Σταύρος Τζίμας ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Μνήμες από το σφαγείο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Με την καταδίκη του Ράτκο Μλάντιτς δείχνει να κλείνει και τυπικά ο κύκλος του αίματος στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Το εάν αποδόθηκε δικαιοσύνη σε όλους όσοι, απ’ όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, ευθύνονται για το αιματοκύλισμα, σηκώνει συζήτηση. Σε κάθε περίπτωση, ο στρατηγός Μλάντιτς δεν θα μπορούσε να μην καθήσει στο σκαμνί και να μην καταδικαστεί, δεδομένου ότι ήταν ο άμεσα υπεύθυνος για τη σφαγή χιλιάδων ανθρώπων και τις ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Για την ελληνική λαγνεία στο πρόσωπό του έγραψε, χθες, η συνάδελφος Ξένια Κουναλάκη.

Ο στρατηγός Μλάντιτς εκτός από τη δίκη και καταδίκη του από το Διεθνές Δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ίσως θα έπρεπε να δικαστεί και από τους ίδιους τους... Σέρβους για εγκλήματα κατά του έθνους τους. Ηταν ο Μλάντιτς που προκάλεσε, τον Μάιο του 1993, το «ναυάγιο του Πάλε», όταν υπό την απειλή των όπλων, υποχρέωσε στην ταραχώδη συνεδρίαση του σερβοβοσνιακού Κοινοβουλίου, παρουσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Μιλόσεβιτς, τους ομοεθνείς του βουλευτές να απορρίψουν το σχέδιο των Βανς-Οουεν, το οποίο τερμάτιζε τον εμφύλιο και έδινε γύρω στο 60% της σημερινής Βοσνίας στους Σέρβους, έναντι του 49% που πήραν τελικά με τη συμφωνία του Ντέιτον το 1995.

Αν το ειρηνευτικό σχέδιο, το οποίο στήριζαν η διεθνής κοινότητα, ο Μητσοτάκης, ο Μιλόσεβιτς (για τους δικούς του οπορτουνιστικούς λόγους), είχε υιοθετηθεί από τους Σερβοβόσνιους, δεν θα είχε ακολουθήσει η Σρεμπρένιτσα με τους 8.000 σφαγιασθέντες αμάχους, που αποτέλεσε και το κυριότερο στοιχείο ενοχοποίησης στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης του σερβικού έθνους. Ούτε θα είχε συνεχιστεί άλλα δύο περίπου χρόνια η πολιορκία, με τους ανελέητους βομβαρδισμούς του Σεράγεβο από τον Μλάντιτς, που στοίχισε μερικές χιλιάδες ακόμα νεκρούς και την αναγκαστική φυγή, με την ειρήνευση το ’95, των Σέρβων από την πόλη, αφού με τα όσα είχαν προηγηθεί ήταν αδύνατο να συμβιώσουν πλέον με τους μουσουλμάνους.

«Τη δουλειά τη χάλασαν οι στρατιωτικοί, ο Μλάντιτς. Μπήκε στο Κοινοβούλιο και δήλωσε σε απειλητικό τόνο ότι ο στρατός αρνείται να παραδώσει εδάφη που έχει κατακτήσει. Ε, λοιπόν, έχασε ακόμα περισσότερα από αυτά που είχε και συνεχίστηκαν τα ποτάμια του αίματος για πολύ ακόμα», μου είχε πει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο Μλάντιτς αισθανόταν πιο ισχυρός από τον Κάρατζιτς και τον Μιλόσεβιτς γιατί είχε πίσω του τον σερβοβοσνιακό αλλά (υπογείως) και τον σερβικό στρατό. Την αλαζονεία του πληρώνει ακόμα το σερβικό έθνος.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ