ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Περιπλανώμενος στη Νέα Υόρκη

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Ο Ρόμπερτ Πάτινσον βρέθηκε για λίγο στην Ελλάδα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Συναντώντας τον Ρόμπερτ Πάτινσον, προετοιμάζεσαι μάλλον να δεις κάποιον ωραίο και αλαζόνα. Εναν τριαντάχρονο σούπερ αστέρα του κινηματογράφου, που έφτασε σε αυτό το status πρωταγωνιστώντας καθώς μεγάλωνε σε μεγάλα εφηβικά μπλοκμπάστερ και μετρώντας, φυσιολογικά, στρατιές θαυμαστριών. Από τα πρώτα λεπτά της κουβέντας, ωστόσο, καταλαβαίνεις πως αυτό δεν ισχύει. Ο Πάτινσον είναι κουλ και ευγενικός, κάπως απόμακρος ίσως, χωρίς όμως να ενοχλείται από οποιαδήποτε ερώτηση. Στη χώρα μας βρέθηκε στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας, για την προώθηση του «Good Time», της νέας του ταινίας, στην παραγωγή της οποίας συμμετέχουν και οι Ελληνες Πάρις Κασιδόκωστας-Λάτσης και Terry Dougas.

Το φιλμ των αδελφών Σάφντι τρέχει με χίλια: Ο Πάτινσον υποδύεται έναν νεαρό που βιώνει ένα απίστευτο 24ωρο, από τη στιγμή που ληστεύει μια τράπεζα μέχρι την αγωνιώδη προσπάθεια να σώσει τον αδελφό του από τη φυλακή. Ο χαρακτήρας αλλά και ο τρόπος δουλειάς των δημιουργών ήταν αυτά που τον τράβηξαν στην ταινία: «Ολοι νομίζουν πως ο Κόνι είναι ένας χαζός εγκληματίας, στην πραγματικότητα όμως είναι μάλλον ιδιοφυής. Ο τρόπος ας πούμε και η φυσικότητα με την οποία λέει ψέματα είναι απίστευτος και το ωραίο είναι πως όλα αυτά δεν τα νιώθει δικό του λάθος. Σκέφτεται ότι κάνει τα πάντα για να σώσει τον αδελφό του. Ενώ ο ίδιος τον πήρε μαζί του στη ληστεία της τράπεζας! Η ταινία ωστόσο κινείται τόσο γρήγορα που δύσκολα σκέφτεσαι κάτι τέτοια. Αυτό μου άρεσε στους Σάφντι. Είχα δει απλώς ένα τρέιλερ της προηγούμενης ταινίας τους και αμέσως τους είπα πως ό,τι και να κάνουν μετά, είμαι μέσα. Εγραψαν το σενάριο σε 4 εβδομάδες...».

Πώς είναι όμως αυτή η μετάβαση από τον τελείως διαφορετικό κόσμο των χολιγουντιανών υπερπαραγωγών στα χαμηλού προϋπολογισμού φιλμ, τα οποία ο Πάτινσον ακολουθεί (συνειδητά) τα τελευταία χρόνια; «Σε καμιά περίπτωση δεν είμαι κατά των μπλοκμπάστερ, απλώς ήθελα να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα. Επίσης η βιομηχανία έχει αλλάξει πολύ. Παλιότερα υπήρχαν πιο πολλά “ενήλικα” μπλοκμπάστερ και με μεγαλύτερη θεματική ποικιλία. Τώρα τα μόνα εγγυημένα είναι όσα έχουν να κάνουν με υπερήρωες κι εκεί πρέπει να υπογράψεις συμβόλαιο για κάπου 10 ταινίες – το θεωρώ πολύ μεγάλη δέσμευση. Ετσι, όλοι περνούν σταδιακά στην τηλεόραση ή στις μικρότερες παραγωγές. Εμένα μου αρέσει να δουλεύω σε αυτές. Βγάζεις κάποια χρήματα και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πας στην επόμενη ταινία. Και βέβαια έχεις μεγαλύτερη εκφραστική ελευθερία, μπορείς να πάρεις περισσότερα ρίσκα».

Κάπως έτσι και εταιρείες, όπως η Hercules του Π. Κασιδόκωστα, αποκτούν πρόσβαση σε τέτοιου βεληνεκούς σταρ (η προηγούμενη ταινία τους ήταν το «American Made» με τον Τομ Κρουζ) και επιχειρούν να μπουν κάπου «στη μέση» της αμερικανικής παραγωγής. «Η ιδέα είναι να κάνουμε κάτι καλλιτεχνικά ποιοτικό και ταυτόχρονα ικανό να φτάσει σε ευρύτερα κοινά. Μόλις ανακαλύψαμε τους Σάφντι, νιώσαμε αμέσως τη δυναμική και την αυθεντικότητά τους. Η αλήθεια είναι πως σήμερα σπάνια βρίσκεις κάτι αυθεντικό και διαφορετικό, το κοινό έχει μπροστά του άπειρες επιλογές που είναι σχεδόν όλες ίδιες», επισημαίνει ο νέος παραγωγός.

Στον «Ταξιτζή»

Πίσω όμως στον πρωταγωνιστή, ο οποίος στο «Good Time» περιπλανιέται στους δρόμους της Νέας Υόρκης, νιώθοντας, όπως μας είπε, έναν δικό του κινηματογραφικό ρομαντισμό. «Νομίζω πως ο κόσμος συχνά βλέπει τη Νέα Υόρκη όπως την έχει απεικονίσει ο Σκορσέζε ή ο Κασσαβέτης. Νιώθεις λίγο σαν να βρίσκεσαι σε ταινία. Εγώ προσωπικά φαντάζομαι ότι είμαι στον “Ταξιτζή”» λέει ο Βρετανός Πάτινσον.

Εχοντας δουλέψει συστηματικά στις ΗΠΑ, του ζητούμε να μας πει εάν η ταινία έχει κάτι να σχολιάσει για την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ: «Αυτοί οι χαρακτήρες είναι τόσο αποκομμένοι από τέτοια πράγματα, που αμφιβάλλω αν ξέρουν καν ποιος είναι πρόεδρος. Αποκλείεται να ψηφίζουν. Είναι ενδιαφέρον πως, ενώ υπάρχει όλη αυτή η μακρόπνοη κουβέντα, ταυτόχρονα έχεις πολλούς ανθρώπους που ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο, μπαινοβγαίνουν στη φυλακή για μικροαδικήματα – στην πραγματικότητα για εκείνους δεν έχει μεγάλη διαφορά ποιος κυβερνά. Και βέβαια έχει ενδιαφέρον να υποδύεσαι τέτοιους χαρακτήρες. Δεν μπορείς με τίποτα, για παράδειγμα, να φανταστείς τον Κόνι να τσεκάρει το Twitter και να αγανακτεί με τον Τραμπ ή κάτι τέτοιο...».

Από τη συζήτηση είναι φανερό πως ο Ρόμπερτ Πάτινσον ξεφεύγει από τον ορισμό του μέσου χολιγουντιανού σταρ. Για του λόγου το αληθές, στην επόμενη δουλειά του συνεργάζεται με τη σπουδαία Γαλλίδα δημιουργό Κλερ Ντενί. Και όπως μας είπε χαρακτηριστικά, «αυτή δεν έχει κάνει ούτε μία κακή ταινία».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ