα, τη συναλλαγή, το φακελάκι κ.λπ.

Τελικώς, ναι, είμαστε «όμορφος κόσμος, τίμιος, φανταστικά φτιαγμένος». Αναπόφευκτα καταντάμε επίσης να νομίζουμε ότι το θρησκευτικό όνομα του πλοίου «Αγία Ζώνη ΙΙ»... συνέβαλε αποφασιστικά ώστε να φτάσει το πετρέλαιο μέχρι τη Βουλιαγμένη και τη Βάρκιζα, αλλά «φρόντισε» να μην αποτεθεί στην ενδιάμεσή τους καταπληκτική παραλία η οποία όμως, ως γνωστόν, ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος!

Βασιλης Σωτηροπουλος
Γεωτεχνικός Μηχανικός

«Θα τρίζουν τα κόκαλά του…»

Κύριε διευθυντά
«…εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».
Ι. Καποδίστριας

Η συζήτηση προ ημερών σε καφενείο κοντά στη γαλήνια φθινοπωρινή θάλασσα, στη Ρόδο. Τέσσερις στην παρέα. Την καλησπέρα ακολούθησε η ερώτηση του ενός: «Τα μάθατε τα ανήκουστα;». «Να τα ακούσουμε…», λένε οι άλλοι. «Οι βουλευτές μας δεν θα πεινάσουν... θα εισπράξουν τα αναδρομικά!». «Η πιο ευχάριστη είδηση που θα μπορούσε να υπάρξει…», απαντά αμέσως ο δεύτερος με έκδηλο το γεμάτο ειρωνεία χαμόγελό του. «Σα δε ντρέπονται…», συμπληρώνει ο τρίτος. Συνεχίζει ο πρώτος: «Πέστε μου, σας παρακαλώ, υπάρχει λογική σε αυτούς τους ανθρώπους, στέκονται στα καλά τους; Πού ζουν, αλήθεια, αυτοί, έξω από την Ελλάδα;». Καλησπερίζει και άλλος της παρέας, συνταξιούχος γιατρός. «Τα έμαθες, γιατρέ, τα νέα, οι βουλευτές μας θα πάρουν τα αναδρομικά!» τον πληροφορεί ο δεύτερος, συνεχίζοντας: «Στα νοσοκομεία τι γίνεται;». «Το ξέρετε πως λείπουν στοιχειώδη πράγματα, αλλά με αυτό που μου λέτε λείπει, αναντίρρητα, νομίζω, κάθε ανθρώπινη ευαισθησία σε εκείνους που θα έπρεπε να δίνουν το αναγκαίο παράδειγμα… Ούτε στον θάνατο δεν τον αφήνουν να ησυχάσει…». Μάντεψα, αλλά ήθελα να ακουστεί: «Ποιον, γιατρέ;» ρώτησα. Αργησε να απαντήσει:

«Τον Καποδίστρια…», ψέλλισε. Τον σκοτώνουν κάθε τόσο όσοι θα έπρεπε να τον μιμούνται σε κάθε ενέργειά τους. Διάδοχοί του, δυστυχώς. Ανάξιοι... Θα τρίζουν τα κόκαλά του…».
Ακούγοντας όλα αυτά, σκέφθηκα τούτο: Αραγε μόνο τού Καποδίστρια τα κόκαλα θα τρίζουν; Κι εκείνοι οι ξυπόλητοι και νηστικοί ήρωες του ’21;

Νικος Παπαδοπουλος
Καθηγ. Ψυχολογίας Παν. Κρήτης, Επισκέπτης Καθηγ. (Gastprof.)
Univ. Heidelberg

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ