Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι ζωές των άλλων και οι κακοί οδηγοί

Κύριε διευθυντά
Τόσο οι οδηγοί όλων των τροχοφόρων, αυτοκινήτων, μοτοσικλετών κ.λπ. περιφρονούν τον νόμο, που δεν σέβονται ούτε πινακίδες, ούτε διαβάσεις, ούτε όρια ταχύτητος, ούτε ότι πρέπει να φορούν κράνη και γενικώς δεν ενδιαφέρονται για τις διατάξεις του νόμου, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τόσο τη δική τους ζωή, όσο και τη ζωή των άλλων, όπως άλλωστε δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία.

Αλλά και οι φύλακες του νόμου, δηλαδή η Τροχαία, επίσης περιφρονεί τον νόμο και δεν ενδιαφέρεται να τον επιβάλει. Μπροστά στον τροχονόμο περνάει ο παραβάτης χωρίς κράνος, ή στρίβει παράνομα, ή έχει σταθμεύσει κλείνοντας τις διαβάσεις ή τον κεντρικό δρόμο και ο φύλακας του νόμου τον αγνοεί.

Αποτέλεσμα η τροχαία αναρχία. Είναι άραγε ιδεολογικό το πρόβλημα; Μέχρι πού θα τραβήξει αυτό;

Αθανασιος Ι. Νικολιτσας

Ο εκ νέου θρήνος, τα αίτια, οι ευθύνες

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή τα τραγικά συμβάντα με τις πλημμύρες, την απώλεια ανθρώπων, την καταστροφή ολόκληρων οικισμών, την απώλεια περιουσιών και τις εκατοντάδες οικογένειες αστέγων – όλα τα αποδώσαμε στα μπαζωμένα ρεύματα-ρέματα και χειμάρρους που δεν επέτρεψαν στα νερά που κατέβαιναν από το βουνό να διαφύγουν ομαλά προς τη θάλασσα. Είναι σίγουρο ότι αυθαίρετες κατασκευές και μπάζα στις κοίτες των ρεμάτων αποτέλεσαν μία από τις σοβαρότερες αιτίες που τα νερά πλημμύρισαν και προκάλεσαν τόσες καταστροφές και εθνική οδύνη.

Δεν είναι όμως μόνο τα ρεύματα η αιτία του κακού των πλημμυρών. Ούτε είναι μόνο το μετεωρολογικό φαινόμενο της ραγδαιότητας και οι ποσότητες των βροχοπτώσεων. Ούτε και οι γεωλογικές συνθήκες της περιοχής. Η κύρια, βασική αλλά παραμελημένη αιτία στην προχθεσινή πλημμύρα αλλά και στο πλείστον των πλημμυρών που συμβαίνουν και θα συμβαίνουν, επικεντρώνεται στην κακή ή την πλήρη εγκατάλειψη της διαχείρισης της «λεκάνης απορροής» των ρευμάτων, των χειμάρρων και των ποταμών. Είναι δε λεκάνη απορροής ο προς τα ανάντη των ρευμάτων χώρος όπου προσπίπτει και δέχεται τον κύριο όγκο του νερού των βροχοπτώσεων, που άλλοτε παρουσία βλάστησης πέφτει στο έδαφος ομαλά και προσροφάτε, ενώ ό,τι περισσεύει απορρέει προς τα κατάντη και σχηματίζει ήρεμα ρεύματα.

Η αποψίλωση (καταστροφή) όμως της βλάστησης (δενδρώδους, θαμνώδους, ακόμα και χορτολιβαδικής) στη λεκάνη απορροής από δασικές πυρκαγιές, από υπερβόσκηση, από εκχερσώσεις, από λαθροϋλοτομίες, από τεχνικά έργα και παρεμβάσεις αυθαίρετες είναι η ενέργεια εκείνη που προσφέρει μαζί με το επικλινές ανάγλυφο ελεύθερο τον χώρο στο νερό να τρέξει σε μεγάλους όγκους, ακανόνιστα και με ορμή, μαζί με τα υλικά διάβρωσης, ώστε να κατακλύσει στα κατάντη, δρόμους, σπίτια, υλικά και να παρασύρει ανθρώπινες ζωές.

Στη λεκάνη, λοιπόν, απορροής των χειμάρρων θα πρέπει να επικεντρώνεται η προσοχή για την αποφυγή των πλημμυρών. Με μελετημένα από δασολόγους προγράμματα αναδασώσεων, έργων διευθέτησης χειμάρρων ορεινής υδρονομικής, με απόσβεση με ποικίλα φράγματα των χειμάρρων και ελάττωση της κλίσης αντισταθμίσεως, με σταθεροποίηση των πρανών με τεχνικά έργα και φυτεύσεις, μπορούμε έτσι να ελπίζουμε ότι θα περιορίσουμε τα πλημμυρικά φαινόμενα. Το καθάρισμα από μπάζα των ρευμάτων ή ο εγκιβωτισμός τους ή η κάλυψη των ρευμάτων όλα αυτά συνιστούν απλώς επουλωτικές και συχνά επικίνδυνες παρεμβάσεις. Η θεραπεία από τις πλημμύρες βρίσκεται μόνο στην αποκατάσταση με επιστημονικό, επαγγελματικό τρόπο των λεκανών απορροής των ρευμάτων, χειμάρρων και ποταμών. Ας αρχίσει λοιπόν η κυβέρνηση μια εθνική εκστρατεία αναδασώσεων των λεκανών απορροής και απόσβεση των χειμάρρων της χώρας, δράσεις που έχει παντελώς ξεχάσει, αντί να κλαίει όπως τώρα με κροκοδείλια δάκρυα για τις ζωές που χάθηκαν στις πλημμύρες, που δεν σταματούν αν συνεχίσουμε να αδιαφορούμε.

Κωστας Κασσιος, Ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, δασολόγος - αρχ. τοπίου

Οι δικαστές και οι υβριστές

Κύριε διευθυντά
Είναι εντελώς απαράδεκτο για το κύρος, που θα πρέπει να απολαύει η δικαστική ιδίως λειτουργία, το παρατηρούμενο συχνά τα τελευταία χρόνια θλιβερό φαινόμενο να καθυβρίζονται οι δικαστές επ’ ακροατηρίω κατά την επιτέλεση του σπουδαιότατου έργου τους της απονομής της δικαιοσύνης και αναφορικά με αυτό από δικαζόμενους και άλλα παριστάμενα πρόσωπα, χωρίς οι καθυβριζόμενοι να είναι σε θέση να αντιδράσουν στον δημόσιο διασυρμό του λειτουργήματός τους, παρά μόνο μέσω υποβολής ατομικής έγκλησης για εξύβριση ή δυσφήμηση του προσώπου τους.

Αλλοτε τέτοια φαινόμενα ήταν αδιανόητο να συμβούν, αφού με βάση το άρθρο 181 του ποινικού κώδικα, πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 33 παρ. 6 του ν. 2172/1993, η δαμόκλειος σπάθη του αδικήματος της «περιύβρισης Αρχής» ήταν ικανή να καταστέλλει τη διάθεση του οποιουδήποτε προτιθέμενου να ασεβήσει. Εχω συνεπώς τη γνώμη ότι ήταν σοβαρότατο λάθος η κατάργηση του εν λόγω αδικήματος, ειδικά τουλάχιστον όσον αφορά τις δικαστικές αρχές, και ότι θα πρέπει το ταχύτερο να επανεισαχθεί πάνω σε σωστές βάσεις.

Δημοκρατία δεν σημαίνει ασυδοσία και οχλοκρατία, και επειδή δεν παύουν οι εκάστοτε κυβερνώντες να αναφέρονται στους αρχαίους ημών προγόνους και στο δημοκρατικό πολίτευμα που πρώτοι αυτοί καθιέρωσαν παγκοσμίως, ας μου επιτραπεί να παραθέσω προς παραδειγματισμό απόσπασμα από τον αντίστοιχο για την περιύβριση αρχής νόμο που εκείνοι είχαν θεσπίσει για την προστασία του δικαστικού (και όχι μόνο) θεσμού και, κατ’ επέκταση του δημοκρατικού πολιτεύματος, ο οποίος διασώθηκε έως εμάς (περιεχόμενος στον κατά Τιμάρχου λόγο του Αισχίνη), σύμφωνα με τον οποίο (κατά μετάφραση Ιω. Κορδάτου), «εάν ρήτωρ ομιλεί προς τη Βουλή ή προς τη Συνέλευση των πολιτών έξω του θέματος […] ή χρησιμοποιεί ύβρεις ή κακολογεί κάποιον ή διακόπτει ή, ενώ γίνεται συζήτηση, σηκώνεται και ομιλεί χωρίς να ανέλθει στο βήμα ή απευθύνει παρατηρήσεις προς τον Πρόεδρο ή βιαιοπραγεί κατ’ αυτού, δύνανται οι Πρόεδροι να του επιβάλουν για κάθε παράβαση πρόστιμο μέχρι 50.000 δραχμών […], εάν δε κρίνουν ότι πρέπει να τιμωρηθεί βαρύτερα, αφού επιβάλουν το πρόστιμο αυτό, δικαιούνται να εισαγάγουν την υπόθεση στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση μετά προηγούμενη κλήτευση του κατηγορουμένου κ.λπ.». Οι ενώσεις των δικαστικών λειτουργών ας πάρουν την πρωτοβουλία να μεριμνήσουν για τα περαιτέρω αλλά και οι δικηγορικοί σύλλογοι, μιας και το κύρος της δικαστικής εξουσίας άμεσα συνέχεται και αντανακλά σε εκείνο του δικηγορικού λειτουργήματος.

Παναγιώτης Κ. Μαζης, Δικηγόρος Αθηνών

Μήνις Θεού, μήνις πληγέντων

Κύριε διευθυντά
Δήμαρχοι, βουλευτές, περιφερειάρχες, υπουργοί, όλοι τους με ένα στόμα, ύστερα από κάθε δυνατή βροχή, λένε και ξαναλένε: «Ηταν θεομηνία».
Αλλά η λέξη «θεομηνία» σημαίνει του Θεού η μήνις! Η οργή του Θεού! Ωστε λοιπόν κάθε δυνατή βροχή προέρχεται από την οργή του Θεού; Απομένει όμως να μας εξηγήσουν πώς συμβαίνει κάθε φορά να οργίζεται ο Θεός με όσους κατοικούν στα ισόγεια ή ακόμη, πολύ περισσότερο, με όσους κατοικούν στα υπόγεια, αλλά ποτέ με εκείνους που κατοικούν στα ρετιρέ; Αυτόν τον Θεό λατρεύουν οι λαλίστατοι πολιτικοί μας; Μήπως, τελικά, θεομηνία είναι αυτοί οι ίδιοι που εκστομίζουν τέτοιες γελοιότητες;

Θεμος Γκουλιωνης, Οφθαλμίατρος, Ναύπλιο

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ