Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Με τον Δημόκριτο ή με τον Ηράκλειτο;

Κύριε διευθυντά
Στην τραγική πολιτική, οικονομική και κυρίως κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα. Να γελάμε ή να κλαίμε για τα τόσα που συμβαίνουν καθημερινά; Ο Δημόκριτος τα αντιμετώπιζε με γέλιο. Ο Ηράκλειτος με κλάμα. Ο πρώτος διέκρινε φλυαρία και νηπιοφροσύνη, ο δεύτερος ανάγκη και αθλιότητα. Απάντηση στο ερώτημα δίνει ο μεγάλος φιλόσοφος Σενέκας τονίζοντας:

«…Αφροσύνες και σφάλματα της κοινωνίας θα πρέπει να τα δεχόμαστε σαν γελοία και όχι αξιομίσητα. Υπηρετεί καλύτερα την ανθρωπότητα αυτός που την περιγελά παρά αυτός που τη θρηνεί, καθότι ο μεν μας αφήνει ακόμη λίγη ελπίδα, ο δεύτερος αποκλείει κάθε βελτίωση. Επίσης αυτός που την περιγελά είναι περισσότερο μεγαλόψυχος διότι όλα όσα σε άλλους φαίνονται μεγάλα και αξιόλογα στα μάτια του είναι τόσο μικρά, ώστε να διεγείρουν το ευκολότερο και κουφότερο πάθος, αυτό του γέλιου...» Γελάτε λοιπόν!

Ι. Κ. Γεωργίου, Καρδιολόγος

Η Περιφέρεια, οι αρχές, το ΟΠΑ

Κύριε διευθυντά
Αναφορικά με χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας σας υπό τον τίτλο «Το ΟΠΑ έχει γίνει “στέκι” τοξικομανών», στο οποίο αναφέρεται ότι η περιφερειάρχης μεταξύ άλλων έχει ενημερωθεί για την κατάσταση που επικρατεί στους χώρους του Οικονομικού Πανεπιστημίου από τον πρύτανη του ιδρύματος, καταλήγοντας ότι «ουδείς έχει πράξει κάτι», για την πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών, σας γνωρίζουμε ότ: Η σημερινή διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής προβαίνει σε πλείστες συνεργασίες με εξειδικευμένους, εποπτευόμενους από το υπουργείο Υγείας, φορείς, υπερβαίνοντας συχνά το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, ούτως ώστε με ουσιαστικό, επιστημονικά τεκμηριωμένο και αποτελεσματικό τρόπο να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των τοξικοεξαρτημένων συμπολιτών μας.

Με πρωτοβουλία της Περιφέρειας Αττικής εκπονήθηκε και θα εφαρμοστεί σε συνεργασία με τους καθ’ ύλην αρμόδιους φορείς –Δήμος Αθηναίων, Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) και το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ)– ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα άμεσης παρέμβασης για χρήστες ουσιών. Ηδη έχει συναφθεί η σχετική προγραμματική σύμβαση με σκοπό τη συνεργασία και τον συντονισμό των συμβαλλόμενων μερών για την υλοποίηση μιας σειράς παρεμβάσεων σε κεντρικές περιοχές της Αθήνας, όπως στις περιοχές του Πεδίου Αρεως, πέριξ της οδού Πανεπιστημίου κ.ά. Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα συνολικής δαπάνης 776.433,44 ευρώ με ΦΠΑ, που χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από την Περιφέρεια Αττικής με στόχο τη μείωση της βλάβης του συγκεκριμένου πληθυσμού που αντιμετωπίζει προβλήματα από τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, καθώς και την αποφόρτιση των βεβαρημένων περιοχών του κέντρου της Αθήνας.

Τα φαινόμενα τοξικοεξαρτήσεων που δοκιμάζουν τους συμπολίτες μας δεν εμπίπτουν, βάσει του «Καλλικράτη», στις αρμοδιότητες του δευτέρου βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τέλος, σχετικά με την αστυνόμευση στο Πεδίον του Αρεως, σας γνωρίζουμε ότι η Περιφέρεια Αττικής υπέγραψε τον Απρίλιο του 2015 μνημόνιο συνεργασίας με το υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (στο οποίο υπάγεται το πρώην υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη) για την προώθηση της συνεργασίας στους τομείς ασφάλειας και προστασίας των πολιτών, των εγκαταστάσεων και δράσεών της. Αναφορικά δε με τη φύλαξή του, η κατάσταση στο Πεδίον του Αρεως έχει βελτιωθεί με την ανάθεση της φύλαξης του πάρκου σε ιδιωτική εταιρεία (εργάζονται συνολικά 7 άτομα ανά βάρδια σε 24ωρη βάση). Ωστόσο, όπως ήδη γνωρίζετε, το καθεστώς αυτό δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις αρμόδιες αρχές, οι οποίες πρέπει να διαχειριστούν το εν λόγω πολυσύνθετο ζήτημα.

Τέλος, η Περιφέρεια Αττικής έχει ήδη ενημερώσει δύο φορές εγγράφως τον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Εμμ. Α. Γιακουμάκη, για τα ανωτέρω.

Το Γραφειο Τυπου της Περιφερειας Αττικης

Παιδεία: Οχι δωρεάν, αλλά ανταποδοτική

Κύριε διευθυντά
«Οχι δωρεάν παιδεία». Η εισαγωγή της επιστολής είναι επίτηδες «προκλητική»  για να τονίσει την ουσία του θέματος. Η ανώτατη παιδεία που θεωρείται δικαίως ότι αποτελεί το λίκνο της μάθησης και της δημιουργίας ατόμων με υψηλό επίπεδο γνώσεων, πνευματικών και επαγγελματικών προσόντων και ικανοτήτων, έχει γίνει ο χώρος στον οποίο επικρατεί μονίμως αναταραχή από φαινόμενα αναρχίας, βίαιων ενεργειών, καταστροφών, ληστειών και ναρκωτικών με την πρόθυμη συμμετοχή εξωπανεπιστημιακών στοιχείων. Οι διδάσκοντες αντιμετωπίζουν την κατάσταση με ατολμία και φόβο. Δίκαιο φόβο διότι αρκεί να γραφτεί στους τοίχους ότι ένας καθηγητής είναι φασίστας για να σπιλωθεί, να αδρανοποιηθεί και να χρειάζεται σε κάθε βήμα του να αποδεικνύει ότι δεν είναι ελέφαντας.  Και το κράτος τι κάνει; Το κράτος εκτός από την περίοδο της Διαμαντοπούλου, η οποία έκανε μια τολμηρή και σωστή μεταρρύθμιση στην ανώτατη παιδεία που εγκρίθηκε από 250 βουλευτές κερδίζοντας την αναγνώριση και μια λιγότερο τολμηρή επέμβαση της Γιαννάκου, τι άλλο έκανε; Από το υπουργείο Παιδείας παρέλασαν πολλοί με έργο πτωχό και άτολμο. Ποια είναι όμως η δημιουργός αιτία της ανωμαλίας στα ΑΕΙ, την οποία μπορούμε να υποπτευθούμε εάν κοιτάξουμε τι γίνεται στο Αρσάκειο, το Κολλέγιο και τα μεγάλα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Γίνονται εκεί καταλήψεις, βίαιες πράξεις, εκφοβισμοί διδασκόντων, είσοδος ξένων στοιχείων, ναρκωτικών; Οχι βέβαια. Οχι, διότι εκεί οι μαθητές πληρώνουν δίδακτρα και μάλιστα ακριβά. Ποια είναι η λύση λοιπόν; Να ορισθούν δίδακτρα. Με τη γλύκα του δωρεάν που επικρατεί τα δίδακτρα είναι ανεφάρμοστα. Υπάρχει όμως η λύση της δωρεάν παιδείας με ανταπόδοση που είναι κοινωνικά δίκαιη. Κοινωνικά δίκαιη, διότι οι φοιτητές σπουδάζουν με τους φόρους που πληρώνουν οι 8.000.000 Ελληνες φορολογούμενοι που δεν σπουδάζουν και με τη δωρεάν παιδεία οι φοιτητές αποκτούν εφόδια για να σταδιοδρομήσουν και να προοδεύσουν επαγγελματικά, κοινωνικά και οικονομικά. Ολα αυτά τα οφέλη και προσόντα από τις δωρεάν σπουδές δημιουργούν την υποχρέωση των φοιτητών μιας ανταπόδοσης προς το σύνολο της κοινωνίας, η οποία μπορεί να είναι ένα δάνειο που θα παίρνουν οι φοιτητές αναλόγως με το κόστος των σπουδών σε κάθε σχολή, το οποίο θα αποπληρώνουν όταν θα εισέρχονται στην αγορά εργασίας με εξαίρεση τους αριστούχους.

Η ανταποδοτική δωρεάν παιδεία είναι βέβαιο ότι θα καταργήσει τις παθογένειες στα ΑΕΙ και θα επαναφέρει την κανονικότητα στη λειτουργία τους.

Μενελαος Μπατρινος, Ομ. Καθηγητής Ενδοκρινολογίας

Είναι δύσκολο να απαντάς σωστά

Κύριε διευθυντά
Είναι τόσο διαδεδομένη πλέον η (αδόκιμη) χρήση του ρήματος απαντώ, ιδίως από τους πολιτικούς και τους βουλευτές μας, που μονίμως και υπερηφάνως απαντούν όχι στο, αλλά το ερώτημα που τους απευθύνεται, ώστε η προτροπή να διαβάσουν τουλάχιστον τον Μπαμπινιώτη (στο λεξικό του), και να μη γίνονται (οι πατέρες και οι μητέρες του έθνους) διαστροφείς της γλώσσας του, να μοιάζει με (και όχι σε) ματαιοπονία.

Η αρχαία σύνταξη δέχεται τον τύπο της απρόθετης αιτιατικής στο, ταυτόσημο με το απαντώ = δίνω απάντηση, ρήμα αποκρίνομαι. { (Θουκυδίδης: […] «το ερωτηθέν απεκρίναντο» […]. Πλάτων: […] «το ερωτώμενον ου πάνυ μοι φαίνεται αποκρίνεσθαι» […]). Ιωάννης Μπάρμπας, σημειώσεις στη μετάφραση των δημηγοριών του Θουκυδίδη. «Βιβλιοθήκη των Ελλήνων». Ελληνικός Εκδοτικός Οργανισμός.} Αλλο όμως το αποκρίνομαι το ερώτημα, που έτσι κι αλλιώς δεν το χρησιμοποιούν οι Νεοέλληνες, και άλλο το «απαντώ το ερώτημα», που παραπέμπει στα σαράντα παλικάρια που «γέροντα απαντούν» ή στην τάδε περίπτωση που «απαντά» στο τάδε σύγγραμμα.

Τη χρήση του σωστού «απαντώ στο ερώτημα» αποφεύγουν, ατυχώς, και οι εκφωνητές ή παρουσιαστές των ραδιοτηλεοπτικών μέσων με αποτέλεσμα την επικράτηση της λανθασμένης έκφρασης.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ