Διονύσης Γουσέτης ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΟΥΣΕΤΗΣ

Ουδέν καινόν υπό τον (ελληνικόν) ήλιον;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οταν η «Εφημερίδα των Συντακτών» δημοσιεύει το fake news ότι η Μιράντα Ξαφά μιλάει ως εκπρόσωπος του Κυριάκου Μητσοτάκη, απλώς αντιγράφει την «Αυριανή» που στις 23/5/1985 μας έδειχνε πλαστές φωτογραφίες του Κωνστ. Μητσοτάκη με ναζί. Οταν ο υπουργός κ. Πολάκης ζητάει «φτύσιμο και δημόσιο ξεφτίλισμα» για την κ. Ξαφά, απλώς αντιγράφει επί τα χείρω τον μακαρίτη Ευάγγελο Γιαννόπουλο που μούντζωνε πολιτικούς αντιπάλους του. Οταν ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι ο κ. Μητσοτάκης «στέλνει τη σύμβουλό του... σε διατεταγμένη υπηρεσία, μήπως και καταφέρει να υπονομεύσει τη πορεία ανάκαμψης της οικονομίας», απλώς ξεχνάει τις δικές του κυνικές απειλές στους επενδυτές του 2013 για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, ότι «θα βρεθούν υπόλογοι έναντι του νόμου».

Πρόκειται για αναμασήματα της μιζέριας, όπως εξάλλου και όλη η εκστρατεία λάσπης του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη Ν.Δ., που ξεκίνησε με την αποτυχημένη προσπάθεια να δαιμονοποιήσει τις ήδη γνωστές επιχειρηματικές δραστηριότητες της Μαρέβα Γκραμπόφσκι - Μητσοτάκη. Η προσπάθεια ρίψης λάσπης στην κ. Ξαφά –και μέσω αυτής στη Ν.Δ.– είναι εξαρχής αποτυχημένη συνέχεια της εκστρατείας, επειδή η κ. Ξαφά στέκεται υπεράνω της μιζέριας. Εχει κατ’ επανάληψη διατυπώσει τις αρχές της και την κριτική της απέναντι όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στη Ν.Δ. του κ. Σαμαρά.

Ολα αυτά είναι γνωστά και δεν θα ασχολιόμουν με το θέμα, αν δεν μου έμπαινε ανησυχία με τη στάση της Ν.Δ. που, αμυνόμενη στον ΣΥΡΙΖΑ, μπήκε στη λογική του και «αποκήρυξε» από σύμβουλο τη Μιράντα Ξαφά. Τη διευθύντρια οικονομικών του γραφείου του πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη! Γιατί άραγε έπρεπε ο Κυρ. Μητσοτάκης να δώσει λογαριασμό στον κ. Τσίπρα ποιους έχει και ποιους δεν έχει για συμβούλους; Και δεν είναι το μόνο θέμα στο οποίο ταυτίστηκε με τη λογική Τσίπρα. Γιατί άραγε έσπευσε να υπερψηφίσει το λαϊκιστικό και ζημιογόνο για την κοινωνία κοινωνικό μέρισμα, ενώ πέρυσι είχε αποφύγει να το ψηφίσει;

Ο κ. Μητσοτάκης εξελέγη τον περασμένο Νοέμβριο αρχηγός της Ν.Δ. με σημαία το καινούργιο: τη μεταρρύθμιση. Πρώτα του κόμματος και μετά του κράτους. Αν τα παραπάνω φαινόμενα –που δεν είναι τα μόνα– πυκνώσουν, τότε η επικράτηση της παλιάς λαϊκής δεξιάς είναι ορατή. Και τότε, μετά και την πρόσφατη αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ, οι πολιτικές δυνάμεις επιστρέφουν στις αποχρώσεις του γκρι. Χωρίς προοπτική ανάτασης της χώρας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ