ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Διαφωνίες για την Ελλάδα μεταξύ των δύο υποψήφιων εταίρων της Αγκελα Μέρκελ

ΚΟΝΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Στο στόχαστρο των Πρασίνων ήταν οι δηλώσεις του επικεφαλής του FDP Κρίστιαν Λίντνερ (φωτ.), σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Σόιμπλε ως υπουργός Οικονομικών δεν υπήρξε αρκετά σκληρός με την Ελλάδα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Την ώρα που στις Βρυξέλλες περιμένουν τον σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης, προκειμένου να ληφθούν αποφάσεις για την περίοδο μετά τη λήξη του ελληνικού προγράμματος, είναι εμφανής η διαφορετική προσέγγιση των γερμανικών κομμάτων στο θέμα της Ελλάδας, κυρίως μεταξύ των δύο δυνητικών κυβερνητικών εταίρων της κ. Μέρκελ, των Πρασίνων και του FDP.

Σε δηλώσεις του στην «Κ», ο βουλευτής των Πρασίνων και αντιπρόεδρος της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του γερμανικού Κοινοβουλίου Γκέρχαρντ Σικ επέκρινε με σφοδρότητα την άποψη του επικεφαλής του FDP Κρίστιαν Λίντνερ, σύμφωνα με την οποία ο κ. Σόιμπλε ως υπουργός Οικονομικών δεν υπήρξε αρκετά σκληρός με την Ελλάδα. Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «ο κύριος Λίντνερ προφανώς δεν έχει ποτέ μεταβεί στην Ελλάδα, ειδάλλως δεν θα έκανε μια τέτοια δήλωση. Η Ελλάδα περνάει πολύ δύσκολες στιγμές και για αυτόν τον λόγο θαυμάζω το κουράγιο του ελληνικού λαού». Κατά τον κ. Σικ, «το FDP δεν έχει καταλάβει πώς οι γερμανικές εταιρείες είναι μεταξύ εκείνων που έχουν επωφεληθεί από τη νομισματική ένωση», επισημαίνοντας ότι «από το να θέσουμε σε κίνδυνο τη συνοχή της νομισματικής ένωσης, χρειάζεται να θεμελιώσουμε μία πιο βιώσιμη βάση για το ευρώ». Στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους, ο ίδιος επεσήμανε ότι «το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο σύμφωνα με ρεαλιστικές προβλέψεις, γι’ αυτό οι δανειστές της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία, έχουν υποσχεθεί να συζητήσουν για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους».

Στον αντίποδα, πιστός στο δόγμα των μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας εμφανίζεται ο Μίκαελ Τόιρερ, μέλος του προεδρείου του Κόμματος Φιλελευθέρων (FDP) και υπεύθυνος για θέματα Οικονομικής Πολιτικής. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τόιρερ είναι μεταξύ των υποψηφίων που ενδέχεται να διαδεχθούν τον κ. Σοϊμπλε στο υπουργείο Οικονομικών σε περίπτωση που το FDP αναλάβει το συγκεκριμένο πόστο. Ερωτηθείς για την πορεία του ελληνικού προγράμματος, ο κ. Τόιρερ ανέφερε πως «αυτήν τη στιγμή υπάρχει μία συμφωνία παροχής οικονομικής βοήθειας για την Ελλάδα και ενδεχομένως έως ένα βαθμό να είναι αναγκαίο να μιλήσουμε για μία παράταση του ισχύοντος προγράμματος». Εντούτοις, ο ίδιος προσέθεσε ότι, «πριν από κάτι τέτοιο, θα πρέπει να αξιολογήσουμε τι έχει πετύχει με τη σειρά της η Ελλάδα».

Από την πλευρά του, το FDP δεν επιθυμεί να αλλάξει τους όρους (παροχής οικονομικής βοήθειας) αλλά επιθυμεί να αυξήσει την ταχύτητα εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων. «Βασικός μας στόχος είναι να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και να υπερβούμε τις διοικητικές αδυναμίες της». Σύμφωνα με τον κ. Τόιρερ, η γενικότερη προσέγγιση για την αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους στην Ευρωζώνη συνιστά έναν συνδυασμό παροχής οικονομικής βοήθειας και δομικών μεταρρυθμίσεων. «Αυτή η προσέγγιση έχει εφαρμοστεί με επιτυχία στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Κύπρο επισημαίνοντας ότι «η Ελλάδα σημειώνει και αυτή με τη σειρά της σταδιακή πρόοδο».

Οι διαπραγματεύσεις

Δύσκολες όμως αποδεικνύονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των γερμανικών κομμάτων, κατά τη διάρκεια των διερευνητικών του επαφών για τη δημιουργία του νέου κυβερνητικού συνασπισμού. Συγκεκριμένα, οι Πράσινοι φαίνεται ότι υποχώρησαν στο πάγιο αίτημα του FDP για την υιοθέτηση ενός ισοσκελισμένου προϋπολογισμού. Πρόκειται για το λεγόμενο Schwarze Null που επιβάλλει το γερμανικό σύνταγμα (debt brake), αλλά θεωρείται από πολλούς αναλυτές εμμονική προσήλωση στον απόλυτο δημοσιονομικό στόχο. Μάλιστα, ο. Τόιρερ επεσήμανε στην «Κ» ότι «για χάρη της σταθερότητας και της δημιουργίας ευκαιριών για την επόμενη γενιά, θα πρέπει μακροπρόθεσμα να μειώσουμε το γερμανικό δημόσιο χρέος». Πρόοδος, ωστόσο, ακόμη δεν υπάρχει στην πρόταση για τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, ζήτημα που εγείρει έντονες διαφωνίες μεταξύ των κομμάτων λόγω της μεγάλης ιδεολογικής τους απόστασης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ